Το αστρονομικό ποσό των 120 δισ. ευρώ έφυγε από τις ελληνικές τράπεζες στα χρόνια της κρίσης. Παράλληλα, μόνο το 2015, χαρτονομίσματα αξίας 45 δισ. ευρώ «χάθηκαν» από τα γκισέ καθώς τα «σήκωσαν» οι Έλληνες καταθέτες. Το 80% αυτών, δηλαδή ένα ποσό της τάξης των 36 δισ. ευρώ βρίσκεται σε σπίτια, χρηματοκιβώτια εταιρειών και τραπεζικές θυρίδες.
«Περίπου 25 δισ. ευρώ καταθέσεις μπορούν και πρέπει να επιστρέψουν εντός της επόμενης διετίας στο τραπεζικό σύστημα» προκειμένου να ενισχυθεί η ελληνική οικονομία
Τα στοιχεία αυτά έδωσε στη δημοσιότητα κατά την ομιλία του στην Ελληνική Συνομοσπονδία Εμπορίου και Επιχειρηματικότητας ο Θεόδωρος Καλαντώνης, αναπληρωτής Διευθύνων Σύμβουλος της Eurobank. Ο κ. Καλαντώνης αναφέρθηκε τόσο στη φυγή των καταθέσεων και στις ελπίδες επιστροφής μεγάλου ποσού στις τράπεζες όσο και στα «κόκκινα» δάνεια.
«Από την αρχή της κρίσης, το συνολικό ύψος των καταθέσεων της χώρας μειώθηκε κατά 120 δισ. ευρώ. Ιλιγγιώδες ποσό. Κατά το τελευταίο έτος μόνο, 45 δισ. ευρώ σε χαρτονομίσματα έφυγαν από τις τράπεζες, το 80% αυτών, ευτυχώς, παρέμεινε στη χώρα, στα σπίτια, στα χρηματοκιβώτια των εταιριών και στις τραπεζικές θυρίδες. Είναι προφανές ότι η ρευστότητα αυτή (άνω του 25% του ΑΕΠ) που είναι εκτός τραπεζικού συστήματος, αν επέστρεφε πίσω στις τράπεζες, θα δρούσε καταλυτικά για την επανεκκίνηση της οικονομίας» τόνισε κατά την ομιλία του ο κ. Καλαντώντης.
Σχετικά με τις καταθέσεις ανέφερε: «Με την αποκατάσταση της αξιοπιστίας και της εμπιστοσύνης, περίπου 25 δισ. ευρώ καταθέσεις μπορούν και πρέπει να επιστρέψουν εντός της επόμενης διετίας στο τραπεζικό σύστημα, ενισχύοντας με αυτό τον τρόπο τη ρευστότητα και την ικανότητά του να χρηματοδοτήσει την οικονομία.
Σίγουρα, η επιτυχημένη ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών που μόλις ολοκληρώθηκε, θα βοηθήσει προς αυτή την κατεύθυνση δεδομένου ότι απομακρύνθηκε οριστικά ο κίνδυνος κουρέματος των καταθέσεων. Όμως αυτό δεν αρκεί. Για να επιταχυνθεί η αύξηση της ρευστότητας του τραπεζικού συστήματος, είναι επιτακτική ανάγκη να προχωρήσουμε άμεσα στην επόμενη φάση χαλάρωσης των capital controls, ξεκινώντας από την πλήρη απελευθέρωση των χρημάτων που, από τα σπίτια και τις θυρίδες, επιστρέφουν ξανά στο τραπεζικό σύστημα. Αυτό σημαίνει ότι το χαρτονόμισμα που επιστρέφει στο τραπεζικό σύστημα θα πρέπει να είναι απολύτως ελεύθερο, να μην υπόκειται δηλαδή στους περιορισμούς των capital controls. Με άλλα λόγια, ο πελάτης θα μπορεί να ξαναπάρει σε χαρτονόμισμα οποιαδήποτε στιγμή το ποσό που καταθέτει, να το στείλει με έμβασμα στο εξωτερικό ή να κάνει πληρωμές στο εξωτερικό.
Είναι προφανές επίσης ότι όσο βελτιώνεται η ρευστότητα των τραπεζών, τόσο θα ενισχύεται και η δυνατότητά τους να χρηματοδοτήσουν εκ νέου τις επιχειρήσεις και την οικονομία.
