Κυριολεκτικά μεγάλη ως προς τη σπουδαιότητα της και μακρά ως προς τη διαχείριση της είναι αυτή η εβδομάδα για την κυβέρνηση, αλλά κυρίως για τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα.
Ο πρωθυπουργός δεν έχει μόνο να αντιμετωπίσει την ολοκλήρωση της συμφωνίας, αλλά και το «φάντασμα» ενός νέου Μνημονίου σε … αναμονή, το οποίο οι θεσμοί επιθυμούν να επιβάλουν υποχρεωτικά. Η ψήφιση όμως προληπτικών μέτρων ύψους 3,6 δις ευρώ, εκτός από το πακέτο των 5,4 δις ευρώ που ζητήθηκαν, για τα οποία το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο επιμένει πως πρέπει να ψηφιστούν από την ελληνική βουλή, έρχεται να δημιουργήσει θέμα και εσωτερικούς τριγμούς στον Αλέξη Τσίπρα.
Ήδη η κατάσταση εντός του κόμματος είναι έκρυθμη με ολοένα και περισσότερα στελέχη να έχουν εγκλωβιστεί στο δίλημμα του να παραμείνουν στις θέσεις τους ή να αποχωρήσουν ηχηρά για να μη ρισκάρουν μια επικείμενη πολιτική καταστροφή. Το κυβερνητικό επιτελείο από την άλλη, γνωρίζοντας πως δεν έχει περιθώρια ελιγμών ή επιλογών, είναι έτοιμο να υπογράψει σχεδόν το οτιδήποτε, αφού κατάφερε για μία ακόμα φορά να οδηγήσει το πλαίσιο της διαπραγμάτευσης στο παρά πέντε. Χωρίς να έχει διδαχθεί από τα περυσινά γεγονότα ο Αλέξης Τσίπρας, επαναλαμβάνει τα ίδια σφάλματα, ρισκάροντας ακόμα χειρότερα μέτρα για τη χώρα και ακόμα μεγαλύτερη πολιτική φθορά για τον ίδιο. Στο σημείο καμπής όμως που έχουν φθάσει τα πράγματα, η διάσωση περνά μέσα από τα σκληρότερα μέτρα στην εποχή των Μνημονίων, που η κυβέρνηση δείχνει έτοιμη να δεχτεί.
Παρʼ όλα αυτά, με δεδομένο πως δεν υπάρχει καμία υποχώρηση από πλευράς δανειστών το σενάριο μιας πρόωρης προσφυγής στις κάλπες ή ακόμα κι ενός νέου δημοψηφίσματος μπορεί να είναι εφιαλτικό για τη χώρα, αλλά εξακολουθεί να παραμένει στις σκέψεις του πρωθυπουργού, ακόμα και ως ύστατη λύση λυτρωτικής φυγής. Πόλλω δε μάλλον, όταν εκτός από το 3ο Μνημόνιο, ο πρωθυπουργός θα πρέπει να διαχειριστεί πολιτικά ακόμα μεγαλύτερες πιέσεις των δανειστών. Κάτω από αυτό το πρίσμα, η Μεγάλη Πέμπτη αναδεικνύεται σε ημέρα «σταύρωσης» για την ελληνική κυβέρνηση και τον Έλληνα πρωθυπουργό, χωρίς ωστόσο κανείς να είναι σε θέση να βεβαιώσει για το αν και το πότε θα έρθει μια πιθανή ανάσταση.

