Της Ευαγγελίας Καρεκλάκη

Σε εκατομμύρια ευρώ υπολογίζονται τα κέρδη που θα απέδιδαν στα εγχώρια κυκλώματα χασισοκαλλιέργειας οι διάσπαρτες φυτείες που εντοπίστηκαν στη διάρκεια οργανωμένης αστυνομικής επιχείρησης στον ορεινό Μυλοπόταμο. Περιοχές κοντά στα Λιβάδια, στα Ζωνιανά και άλλου βρέθηκαν υπό ασφυκτικό αστυνομικό κλοιό, με δεκάδες πάνοπλους αστυνομικούς να εποπτεύουν τους χώρους των επιχειρήσεων που καλύπτονταν εναέρια από ελικόπτερο της ΕΛ.ΑΣ.

Το «τάιμινγκ» από πλευράς της τοπικής ΕΛ.ΑΣ αποδείχθηκε σωστό και επιβεβλημένο.

Ο Αύγουστος αποτελεί κατά κανόνα κατάλληλος μήνας για τέτοιου είδους επιχειρήσεις κάτι βέβαια που το γνωρίζουν οι χασισοκαλλιεργητές όμως υπήρχαν και υπηρεσιακές πληροφορίες που επέβαλαν τη διεξαγωγή της συγκεκριμένης επιχείρησης.

Από πλευράς χερσαίων δυνάμεων-είχαν διαμοιραστεί σε τομείς- υπήρξε μεγάλη προετοιμασία, καθώς μια επιχείρηση στα ορεινά του Μυλοποτάμου θεωρείται υψηλού ρίσκου για την Αστυνομία, η οποία από την άλλη δεν επιθυμεί σε καμία περίπτωση να εδραιωθεί ξανά στην ευρύτερη περιοχή το status quo που κυριαρχούσε μέχρι και το 2007.

Ο χάρτης της χασισοκαλλιέργειας στην Κρήτη έχει αλλάξει προ πολλού. Έμπειροι αστυνομικοί ανέφεραν στην «Π» ότι ο κύριος όγκος της χασισοκαλλιέργειας με πρωταγωνιστές Κρητικούς έχει μεταφερθεί εκτός νησιού, σε περιοχές όπως η Πελοπόννησος και η Εύβοια. «Τα προηγούμενα χρόνια έγινε μία συστηματική προσπάθεια καλλιέργειας φυτειών σε περιοχές της ανατολικής Κρήτης, οι οποίες όμως και αυτές ατόνησαν μετά τις αλλεπάλληλες επιχειρήσεις των αρχών».

Άλλαξαν τακτική τα κυκλώματα

Αδιαμφισβήτητο γεγονός είναι επίσης ότι τα ντόπια κυκλώματα έχουν αλλάξει άρδην τους τρόπους λειτουργίας τους. Η πρόσφατη οργανωμένη επιχείρηση της ΕΛΑΣ στην ευρύτερη περιοχή του Μυλοπόταμου αποκάλυψε 16 χασισοφυτείες με 1.039 δενδρύλλια, ύψους έως 2,5 μέτρα, διάσπαρτες σε διαφορετικές περιοχές του Μυλοποτάμου. Όπως εξηγούν στην «Π» αξιωματικοί της τοπικής Αστυνομίας, πλέον όσοι κινούν τα νήματα στη χασισοκαλλιέργεια αποφεύγουν σκοπίμως τις χασισοφυτείες-μαμούθ που βλέπαμε στο παρελθόν με 2.000 και 3.000 χασισόδενδρα. Ο εντοπισμός μίας γιγάντιας χασισοφυτείας από το ελικόπτερο είναι πολύ πιο εύκολος και η καταστροφή για το «αφεντικό» ολοκληρωτική.

Τα τελευταία χρόνια και μετά το «στραπάτσο» που έχουν υποστεί τα ντόπια κυκλώματα, καταγράφονται αλλαγές στην τακτική τους. Επιλέγουν τις μικρότερες και διάσπαρτες φυτείες των 150, 200, 300 και 400 δενδρυλλίων. Εκτιμούν ότι ο εντοπισμός μικρότερων χασισοφυτειών από το ελικόπτερο δεν είναι τόσο εύκολος, ενώ στη χειρότερη περίπτωση αισιοδοξούν ότι ακόμα και αν εντοπιστούν κάποιες, θα διασωθούν άλλες λόγω του «κατακερματισμού» τους οπότε και πάλι θα κάνουν ...ταμείο.

Επιπλέον, από το mondus operandi διαπιστώνεται ότι αποφεύγουν πια την επιτόπια φύλαξη που εγκυμονεί κινδύνους να συλληφθούν στα …πράσα, όπως έχει συμβεί δεκάδες φορές στο παρελθόν, ακόμα και αν αυτό απαιτεί περισσότερη προετοιμασία από μέρους τους.

Αστυνομική πηγή ανέφερε το παράδειγμα τεσσάρων χασισοφυτειών στον ορεινό Μυλοπόταμο, σε απόσταση ενός χιλιομέτρου η μία από την άλλη. Και οι τέσσερις ποτίζονταν με αυτόματο σύστημα με μία εγκατάσταση μήκους τεσσάρων χιλιομέτρων (!) με αφετηρία τα Όρη.

Στην προχθεσινή επιχείρηση οι αστυνομικοί δεν βρήκαν αυτοσχέδια καταλύματα και καλύβες, όπως σε άλλες περιπτώσεις κατά τις οποίες οι δράστες είχαν ολόκληρο οικιακό εξοπλισμό για την εξυπηρέτησή τους. Βρέθηκε ωστόσο πλήθος εργαλείων, τα οποία θα αποσταλούν για εργαστηριακή εξέταση και εκτιμούν ότι μελλοντικά θα υπάρξουν και συλλήψεις. Πέρυσι, σε ανάλογη επιχείρηση στα ορεινά του Μυλοποτάμου, οι αρχές εντόπισαν 17 διάσπαρτες φυτείες με 1.719 δενδρύλλια, προσδιορίζοντας τον τζίρο από την παραγόμενη ποσότητα περίπου σε 4 εκατομμύρια ευρώ. Μερικές από τις φυτείες παρέπεμπαν σε …δάση αν ληφθεί υπόψη ότι το ύψος των δενδρυλλίων έφθανε τα πέντε μέτρα.

Μάλιστα σε ορισμένες περιπτώσεις, οι αστυνομικοί εξεπλάγησαν από τις πρωτοποριακές μεθόδους των δραστών, οι οποίοι είχαν εγκαταστήσει ολόκληρο φωτοβολταϊκό σύστημα ώστε να είναι ενεργειακά αυτάρκεις.

Είχαν μελετήσει και την παραμικρή λεπτομέρεια ώστε τα δενδρύλλια να αναπτυχθούν με τον καλύτερο τρόπο και να αποδώσουν τα μέγιστα. Λόγω του τεράστιου ύψους των δενδρυλλίων, οι καλλιεργητές χρησιμοποιούσαν σκάλες προκειμένου να δένουν τις κορυφές με σχοινιά, ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες. Όταν φυσούσε δυνατός αέρας, τις έδεναν για να μην σπάνε και όταν είχε άπνοια, τις έλυναν για να παίρνουν φως.