Ο μεγάλος θεατράνθρωπος Κώστας Γεωργουσόπουλος μιλά στην “Π”
“Υπουργός ανιστόρητος είναι κερκόπορτα”
“Το θέατρο έχει καθήκον και δικαίωμα να στηλιτεύει, όπως ο Αριστοφάνης, το ξεχαρβάλωμα όλων των θεσμών”
Τον έχουν χαρακτηρίσει ως μια προσωπικότητα αναγεννησιακού τύπου, άνθρωπο που τα αγαπάει όλα και προσπαθεί με πάθος να μπει σε όλα όσα έχουν σχέση με το πνεύμα. Και δεν έχουν άδικο! Φιλόλογος, επίτιμος διδάκτωρ του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών, λογοτέχνης, κριτικός θεάτρου, μεταφραστής, δοκιμιογράφος, εκπαιδευτικός,στιχουργός.
Ο ίδιος όμως ο Κώστας Γεωργουσόπουλος μιλώντας στην “Π” δηλώνει ότι το μεγάλο πάθος και η μοναδική του αγάπη είναι ο έρωτας με τη διδασκαλία, δηλαδή “η πλατωνική ερωτική σχέση όπου ο δάσκαλος φιλοδοξεί να ανεβάσει στο επίπεδό του το μαθητή και ο μαθητής επιθυμεί να φτάσει στο επίπεδο του Δασκάλου. Όλος ο άλλος οπλισμός μου από εκεί εκκινούν και εκεί στοχεύουν”.
Ταυτισμένος με το ελληνικό θέατρο όσο λίγοι, ο Κώστας Γεωργουσόπουλος δεν μπορεί παρά να κρίνει μέσα από αυτό τις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες που επικρατούν σήμερα αφού όπως έχει πει “είναι ένας καθρέφτης όπου η κοινωνία βλέπει το πρόσωπό της”.
“Ο καθρέφτης”-αναφέρει στην “Π” - είναι τίμιος. Δείχνει ό,τι βλέπει: τέρατα και σημεία. Ανοησία, βλακεία και ανθρώπους που προσπαθούν να πάρουν ανάσες σε ένα τοπίο θολό, με αιθαλομίχλη και πνευματικά καυσαέρια, τοξικά.”
“Εξάλλου επειδή 20 αιώνες τώρα η χώρα μας προκαλεί, υφίσταται ή βιώνει κρίσεις πνευματικές, κοινωνικές, οικονομικές, εθνικές, το θέατρο –επισημαίνει χαρακτηριστικά -έχει καθήκον και δικαίωμα να στηλιτεύει όπως ο Αριστοφάνης, το ξεχαρβάλωμα όλων των θεσμών, κυρίως την πολιτική και την παιδεία”.
Ακόμα ο κ. Γεωργουσόπουλος- τονίζει χαρακτηριστικά για το θέμα που έχει προκύψει με τις δηλώσεις Φίλη: ”Σε μια χαμένη τραγωδία του Ευριπίδη υπήρχε ο στίχος: «όλβιος όστις της ιστορίας έσχε μάθησιν». Υπουργός ανιστόρητος είναι κερκόπορτα”.
Ολόκληρη η συνέντευξη του κ. Γεωργουσόπουλου στην “Π” είναι η ακόλουθη:
