Της Άννας Κωνσταντουλάκη

Μακριά από το άγχος και τις σκοτούρες με αξιοζήλευτο κόστος ζωής, αλλά και χωρίς γιατρό

Η κρίση έχει επηρεάσει δραματικά και με πολλούς τρόπους τους κατοίκους των μεγάλων πόλεων. Πώς τη βιώνουν όμως, παρά τα προβλήματα που και εκεί αντιμετωπίζουν, οι 23 κάτοικοι ενός πολύ μικρού και απομονωμένου νησιού, όπως είναι τα Αντικήθυρα; Όπως λένε, άγχοι δεν έχουν, χαμογελούν συχνά, ασχολούνται με τα πρόβατα και τη σοδειά τους και από τις ειδήσεις περισσότερο από την πολιτική και τα μνημόνια τους ενδιαφέρει να μάθουν για τον καιρό, να ξέρουν αν θα πάνε για ψάρεμα την επόμενη ημέρα.

Ο Μύρωνας Πατακάκης, σεφ κάποτε σε κρουαζιερόπλοια και μόνιμος κάτοικος εδώ και χρόνια του νησιού, λειτουργεί το μοναδικό καφενείο-ταβέρνα-μπακάλικο-πρατήριο άρτου και ταχυδρομείο των Αντικυθήρων, που είναι ένας τόπος συνάντησης και επικοινωνίας.

Εκεί μαζεύονται οι 23 κάτοικοι του νησιού για να κουβεντιάσουν, να πιουν τον καφέ τους, να τσουγκρίσουν ένα ποτήρι κρασί.

Ο κ. Πατακάκης μάς είπε: “Kάθε πρωί ξυπνάω κατά τις 6 και ετοιμάζομαι μαζί με τον σκύλο μου τον Περιστέρη, να πάμε στο βουνό για να βοσκήσω τα κατσίκια μου. Τώρα πρέπει να είναι γύρω στα 150. Κατά τις 2-3 επιστρέφω πίσω και πηγαίνω στο μαγαζί όπου έρχεται ο κόσμος να πάρει ψωμί, να πιει ή να φάει κάτι, να ψωνίσει γενικά.

Καθόμαστε και συζητάμε, βλέπουμε λίγο τηλεόραση, κάτι θα πούμε και για την κρίση, αλλά εμάς εδώ δεν μας έχει αγγίξει ακόμη”.

“Ζούμε απλά και ήρεμα.

Νιώθουμε ελεύθεροι”

Όπως λέει ο κ. Πατακάκης, οι λιγοστοί κάτοικοι ασχολούνται με τα κατσίκια και με το ψάρεμα, ωστόσο οτιδήποτε άλλο χρειαστούν θα πάνε να το αγοράσουν. “Ζούμε απλά και ήρεμα, έχουμε πολλές ανάγκες αλλά αν ρωτάτε εμένα, μʼ αρέσει αυτή η ζωή, νιώθω ελεύθερος” λέει.

“Δεν χαλάμε πολλά λεφτά εδώ. Δύο άτομα ζουν με 300 ευρώ

το μήνα”

Μόνιμος κάτοικος Αντικυθήρων είναι και ο κοινοτάρχης του νησιού Ανδρέας Χαρχαλάκης, υπάλληλος ΔΕΗ, ο οποίος μας είπε: “Εδώ η ζωή είναι τόσο ήρεμη αλλά δεν μπορείς να μην επηρρεαστείς βλέποντας στην τηλεόραση τι γίνεται με την κρίση, με τα μνημόνια, με τους πρόσφυγες. Έχουμε συγγενείς στην Αθήνα και αλλού και οι μισοί είναι άνεργοι. Δύσκολα τα πράγματα για τον κόσμο”.

Σύμφωνα με τον κοινοτάρχη, όσοι ζουν στα Αντικύθηρα δεν χρειάζονται πολλά χρήματα, γιατί δεν έχουν και πού να τα ξοδέψουν.

“Δύο άτομα μπορούν να ζήσουν με λίγο περισσότερα από 300 ευρώ για να πληρώσουν και τους λογαριασμούς τους, τα έξοδα της διατροφής του σπιτού κ.λπ. Ακόμη και το ψωμί είναι ακριβό εδώ γιατί έρχεται από το Γύθειο, την Κίσσαμο, τα Κύθηρα. Τρώμε κατσίκια που υπάρχουν εδώ και κανένα ψάρι, αν δεν το πουλήσουν οι ψαράδες για να πάει στον Πειραιά κ.α. Όσο για τα φρούτα και τα κηπευτικά, τα περισσότερα τα αγοράζουμε”.

Ο κοινοτάρχης λέει ότι ακόμη και για να πάει κάποιος στην τράπεζα πρέπει να ταξιδέψει μέχρι το Καστέλι ή αλλού, ενώ μόνιμο πρόβλημα είναι αυτό της ανυπαρξίας υγειονομικής κάλυψης. Ιατρείο υπάρχει, δεν υπάρχει όμως, γιατρός στο νησί, αντίθετα υπάρχει αστυνομικό τμήμα και αστυνομικοί. Δάσκαλος δεν χρειάζεται αφού το νησί των 23 κατοίκων δεν έχει ούτε ένα μαθητή.

Ωστόσο, παρά τις ελλείψεις, τις δυσκολίες, την ακτοπλοϊκή σύνδεση, οι κάτοικοι των Αντικυθήρων αγαπούν αυτή την απλή ζωή.

Στον αστυνομικό σταθμό Αντικυθήρων υπηρετούν δύο αστυνομικοί. Ο ένας από αυτούς είναι ο 28χρονος αρχιφύλακας Χαράλαμπος Γιαννόπουλος με καταγωγή από την Αχαΐα, ο οποίος απολαμβάνει τη ζωή του στο νησί από το 2014 που υπηρετεί εκεί.

“Όπως αντιλαμβάνεστε, εδώ υπάρχει σχεδόν μηδενική παραβατικότητα. Όταν δεν βρίσκομαι στον αστυνομικό σταθμό, ασχολούμαι με άλλα πράγματα που μου αρέσουν, το διάβασμα, το τρέξιμο”, λέει ο ίδιος και προσθέτει: “Στα Αντικύθηρα δεν έχεις και πολλά να κάνεις, συνηθίζεις όμως, έχω εγκλιματιστεί και μʼαρέσει. Τα βράδια μαζευόμαστε σε κάποιο σπίτι ή στο μαγαζί του Μύρωνα Πατακάκη και συζητάμε για διάφορα. Εδώ οι κάτοικοι δεν ασχολούνται με την πολιτική αλλά με τα πρόβατα, τα ψάρια, τη σοδειά τους. Τους απασχολεί το θεμα του γιατρού που δεν έχουμε - η οργανική θέση μένει ακάλυπτη αφού κανένας γιατρός δεν έχει εκδηλώσει ενδιαφέρον να υπηρετήσει στα Αντικύθηρα - και τα περιορισμένα δρομολόγια των πλοίων, αλλά είναι χαμογελαστοί και δεν έχουν άγχος. Όταν βλέπουν ειδήσεις στην τηλεόραση δεν τους ενδιαφέρει τι θα πουν για τα μνημόνια, αλλά αν την επόμενη μέρα θα έχει καλό καιρό για να μπορέσουν να πάνε για ψάρεμα. Εδώ εξασφαλίζεται η ηρεμία σου και δεν είναι λίγο πράγμα στις μέρες μας...”.