Της Κατερίνας Στρουμπάκη, Γεωργίας Βασιλάκη - Γαλανάκη

Άνθρωποι που δούλεψαν πολλά χρόνια στην ζωή τους και σκληρά, που κατάφεραν να ζουν με αξιοπρέπεια, που μεγάλωσαν τα παιδιά τους και τα εγγόνια τους, δεν είναι άλλοι από τους συνταξιούχους.

Μετά από τόσα χρόνια δουλειάς ήρθε η ώρα της ανάπαυσης και της απόλαυσης των καρπών που έσπειραν. Έτσι θα ήταν τα πράγματα ίσως σε μία άλλη εποχή γιατί σε αυτήν την εποχή είναι καθημερινοί άνθρωποι που βιώνουν τον οικονομικό εξευτελισμό αφού δεν μπορούν να συντηρήσουν ούτε τον εαυτό τους.

Οικογένειες που ζουν μόνο με την σύνταξη των γονιών τους ή συνταξιούχοι που τους ζουν τα παιδιά τους αφού τα χρήματα που τους παρέχει το κράτος δεν φτάνουν ούτε για τα φάρμακα αλλά ούτε και για τις υποχρεώσεις τους είναι μερικές από τις περιπτώσεις που υπάρχουν στην κοινωνία μας. Είναι οι άνθρωποι της διπλανής πόρτας.

Αγανακτισμένοι μα πιο πολύ απογοητευμένοι αφού δεν περιμένουν καμία αλλαγή, οι συνταξιούχοι προσπαθούν να μην επιβαρύνουν την κατάσταση με επιπλέον έξοδα.

Ο κ. Γεώργιος Εμμανουήλ Καλοκύρης 88 ετών και πρώην αγρότης είναι 31 χρόνια στην σύνταξη, αναφέρει πως ενώ έπαιρνε 360 ευρώ «μου τα κατέβασαν στα 340. Έχω πολλές ανάγκες Δεν με φτάνει η σύνταξη που παίρνω. Τα δίνω στο σπίτι και με ταΐζουν τα παιδιά μου». 


Συνταξιούχος του δημοσίου έξι χρόνια , 74 ετών και έπειτα από 25 χρόνια δουλειάς ο κ. Γιώργος Ραμουτζάκης παίρνει 700 ευρώ τον μήνα και οι ανάγκες του είναι τόσο αυξημένες ώστε τα χρήματα που παίρνει να μην του φτάνουν ούτε για τα φάρμακα. Ο ίδιος αναφέρει: «Έχω πάρει ένα σπίτι και το έχω στο δάνειο παίρνω και φάρμακα, τα παίρνω βερεσέ και δεν μου τα δίνουν τώρα γιατί δεν έχω λεφτά να τα πληρώνω». Ενώ συνεχίζει λέγοντας: «Η σύνταξη που έχω δεν μου φτάνει. Έχω ένα αγοράκι και είναι άρρωστο. Πάει στον Άγιο Σπυρίδωνα. Ζω και τον γιο μου».

Ο κ. Μανώλης Ψυλλάκης 72 ετών, συνταξιούχος του Ν.Α.Τ., έπειτα από 30 χρόνια δουλειάς αναφέρει: «Επαιρνα καλή σύνταξη αλλά μου την έκοψαν. Έβγαζα 33 χιλιάδες τον χρόνο και τώρα βγάζω 18» αναφέρει και συνεχίζει επεξηγώντας: «Οι ανάγκες που έχω να καλύψω είναι τα του οίκου μου. Έχουμε παιδιά απάντρευτα ακόμα, όμως δεν τα συντηρώ εγώ. Ο γιος μου είναι στο Μετσόβιο καθηγητής και η κόρη μου είναι δικηγόρος. Η δικηγόρος τώρα τελευταία θέλει βοήθεια».

Ο κύριος Μιχάλης Σιμαριανάκης, 75 χρονών, ήταν ελεύθερος επαγγελματίας. Επί 45 χρόνια διατηρούσε κατάστημα με ταπετσαρίες, εργαζόταν συνολικά 55 και έχει βγει στη σύνταξη εδώ και 5 χρόνια. Σήμερα, μετά από τόσα χρόνια δουλειάς και έχοντας κερδίσει και με το παραπάνω το δικαίωμα στην ανάπαυση, βλέπει την σύνταξη του να μειώνεται όλο και περισσότερο λέγοντας: «Εγώ πλήρωνα 45 χρόνια και μου βγάλανε μια σύνταξη 1675 ευρώ, τώρα παίρνω 1170». Έχοντας παιδί στο εξωτερικό, εγγόνια και ενοίκιο να εκκρεμεί οι ανάγκες του κυρίου Μιχάλη είναι αυξημένες. Όπως μας λέει, τα χρήματα που παίρνει είναι αρκετά για να καλύψει τις ανάγκες της οικογένειας του, επειδή και η γυναίκα του παίρνει σύνταξη.

Ο κύριος Στέφανος Καραγιάννης, 75 χρονών, συνταξιούχος εφοριακός, εργαζόταν στην εφορία επί 30 χρόνια. Τα τελευταία 9 χρόνια παίρνει σύνταξη από το ΙΚΑ, η οποία αρχικά έφτανε τα 1760 ευρώ αλλά μετά τις περικοπές που άρχισαν το 2010, η σύνταξη του μειώθηκε κατά 600 ευρώ περίπου. Όπως είπε στην “Π” «κάνουν τις περικοπές στις συντάξεις και δεν τις κάνουν από το ποσό που παίρνουμε αυτή τη στιγμή αλλά από την απόφαση που βγήκε η σύνταξη». Έχοντας να πληρώσει φόρους, δάνεια σε τράπεζες, το ενοίκιο, τα έξοδα του σπιτιού, τα φάρμακα της γυναίκας του αλλά και τα δικά του, τα χρήματα που με κόπο κέρδισε από τα 30 χρόνια δουλειάς του ως εφοριακός δεν του αρκούν για να ζήσει. Κερασάκι στην τούρτα αποτελεί το γεγονός ότι έχει τρία εγγόνια τα οποία δεν μπορεί να “κακομαθαίνει” και γιο άνεργο πάνω από πέντε χρόνια.

Για τον κύριο Γεώργιο Γρίλο που εργαζόταν και αυτός ως ελεύθερος επαγγελματίας σε κατάστημα με παπούτσια επί 40 χρόνια και πλήρωνε τις εισφορές του κανονικά στο ΤΕΒΕ, η μείωση της σύνταξης του είναι κάτι που ατενίζει με πίκρα. Συνταξιούχος εδώ και 12 χρόνια, τα χρήματα που λαμβάνει δεν του αρκούν για να καλύψει τις ανάγκες του, ενώ η σύνταξη του τα τελευταία χρόνια από 900 ευρώ που ήταν αρχικά έχει κατέβει στα 700.

Ο 87χρονος κύριος Μιχάλης Σερμάκης εργαζόταν ως δημόσιος υπάλληλος επί 40 χρόνια. Η σύνταξη δημοσίου που λαμβάνει τα τελευταία 22 χρόνια, κάθε χρόνο μειώνεται όλο και περισσότερο. Οι ανάγκες του είναι αυξημένες καθώς πρέπει να πληρώνει την εφορία, το ενοίκιο, τα έξοδα του σπιτιού καθώς και τα φάρμακα. «Φάρμακα παίρνουμε πάρα πολλά, θέλω εγώ και η σύζυγος μου 1200 ευρώ το χρόνο για αυτά». Η σύνταξη που παίρνει δεν του αρκεί για να καλύψει τα έξοδα του, ενώ χάρις στη μικρή σύνταξη του ΟΓΑ που παίρνει η γυναίκα του μπορούν να κάνουν τα “χατίρια” στα εγγονάκια τους.