Της Αννας Κωνσταντουλάκη
Η επιστροφή στο πατρικό σπίτι πολλών, κυρίως νέων, ανθρώπων, οι οποίοι δεν έχουν πλέον την οικονομική δυνατότητα να συντηρήσουν το δικό τους, μπορεί να λύνει προβλήματα, δημιουργεί όμως και πολλά άλλα που σχετίζονται με την ψυχική ισορροπία. Από τους ειδικούς μάλιστα ονομάζεται “το σύνδρομο της ελληνικής οικογενειακής πολυκατοικίας”.
Το τελευταίο διάστημα αυξάνονται συνεχώς οι περιπτώσεις Ηρακλειωτών που απευθύνονται σε παθολόγους, νευρολόγους, καρδιολόγους, γαστρεντερολόγους κ.ά. γιατί έχουν ισχυρούς πονοκεφάλους, πόνους στο στομάχι, την κοιλιά, διαταραχές στο γαστρεντερολογικό σύστημα, για να καταλήξουν στον ψυχίατρο, αφού όπως αποδεικνύεται τα προβλήματά τους είναι ψυχοσωματικά.
“Πολλές φορές τα συμπτώματα είναι σωματοποιημένα” είπε στην “Π” ο καθηγητής Ψυχιατρικής Αλέξανδρος Βγόντζας, διευθυντής της Ψυχιατρικής Κλινικής του ΠΑΓΝΗ, ο οποίος ανέφερε: “Αν κάποιος ζει ανεξάρτητος και ξαφνικά επιστρέψει στο πατρικό του σπίτι, η ψυχική του ισορροπία κλονίζεται και είναι φυσικό. Από εκεί που ήταν αυτόνομος, ακούει ξανά την μαμά του να τον ρωτάει αν έφαγε, αν κοιμήθηκε, αν πήρε τη ζακέτα του κ.λπ.
Ευτυχώς που υπάρχει η ελληνική οικογένεια, αλλά...
Από τη μια λέμε ευτυχώς που υπάρχουν οι ισχυροί υποστηρικτικοί δεσμοί της ελληνικής οικογένειας, από την άλλη ξέρουμε ότι αυτοί οι στενοί δεσμοί έχουν και ένα τίμημα. Ο καθηγητής επισημαίνει ότι σαφώς είναι πιο υγιές να ζει ο καθένας στο σπίτι του. “Συστήνω γεωγραφική απόσταση, γιατί όταν ο χώρος λιγοστεύει αυξάνονται η επιθετικότητα, οι παρεμβάσεις και μετά έχουμε πονοκεφάλους, πόνους στο στομάχι, ένα βάρος στην καρδιά, συμπτώματα που σχετίζονται με την ψυχολογική πίεση που αισθανόμαστε. Οι οικογενειακές πολυκατοικίες μπορεί να είναι βολικές γιατί π.χ. η μαμά προσέχει τα παιδιά μας ή μας μαγειρεύει, αλλά θα έχουμε αναπόφευκτα και τις παρεμβάσεις της στη ζωή μας και αυτό κάνει κακό στην ψυχική μας υγεία” λέει ο ψυχίατρος. Η νευρολόγος Ιωάννα Αμερίδου, αναφέρει: “Αρκετά συχνά έρχονται άνθρωποι με κεφαλαλγίες και άλλα προβλήματα που σχετίζονται με την πίεση που νιώθουν στο σπίτι τους. Πολλοί απʼ αυτούς μένουν σε οικογενειακές πολυκατοικίες και μου περιγράφουν την πίεση που υφίστανται από τους δικούς τους. Το καλύτερο είναι να μένει ο καθένας στο σπίτι του. Είναι ζήτημα ψυχικής υγείας”. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι περισσότεροι από τους μισούς νέους ζουν στο πατρικό σπίτι λόγω οικονομικής κρίσης. Αυτό προκύπτει από έρευνα της Eurostat η οποία δείχνει ότι στην Ελλάδα ο αριθμός των πολιτών, κυρίως νέων, που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να ζήσουν μόνοι τους εκτοξεύτηκε από το 2010 και μετά. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία, η χώρα μας βρίσκεται στη τρίτη θέση με 51,6%, όσον αφορά το ποσοστό των νέων μεταξύ 25 και 34 χρονών που μένουν στο πατρικό τους. Στη πρώτη θέση βρίσκεται η Σλοβακία με 56,6%, στην δεύτερη η Βουλγαρία με 52,8%, ενώ στην τελευταία θέση η Δανία με μόλις 1,8%. Το ποσοστό όσων μένουν στο πατρικό τους και είναι 18-34 ετών αγγίζει το 63,5%.
Το 70% λέει μακριά από τις πολυκατοικίες
Ερευνα που είχε γίνει στο Ηράκλειο από φοιτητές του ΤΕΙ με τη συμμετοχή 100 ατόμων που ζούσαν σε οικογενειακές πολυκατοικίες, είχε δείξει ότι το 70% από αυτούς θα προτιμούσε να ζει σε άλλο σπίτι μακριά από την οικογένειά του.
Αλλωστε, 6 στους 10 είχαν πει ότι δεν μπορούσαν να βάλουν όρια στην εμπλοκή των γονιών τους στα δικά τους προβλήματα, αναφέροντας ότι η παρέμβασή τους στην οικογενειακή ζωή των ζευγαριών αλλά και στην ανατροφή των παιδιών τους ήταν αναπόφευκτη.
