Της Ευαγγελίας Καρεκλάκη

Η έξαρση στην ενδοχώρα της Κρήτης, ο φόβος των θυμάτων, οι προσφυγή στους “ρωτηχτάδες”, τα ευτράπελα και οι απίθανες ιστορίες

Ούτε βίλα στην Εκάλη δεν διαθέτει τα συστήματα ασφαλείας που έχει εγκαταστήσει στον στάβλο του αστυνομικός σε χωριό της Μεσαράς. Δεν είναι τόσο η αξία των ζώων όσο η αδυναμία που έχει στα “τρελοκάτσικα” του, όπως τα αποκαλεί χαρακτηριστικά. Και δεν είναι μόνο ο ηχητικός συναγερμός, που αν τύχει και ενεργοποιηθεί, τρέχουν οι χωριανοί να κρυφτούν, νομίζοντας ότι είναι «σειρήνες πολέμου». Η μάντρα έχει «θωρακιστεί» και με συστήματα φωτισμού που σε κάθε παραβίαση τη μετατρέπουν σε …Πύργο του Άιφελ από τη φωταγώγηση.

Και μπορεί στη συγκεκριμένη περίπτωση να μιλάμε για …υπερπαραγωγή, δεν είναι λίγοι όμως εκείνοι που τελευταία επιλέγουν να εγκαταστήσουν κάμερες ασφαλείας στις κτηνοτροφικές μάντρες και στους στάβλους για να προστατευθούν από τις επιδρομές ζωοκλεφτών. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση ιδιοκτήτη στάβλου στους Αγίους Δέκα, ο οποίος αποφάσισε να βάλει κάμερα ασφαλείας στα ζώα μετά από τρία περιστατικά κλοπών σε βάρος του. Η τρίτη όμως ήταν και «φαρμακερή» για τον δράστη, η εισβολή του οποίου καταγράφηκε από την κρυφή κάμερα.

Αντί για κουκούλες,

φόρεσαν κουβάδες

στο κεφάλι

Σε χωριό της Μεσαράς, ο ιδιοκτήτης στάβλου στον οποίο είχε εγκαταστήσει κάμερα ασφαλείας, δεν πίστευε στα μάτια του όταν είδε το βιντεοσκοπημένο υλικό από την κλοπή των ζώων του. Οι δράστες αντί για κουκούλες, είχαν φορέσει στο κεφάλι κουβάδες στους οποίους είχαν ανοίξει τρύπες στο ύψος των ματιών για να βλέπουν.



Η ζωοκλοπή «θερίζει» την κρητική ύπαιθρο και ελάχιστες είναι οι καταγγελίες που φθάνουν επίσημα στην Αστυνομία. Αξιωματικός της ΕΛ.ΑΣ στο Ηράκλειο επιβεβαίωσε ότι το πρόβλημα είναι πολύ μεγαλύτερο σε σχέση με την εικόνα που δίνουν τα επίσημα στοιχεία. Όπως εξηγεί, οι παθόντες από τη μία φοβούνται να κάνουν καταγγελία, από την άλλη προσπαθούν να βρουν μόνοι τα ζώα τους με τη βοήθεια των λεγόμενων «ρωτηχτάδων».

«Έχει συμβεί να βρούμε τα ζώα των παθόντων και εκείνοι κάνουν πώς δεν τα αναγνωρίζουν γιατί φοβούνται ότι θα μπλέξουν περισσότερο».

Ένας ακόμα βασικός λόγος που αποφεύγουν να απευθυνθούν στην Αστυνομία είναι οι κτηνοτροφικές επιδοτήσεις. Αν καταγγείλουν ότι τους έκλεψαν τα πρόβατα, αυτά πρέπει να αφαιρεθούν από την κτηνοτροφική τους δήλωση και ως εκ τούτου θα έχουν πρόβλημα ως δικαιούχοι επιδότησης.

Το φαινόμενο της ζωοκλοπής περιπλέκεται και με την ευκολία δυνατότητας αλλαγής των ενωτίων. Ο κλέφτης αλλάζει εν ριπή οφθλαμού τα σκουλαρίκια στα ζώα και άντε μετά ο παθόντας να αποδείξει ότι είναι δικά του.

Όταν «μιλούν»

τα κλεμμένα ζώα

Όμως και σε αυτές τις περιπτώσεις, έχουν εξιχνιαστεί ζωοκλοπές μετά τον καταλυτικό ρόλο που διαδραμάτισαν τα ίδια τα κλεμμένα ζώα.

Παππούς στην περιοχή του Πύργου κατήγγειλε απαρηγόρητος στην Αστυνομία την κλοπή των κατσικιών του. Έγιναν σχετικές έρευνες και οι υποψίες οδήγησαν στη μάντρα νεαρού κτηνοτρόφου. Αστυνομικοί κάλεσαν τον ηλικιωμένο για αναγνώριση. «Δεν πρόλαβε να πατήσει το πόδι του στη μάντρα και τα κατσίκια έτρεξαν σαν τρελά να ανέβουν στην καρότσα του αγροτικού του» περιέγραψε αστυνομικός.

Η περίπτωση αυτή μοιάζει με τη ζωοκλοπή της ηλικιωμένης από το Καστέλλι, από την οποία είχαν κλέψει έναν τράγο και εννέα ακόμα ζώα. Είδε ο τράγος τη γιαγιά και έπεσε πάνω της από τη χαρά του.

Αστυνομικός μάς εξήγησε ότι τα κλεμμένα ζώα χρειάζονται μερικές ημέρες για να ενσωματωθούν με το υπόλοιπο κοπάδι. «Στην αρχή πηγαίνουν χωριστά μέχρι να προσαρμοστούν. Και αυτό είναι μία ακόμα ένδειξη για μας».

Οργάνωση και ρόλοι

Η ζωοκλοπή είναι ένα πρόβλημα που απασχολεί σοβαρά την τοπική ΕΛ.ΑΣ, η οποία κατά καιρούς έχει επιχειρήσει να εφαρμόσει ειδικούς σχεδιασμούς για την πάταξή της. Μάλιστα πριν από μερικά χρόνια είχε εξαγγελθεί και η συγκρότηση ειδικής ομάδας κατά της ζωοκλοπής στο Ηράκλειο. Παρʼ όλα αυτά-με εξαίρεση κάποιες περιόδους που το φαινόμενο βρίσκεται σε ύφεση-η ζωοκλοπή «σαρώνει» στην ενδοχώρα.

Συνήθως οι ζωοκλοπές είναι πολύ οργανωμένες με τους εμπλεκόμενους να αναλαμβάνουν ρόλους. Οι προπομποί ανοίγουν δρόμο στους επόμενους, κατοπτεύουν την περιοχή της ζωοκλοπής, προσφέρουν κάλυψη την ώρα της διάπραξής της. Το ίδιο συμβαίνει και μετά τη ζωοκλοπή. Προηγούνται και «καθαρίζουν» τον δρόμο διαφυγής. Παλιότερα χρησιμοποιούσαν τη μέθοδο του «ποδαράτου». Δηλαδή περπατούσαν με τα πόδια, όπως και όλοι οι συνεργοί, καθʼ όλη τη διάρκεια της επιχείρησης ζωοκλοπής. Σήμερα το “ποδαράτο” καλύπτει μόνο ένα μικρό μέρος της επιχείρησης, όταν πρόκειται για ζωοκλοπή που αφορά ορεινή περιοχή, όπου δεν μπορούν να προσεγγίσουν οχήματα.

Ευτράπελα και κίνδυνοι

Από τα τόσα περιστατικά ζωοκλοπών που έχουν καταγραφεί, δεν λείπουν τα ευτράπελα αλλά ακόμα και οι κίνδυνοι αιματοχυσίας σε απρόσμενα τετ-α-τετ με τις αστυνομικές δυνάμεις.

Σε περίπτωση μεγάλης ζωοκλοπής σε χωριό του Ηρακλείου, ένας εκ των εμπλεκόμενων από το ζόρι του να διαφύγει έπεσε στο γκρεμό και έσπασε το πόδι του με αποτέλεσμα να καταλήξει στο νοσοκομείο. Σε χωριό του δήμου Χερσονήσου οι ζωοκλέφτες πήγαιναν για τη μεγάλη «μπάζα», υπολόγιζαν όμως χωρίς τον Μυλοποταμίτη ιδιοκτήτη της μάντρας. Δεν πρόλαβαν να προσεγγίσουν τη στάνη και άρχισαν οι μπαλοθιές. Ο ιδιοκτήτης, παλιά «καραβάνα», κοιμόταν με την καραμπίνα στο χέρι. Μόλις κατάλαβε τι συνέβαινε, άρχισε να πυροβολεί. Οι ζωοκλέφτες εγκατέλειψαν κακήν-κακώς την κλεμμένη κλούβα και το έριξαν στο …κατοστάρι. Έχουν καταγραφεί και περιστατικά κατά τα οποία υπήρξε ανταλλαγή πυροβολισμών με αστυνομικούς, ενώ σε μία περίπτωση οι δράστες εμβόλισαν το υπηρεσιακό τζιπ του ΤΑΕ Ηρακλείου, το οποίο προσπάθησε να μπλοκάρει τη διαφυγή τους.