-Για πρώτη φορά επιστρέφετε στην γενέτειρα σας το Ηράκλειο για να δημιουργήσετε σε μόνιμη βάση.Ποιοι είναι οι λόγοι που σας φέρνουν πίσω;

Πράγματι, παρόλο που έχει παρουσιαστεί η δουλειά μου αρκετές φορές στην γενέτειρά μου, το Ηράκλειο, αλλά μόνο ως ενδιάμεσο σταθμό των περιοδειών με θιάσους και σχήματα στα οποία έχω συμμετάσχει κατά καιρούς, είναι η πρώτη φορά που ένοιωσα την ανάγκη να γίνει αυτή η παρουσία μου σε μια πιο σταθερή βάση. Αισθάνθηκα ότι ήθελα να επιστρέψω στις ρίζες μου, να εναναπροσδιορίσω την ταυτότητα μου τόσο ως ανθρώπου, όσο και ως καλλιτέχνη. Ό,τι δεν εξελίσσεται πεθαίνει, και για μένα είναι εξέλιξη το να μου δίνεται ένα νέο πεδίο δημιουργίας αποκτώντας την συνολική ευθύνη μιας καλλιτεχνικής πρότασης, που πέραν της ερμηνείας φέρει την άποψή  μου, παράλληλα και σε ό,τι  αφορά την επιλογή του υλικού, την σύλληψη και στην σκηνοθεσία της παράστασης, όσο και την  επιλογή των συνεργατών και στην διαμόρφωση του σκηνικού χώρου. Είναι μια συνειδητή επιλογή που προέκυψε εντελώς φυσικά από μια δική μου εσωτερική αναγκαιότητα... Είχα ανάγκη να ανοίξω έναν καινούριο κύκλο ζωής σε κάθε επίπεδο..

-Έχετε ένα πλούσιο βιογραφικό με σημαντικές συνεργασίες. Ποιες ξεχωρίζετε και γιατί; 

Έχω σταθεί τυχερή στις μέχρι σήμερα συνεργασίες μου, τόσο θεατρικά όσο και μουσικά.. Έχω συνεργαστεί με σημαντικούς σκηνοθέτες του χώρου, όπως ο Νίκος Κούνδουρος, ο Γιάννης Χουβαρδάς, ο Σωτήρης Χατζάκης,ο Αντώνης Αντύπας,  ο Κώστας Τσιάνος, η Άννα Γεραλή κ.α. Aπό το χώρο της μουσικής ξεχωρίζω ιδιαίτερα την συνεργασία μου με την Ελένη Καραϊνδρου στα χορικά των Τρωάδων στην Επίδαυρο και στην ηχογράφηση του CD Troian Women από την σπουδαία γερμανική δισκογραφική εταιρεία ECM.

Το Ηράκλειο πιστεύετε ότι μπορεί να  έχει το κοινό εκείνο που θα στηρίξει  τις προσπάθειες σας ή άλλες ανάλογες;

To  Ηράκλειο είναι μια ιδιαίτερα δυναμική πόλη με κρυμμένες δυνάμεις, ασυσπείρωτες, που έχουν θεωρώ ανάγκη να συμβαίνουν καλλιτεχνικά γεγονότα εν είδει ενός άτυπου “ραντεβού” που θα δίνει την ευκαιρία να αλληλοαναγνωρίζονται και γιατί όχι να επικοινωνούν μεταξύ τους με αφορμή τα ερεθίσματα που μπορεί να προσφέρει η κοινή εμπειρία θέασης ενός καλλιτεχνικού έργου..

Η πρώτη σας δουλειά μετά την απόφαση σας να επιστρέψετε   έχει ως τίτλο “10 εικόνες του έρωταʼʼ. Γιατί επιλέξατε αυτή την παράσταση για την πρώτη σας επαφή με το κοινό του Ηρακλείου;

Η αλήθεια είναι ότι όταν συνέλαβα την ιδέα της παράστασης, το θέμα της και την ιδέα της όλης πραγματοποίησής της δεν είχα αποφασίσει ακόμη ότι θα εγκατασταθώ στο Ηράκλειο. Δουλεύοντας όμως την παράσταση, σταδιακά συνειδητοποίησα ότι θα μπορούσε να αποτελέσει ένα ιδανικό εφαλτήριο βήμα για την πρώτη μου πιο σταθερή καλλιτεχνική απόπειρα εδώ.. Πραγματεύεται σε γενικές γραμμές τον ανεκπλήρωτο, χαμένο έρωτα του παρελθόντος μέσα από τον βαθιά εξομολογητικό μονόλογο μιας γυναίκας που αποδρά σε μια νοητή πραγματικότητα οδηγούμενη σε έναν βαθιά συγκινησιακό λεκτικό και τραγουδιστικό παραλήρημα.. Είναι μια τρυφερή και αληθινή παράσταση φτιαγμένη από τα υλικά του έρωτα μέσα σε ένα παραμυθένιο σκηνικό που συνθέτει έναν μαγευτικό τόπο  ονείρου και φαντασίας. Σημαντικό κομμάτι της παράστασης, ο μουσικός Γιάννης Κιαγιαδάκης στο πιάνο με το υψηλής αισθαντικότητας και ευαισθησίας παίξιμό του, γνωστός από την επί χρόνια παρουσία του στα καλλιτεχνικά πράγματα του Ηρακλείου και όχι μόνο...

  -Ως καλλιτέχνιδα    έχετε την διπλή ιδιότητα της ηθοποιού και της τραγουδίστριας. Τα έργα που θα επιλέξετε για τη συνέχεια θα συνδυάζουν αυτές τις ιδιότητες πάντα;

Η βασική μου ιδιότητα είναι ηθοποιός και μέσα από αυτόν τον δρόμο προσεγγίζω και το τραγούδι, παρόλο που έχω σπουδάσει κλασικό τραγούδι στο ωδείο Ateneum στην Αθήνα και έχω παρακολουθήσει το εργαστήριο Φωνητικής Τέχνης του Σπύρου Σακκά. Άλλωστε η  ερμηνεία του τραγουδιού απαιτεί σε μεγάλο βαθμό  υποκριτικά προσόντα και οι ηθοποιοί έχουμε ένα επιπλέον εφόδιο ως προς αυτό.. Η αλήθεια είναι ότι με ελκύει πολύ να συνδυάζω και τα δύο πεδία όποτε αυτό είναι εφικτό, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν με ενδιαφέρει να συμμετέχω σε αμιγώς θεατρικές παραστάσεις από όπου έχω ξεκινήσει την πορεία μου ή όπως προέκυψε στη συνέχεια σε συναυλίες ως ερμηνεύτρια. 

-Δημιουργήσατε έναν κλειστό θεατρικό χώρο κοντά στην Κνωσό.   Ποιο είναι το όραμα σας γι αυτόν;

Με αφορμή τις “10 εικόνες του έρωτα” παρουσιάστηκε η ανάγκη να παρουσιαστεί η συγκεκριμένη παράσταση σε έναν ιδιαίτερα ατμοσφαιρικό χώρο που να μην  παραπέμπει σε ένα συμβατικό θέατρο... Με αυτό το σκεπτικό δημιουργήθηκε ένας εναλλακτικός θεατρικός κλειστός χώρος μέσα σε ένα κτήμα με ελαιώνες, εσπεριδοειδή ,καλαμιώνες μια ανάσα από τον αρχαιολογικό χώρο της Κνωσού που λειτουργεί αποκλειστικά με κρατήσεις θέσεων για την καλύτερη εξυπηρέτηση των θεατών αλλά και την σωστή λειτουργικότητα του χώρου. Το όραμά μου για το χώρο δεν θα θελα να το μοιραστώ ακόμη, είναι νωρίς ακόμη,  το πάω βήμα-βήμα,  προς το παρόν εύχομαι και δίνω όλη μου την ενέργεια ώστε το θεατρόφιλο και μουσικόφιλο κοινό του Ηρακλείου να ταξιδέψει μαζί μας μέσα στις “ 10 εικόνες του έρωτα, κάθε Παρασκευή και Σάββατο για έναν σύντομο πρώτο κύκλο παραστάσεων, οπότε όσοι ενδιαφέρονται καλό θα είναι να κλείσουν έγκαιρα τη θέση τους...

Έχετε αποφασίσει ποιες θα είναι οι επόμενες σας δουλειές;

Αυτήν την στιγμή είμαι απόλυτα προσηλωμένη σε αυτήν την παράσταση που ιδανικά θα ʽθελα, αφού κάνει τον πρώτο της κύκλο στο Ηράκλειο, να ταξιδέψει και σε άλλα μέρη.. Γενικότερα λειτουργώ πολύ με το ένστικτο, τόσο ως άνθρωπος όσο και ως καλλιτέχνης και πέρα από τα προσωπικά μου καλλιτεχνικά οράματα, είμαι ανοιχτή σε όποια καλλιτεχνική πρόταση προκύψει απʼ έξω, ως ανεξάρτητη συνεργασία ως ερμηνεύτρια ή ως συμπαραγωγή με την θεατρική εταιρεία “Σκυτάλη” που έχω την καλλιτεχνική της διεύθυνση από το 2006, μέσω της οποίας πραγματοποιήθηκε και η συγκεκριμένη παραγωγή. Προς το παρόν ζω το τώρα και το απολαμβάνω όσο μπορώ...