Σοκ προκάλεσε χθες το πρωί η είδηση του θανάτου του θρύλου της ροκ Ντέιβιντ Μπάουι. Ο διάσημος τραγουδιστής πέθανε σε ηλικία 69 ετών, έπειτα από 18μηνη μάχη με τον καρκίνο.

Την είδηση του θανάτου του, επιβεβαίωσε ο γιος του, ενώ στους προσωπικούς λογαριασμούς του αστέρα της ροκ στο Facebook και το Twitter δημοσιεύτηκε η παρακάτω ανακοίνωση:

«Ο David Bowie πέθανε, έχοντας δίπλα του τα μέλη της οικογένειάς του, έπειτα από μια θαρραλέα μάχη 18 μηνών με τον καρκίνο. Πολλοί θρηνείτε μαζί μας την απώλεια, σας ζητούμε να σεβαστείτε την ιδιωτικότητα των στιγμών κατά τη διάρκεια του πένθους». Η ανακοίνωση του θανάτου του είχε ως αποτέλεσμα να κατακλυστούν οι ιστότοποι κοινωνικής δικτύωσης με εκατομμύρια μηνύματα χρηστών του διαδικτύου και στο twitter καταγράφεται «τεράστιος» όγκος αναρτήσεων, όπως γνωστοποίησε το Visibrain, μια πλατφόρμα παρακολούθησης και ανάλυσης του περιεχομένου και των τάσεων των μηνυμάτων στο Twitter.

Το Visibrain καταμέτρησε γύρω στις 15.30 ώρα Ελλάδας περισσότερα από 3,16 εκατομμύρια tweet σχετικά με τον Ντέιβιντ Μπάουι και με τις ετικέτες #RIPDavidBowie και #DavidBowie.

Συγκριτικά, είναι ενδεικτικό να αναφερθεί ότι για την τελευταία τελετή απονομής των βραβείων Όσκαρ σε διάστημα 5 ωρών είχαν σταλεί 5,9 εκατομμύρια μηνύματα και χθες το βράδυ με αφορμή την τελετή απονομής των Χρυσών Σφαιρών οι χρήστες του twitter έστειλαν 3,7 εκατομμύρια tweet.

Σοκ και θλίψη εξέφρασαν μέσω του λογαριασμού τους στο twitter οι Rolling Stones, κάνοντας λόγο για έναν «θαυμάσιο και καλό άνθρωπο που ήταν εξαιρετικός καλλιτέχνης, πραγματικά μοναδικός».

Η Madonna έγραψε στο twitter ότι είναι απαρηγόρητη. «Αυτός ο σπουδαίος καλλιτέχνης άλλαξε τη ζωή μου» ανέφερε η τραγουδίστρια της ποπ, χαρακτηρίζοντας τον Μπάουι «ταλαντούχο, μοναδικό, ιδιοφυΐα», ενώ ανήρτησε μία φωτογραφία της με τον μουσικό.

Η είδηση του θανάτου του έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία. Μόλις την περασμένη Παρασκευή, 8 Ιανουαρίου, ανήμερα των γενεθλίων του, κυκλοφόρησε το 29ο και τελευταίο άλμπουμ του με τίτλο «Blackstar».

Πολυσύνθετη περσόνα, ένας πραγματικός δανδής της rock ή χαμαιλέοντας, είναι μερικοί μόνο από τους χαρακτηρισμούς που - δικαίως- έχουν αποδοθεί στον μοναδικό αυτόν καλλιτέχνη.

Ο David Robert Jones γεννήθηκε στις 8 Ιανουαρίου του 1947 στο Brixton στην Αγγλίας, την ίδια ημέρα που ο Elvis Presley γινόταν 12 ετών. Σε ηλικία 13 χρόνων, εμπνευσμένος από την jazz, ξεκίνησε μαθήματα σαξόφωνου και τη δεκαετία του ʼ60 έκανε τα πρώτα του - αποτυχημένα- μουσικά βήματα για να βρει το δικό του δρόμο ως David Bowie.

Το 1969 ήταν η χρονιά ορόσημο στην πορεία του, όταν κυκλοφόρησε το θρυλικό πλέον τραγούδι του “Space oddity”, που “σκαρφάλωσε” μέχρι το Νο 5 του βρετανικού chart και τον εκτόξευσε ως καλλιτέχνη. Ήταν εξάλλου εκείνη την εποχή που ο Bowie πειραματιζόταν με τα media, τον κινηματογράφο, την μιμητική τέχνη, τον βουδισμό, την ηθοποιία και την... αγάπη. Η επαφή του άλλωστε με τον κόσμο της παντομίμας και της ηθοποιίας αποτέλεσαν τα πιο σημαντικά εφόδια για τους μετέπειτα πειραματισμούς του στις μεταμφιέσεις του και στις προσωπικότητες που «ντυνόταν» κατά καιρούς.

Η δεκαετία του ʼ70 ήταν η δεκαετία που ο Bowie μεγαλουργεί και καθιερώνεται. Ανατρεπτικός αντισυμβατικός, προκλητικός και αδιαμφισβήτητα πρωτοπόρος -σε πολλά- για την εποχή του, δημιουργεί τη δική του σχολή τόσο στη μουσική και την έννοια του rock όσο και στην εικόνα του και στην προώθησή της. O Bowie εκτός από τους σπουδαίους δίσκους που έχει κυκλοφορήσει, τις συνεργασίες του και τα τραγούδια του, έχει απασχολήσει με την προσωπική του ζωή, τις δηλώσεις του ότι είναι ομοφυλόφιλος, το ανδρόγυνο στυλ του, το δημόσιο φιλί του με τον Lou Reed αλλά και τις φήμες για την... ιδίαιτερη σχέση του με τον Mic Jagger.

Ο Βowie είχε συμμετάσχει σε πολλές κινηματογραφικές ταινίες, είχε ασχοληθεί με τη ζωγραφική, ακόμα και με το σχεδιασμό ρούχων, ενώ είχε υπάρξει ένας από τους πιο επιδραστικούς καλλιτέχνες. Τόσο οι Nine Inch Nails, Smashing Pumpkins, Marilyn Manson, όσο και οι Μadonna και Lady Gaga τον τοποθετούν στην κορυφή των επιρροών τους.

Από την αρχή της καριέρας του, ο Bowie κυριαρχούσε στο μουσικό προσκήνιο, παρουσιάζοντας πάντα εφευρετικά τραγούδια, αδιαφορώντας και αγνοώντας κάθε μουσικό ύφος και τάση, συνδυάζοντας συχνά ασύμβατες μεταξύ τους φόρμες. Με την ίδια ευκολία που “δημιουργούσε” έναν χαρακτήρα, με την ίδια ακριβώς ευκολία μπορούσε να τον απο

βάλλει, να τον επαναπροσδιορίσει και να επανατοποθετηθεί. Από το ταπεινό folk ξεκίνημά του, μέχρι ηον δόξα που του προσέφερε η εικόνα του Ziggy Stardust, αλλά μέχρι και στην γοητεία που του αποδόθηκε σαν «Thin White Duke» («Λεπτός Λευκός Δούκας»), συνέχισε έως το τέλος να μας εντυπωσιάζει και να μας συναρπάζει με κάθε του κίνηση.