Ποιες είναι οι πιο πολύτιμες σας μνήμες από τον πατέρα σας;
“Όλες οι μνήμες μου πολύτιμες ποια να πρωτοξεχωρίσω”;
Ήμουν μικρό παιδάκι όταν ο πατέρας μου έλεγε «Αννούλα μια μέρα όλη η Ελλάδα θα με ξέρει , θα γίνω μεγάλος τραγουδιστής; Ζήτα μου τι δώρο θέλεις να σου κάνω όταν έχουμε χρήματα». Μια μπανάνα ολόκληρη να φάω πατέρα του έλεγα κι εκείνος γελούσε …
Θυμάμαι όταν έγινε ο Μπιθικώτσης μεγάλο όνομα, μας πήγε με την αδελφή μου Τασία σε ένα πλούσιο σπίτι που έμοιαζε με παλάτι . Μπήκαμε μέσα και εγώ με την αδελφή μου μείναμε έκπληττες από την εικόνα του! Τότε ο πατέρας μου έδωσε ένα κλειδί να ξεκλειδώσω μια ντουλάπα , πριν την ανοίξω με ρώτησε «Τι λες να έχει μέσα; Κι εγώ του απάντησα με την αθωότητα των παιδικών μου χρόνων… « Ρούχα, χρυσαφικά;» Άνοιξα τη ντουλάπα και ξέρετε τι ήταν γεμάτη; Καφάσια με μπανάνες! Η τελευταία μνήμη που κρατώ σα παράσημο είναι όταν επί σκηνής βρέθηκα με τον πατέρα μου στην πρώτη μου μουσική παράσταση στις 7 Μαΐου 2001 της οποίας το σενάριο βασιζόταν στο πρώτο μου το βιβλίο μου ΑΝΤΙ ΣΙΩΠΗΣ , που κατέγραφα μνήμες βιωματικές και ιστορικές μαζί του. Η ευχή του και η ευτυχία που αισθάνθηκε καμαρώνοντας με είναι μνήμη ιερή και παρακαταθήκη για μένα”.

