Σε κλίμα συγκίνησης τελέστηκε χθες στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό της Μεγάλης Παναγίας στην Νεάπολη το 40ημερο μνημόσυνο για την εκδημία του μακαριστού Μητροπολίτη Πέτρας και Χερρονήσου, Νεκτάριου. Ο χαρισματικός ποιμενάρχης ξεκίνησε το ταξίδι του για την αιώνια ζωή στις 15 Οκτωβρίου μετά από πολύμηνη μάχη με τον καρκίνο. Παρά την καταπόνηση της σάρκας, το πνεύμα και η ψυχή του παρέμειναν απτόητα και η πίστη του πιο δυνατή από ποτέ. Μέχρι την τελευταία του πνοή, οι σκέψεις του ήταν πάντα στο ποίμνιο του, προσπαθούσε να δώσει κουράγιο σε όλους όσοι στάθηκαν δίπλα του, διαισθανόμενος την θλίψη και την στεναχώρια τους. «Να λέτε σε όλους ότι τους αγαπώ πολύ. Τώρα είμαι πιο πολύ κοντά τους και πιο κοντά στον Θεό».
Ιδιαίτερα συγκινητικός ήταν ο επιμνημόσυνος λόγος που εκφώνησε ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου, Ευγένιος. Στάθηκε στο πλευρό του μακαριστού ποιμενάρχη μέχρι το τέλος καθώς τους ένωναν ισχυροί συναισθηματικοί δεσμοί. Υπήρξε πνευματικός του πατέρας ενώ εκάρη μοναχός στην Ιερά Μονή του Αγίου Γεωργίου Σεληνάρι από τον εκλιπόντα.
Το “καλά” είχε να κάνει με το μέλλον
«Συγχωρήστε με αυτήν την ώρα που θα στρέψω τον λόγο και δεν θα μιλήσω για εκείνον, αλλά, όπως πάντα, σε εκείνον, για να εξομολογηθώ. Για να του πω κάτι από όσα θέλει η καρδιά μου, αλλά αδυνατούν τα χείλη μου να του προσφέρουν. Προς εκείνον λοιπόν θα κινήσω τον χαριστήριο λόγο μου με την βεβαιότητα πως εκεί που είναι, κάπου μεταξύ του Θρόνου του Θεού και του θρόνου που έκλεισε, θα τον ακούσει...» ανέφερε συναισθηματικά φορτισμένος ο Μητροπολίτης Ρεθύμνης.
«Όσο περνάει ο καιρός παγιώνεται στην ψυχή μας το αίσθημα ότι αναστρεφόμασταν ένα μεγάλο εκκλησιαστικό άνδρα, ένα γίγαντα, έναν άγιο και δοξάζουμε τον Θεό που εισήλθες στη ζωή της Εκκλησίας μας και στη δική μας ζωή, αλλά και που «εξήλθες εις απάντησιν του Νυμφίου» και «έτοιμος εισήλθες μετ αὐτοῦ εις τον γάμον». Αυτό το ζήσαμε ιδιαίτερα όσοι είχαμε την ευλογία να είμαστε κοντά σου τις ύστατες στιγμές σου. Και εγώ προσωπικά, που ανέσυρα από τα βάθη της ψυχής ένα γεγονός, που συνέβη τριάντα ολόκληρα χρόνια πριν. Μαθητής στη δεύτερη τάξη του Λυκείου θα ήμουν όταν ένα κείμενό σου δημοσιευμένο στον τύπο του Ηρακλείου με τίτλο «Μία εξομολόγηση. Οι τελευταίες μου εμπειρίες κοντά στον αοίδιμο Ευγένιο» χαράζονταν βαθειά στην καρδιά μου και έμελλε να καθορίσει την πορεία μου. Δεν θα μπορούσα τότε να φαντασθώ ότι κάποτε θα έπρεπε να πράξω κάτι ανάλογο. Αυτή τη φορά για να καταγράψω τις τελευταίες προσωπικές μου εμπειρίες κοντά σου, εκεί στο Ιατρικό Κέντρο των Αθηνών, που μεταβλήθηκε σε Αρεταίειο, κατά μίμησιν του ισαγγέλου Αγίου σου. Στο κρεβάτι του λυτρωτικού πόνου σου, σε ακούγαμε να επαναλαμβάνεις: «Δόξα τω Θεώ. Είμαι καλά» και νομίζαμε ότι αυτό το «καλά» είχε να κάνει με το παρόν, αλλά στην πραγματικότητα είχε να κάνει με το μέλλον, που προγευόσουν από εκείνες τις ιερές στιγμές. Εκεί μας νουθέτησες για μία ακόμη φορά και μας έδωσες κατευθύνσεις διακονίας λέγοντάς μας: «Δεν υπάρχει, παιδιά μου, στην Εκκλησία μας εργοσωτηρία αλλά Χριστοσωτηρία» και πως «όλα τα άλλα έχουν να κάνουν με αυταρέσκειες και ανθρωπαρέσκειες ασυμβίβαστες με το λειτούργημά μας». Σε ακούγαμε να λες «ευχαριστώ για όλα», φανερώνοντας το μεγαλείο της ψυχής σου, που εξέφραζε ευχαριστιακά την ευγνωμοσύνη της στο Θεό, στην Εκκλησία Του, στους ανθρώπους της, στους ανθρώπους σου. Σε ακούσαμε κάποια στιγμή να λες: «Λυπούμαι που δεν μπορώ να διαβάζω». Εσύ που διάβαζες τα μυχιαίτατά μας. Σε ακούγαμε να λες ότι βλέπεις μπροστά σου το βιβλίο των λογισμών σου και όταν ρωτούσαμε πως είναι μας έλεγες: «είναι καλό». Και όταν ήλθε η ώρα του Χριστού έγινες του Δείπνου Του του Μυστικού κοινωνός, σύσσωμος και σύναιμος μαζί Του, και έπειτα μας είπες την τελευταία σου λέξη: «Περιμένω...». Αὐτό που ήταν τρόπος και στάση μιας ολόκληρης ζωής, αναμονή και προσμονή της μεγάλης συνάντησης με τον Χριστό, αναμονή της ευλογημένης στιγμής των δικών σου εισοδίων στη Βασιλεία των ουρανών».
Αντίστροφη μέτρηση για την εκλογή νέου Μητροπολίτη
Με την τέλεση του 40ημερου μνημοσύνου, αναμένεται να επιταχυνθούν οι διαδικασίες για την εκλογή νέου Μητροπολίτη. Το γεγονός ότι δεν υπήρχε ομοφωνία ως προς την επιλογή ενός προσώπου, «φρέναρε» τις διαδικασίες, όμως είναι σαφές ότι δεν υπάρχουν χρονικά περιθώρια άλλων αναβολών και η σύγκληση της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου της Εκκλησίας της Κρήτης πρέπει να γίνει άμεσα. Είναι σημαντικό τόσο για την χηρεύουσα Μητρόπολη και το ποίμνιο της όσο και για την Εκκλησία της Κρήτης, σε αυτές τις δύσκολες εποχές που διανύουμε της οικονομικής και κυρίως ανθρωπιστικής κρίσης, να υπάρξει ομοψυχία και ομοθυμία. Το επιτάσσουν οι περιστάσεις και οι καιροί. Στο παρασκήνιο πολλά είναι εκείνα που ακούγονται και τα οποία εν πολλοίς έχουν να κάνουν με συσχετισμούς και ισορροπίες αλλά και με ισχυρές φιλοδοξίες. Ανεξάρτητα από τα ονόματα των υποψηφίων που έχουν δει το φως της δημοσιότητας (άλλοι ως φαβορί και άλλοι ως «άουτσάιντερ), είναι αδιαμφισβήτητο ότι προέχει η ενότητα και το κύρος της Εκκλησίας της Κρήτης, η κοινωνική συνοχή αλλά και ο παλμός του ποίμνιου που θα κληθεί να καθοδηγήσει ο νέος Ποιμενάρχης.
