Ο Λαμπράκης πήρε αυτή την δύσκολη απόφαση κρίνοντας ότι ήρθε η ώρα της αποχώρησης μετά από 16 χρόνια στα οποία έζησε τα πάντα στον Εργοτέλη. Πήγε ως παίκτης το 2000 στο ερασιτεχνικό και πανηγύρισε όλες τις ανόδους μέχρι την Σούπερ Λίγκα ενώ πρόλαβε να αγωνιστεί και σε επαγγελματικό επίπεδο. Στην συνέχεια πρόσφερε από το πόστο του τιμ μάνατζερ ενώ διετέλεσε και προπονητής και μάλιστα την πρώτη φορά ανέβασε την ομάδα στην Σούπερ Λίγκα.
Όπως φαίνεται έφτασε η ώρα για τον Σταύρο Λαμπράκη να ανοίξει τα φτερά του και να πετάξει εκτός Μαρτινέγκο. Ο ίδιος δηλώνει ότι θέλει να συνεχίσει την προπονητική του καριέρα και το καλοκαίρι θα πάρει μέρος στην σχολή προπονητών για το δίπλωμα Αʼ Εθνικής.
Στην ανακοίνωση του…τέλους ο Λαμπράκης έβγαλε όλη την συναισθηματική φόρτιση απευθύνοντας ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όσους τον βοήθησαν.
Αναλυτικά η δήλωση του πρώην πλέον προπονητή του Εργοτέλη: “Ήρθε η ώρα, λοιπόν. Αντίο Εργοτέλη μου! Μετά από 16 χρόνια. Γεμάτος συναισθήματα και αναμνήσεις. Ευχαριστώ από καρδιάς τη διοίκηση Σουλτάτου-Τζώρτζογλου, που με έφερε στον Εργοτέλη, αρχικά ως ποδοσφαιριστή το 2000 και πέντε χρόνια αργότερα ως team manager δίνοντας μου τη δυνατότητα να συνεχίσω να προσφέρω από ένα νέο πόστο στο Σύλλογο. Την οικογένεια Παπουτσάκη για την εκτίμηση και την εμπιστοσύνη που μου έδειξαν. Επίσης, θα ήθελα να αναφερθώ στον αείμνηστο Απόστολο Παπουτσάκη, έναν άνθρωπο που έδωσε τη ζωή του για τον Εργοτέλη, έναν άνθρωπο που οραματίστηκε έναν διαφορετικό Εργοτέλη, ένα διαφορετικό ποδόσφαιρο… Ήταν, είναι και θα παραμείνει ένας ξεχωριστός άνθρωπος στην καρδιά μου. Το «παρεάκι του Μαρτινέγκο», που τον Ιανουάριο του 2013 μπήκε μπροστά και οδήγησε την ομάδα στην άνοδο, ξανά στην Superleague. Ήταν οι άνθρωποι που πίστεψαν ότι ως προπονητής μπορώ νʼ ανταποκριθώ και να πετύχουμε τον δύσκολο στόχο της ανόδου, τον οποίο και καταφέραμε.
Τον Γιάννη Δασκαλάκη ιδιαίτερα για τις χαρές και τις λύπες που ζήσαμε μαζί. Τους φιλάθλους του Εργοτέλη για την αγάπη και την στήριξη τους. Όλους τους εργαζόμενους στα γραφεία. Τους ανθρώπους που δούλεψαν στο ποδοσφαιρικό τμήμα. Τους προπονητές, γιατρούς, φυσιοθεραπευτές, φροντιστές και κυρίως τους ποδοσφαιριστές που φόρεσαν τη φανέλα του Εργοτέλη. Νιώθω ιδιαίτερη χαρά και υπερηφάνεια να βλέπω παιδιά που ξεκίνησαν από το Μαρτινέγκο να κάνουν καριέρα στο ποδόσφαιρο, να φοράνε το εθνόσημο και εκτός από καλοί παίκτες να έχουν το φρόνημα, το ήθος και τον χαρακτήρα που ο Εργοτέλης τούς γαλούχησε. Ένας μεγάλος κύκλος της ζωής μου έκλεισε. Είμαι ευγνώμων για όσα μου έδωσες, περήφανος για όσα σου έδωσα. Εύχομαι ο Εργοτέλης να επιστρέψει γρήγορα στην κατηγορία που ανήκει και που αξίζει να είναι. Έχει την ιστορία, τη φανέλα, ανθρώπους που αγαπούν την ομάδα με τεχνογνωσία και κυρίως έχει την κυψέλη του ποδοσφαίρου, το Μαρτινέγκο, σαν εχέγγυο για να βρεθεί και πάλι στον δρόμο των επιτυχιών που θα φέρει την επιστροφή στο προσκήνιο του ελληνικού ποδοσφαίρου. Άλλωστε έχει γίνει στο παρελθόν και θα γίνει και στο μέλλον με πίστη, δουλειά και συλλογικότητα”.
