Ένα περιστατικό άγνωστο στους πολλούς δημοσιεύει στην ιστοσελίδα της η Διεθνής Εταιρία Φίλων του συγγραφέα. Πρόκειται για την απέλαση του από την Αγγλία το 1946.
Συγκεκριμένα:
Στις 13 Νοεμβρίου 1945 φτάνει στην Αθήνα ο Mc Neel , γραμματέας του βρετανικού Φόρεϊν Όφις και μέλος του εργατικού κόμματος. Ο Νίκος Καζαντζάκης, υπό την ιδιότητά του ως προέδρου της Σοσιαλιστικής Εργατικής Ένωσης, δημοσίευσε στην αθηναϊκή εφημερίδα Καθημερινή ένα άρθρο όπου χαιρέτιζε με ενθουσιασμό αυτή την άφιξη.
Το Βρετανικό Συμβούλιο προσκαλεί τον Καζαντζάκη να μεταβεί στην Αγγλία για να μελετήσει την μεταπολεμική κατάσταση σʼαυτή τη χώρα, υπό τον όρο όμως να μην αναμιχθεί σε πολιτικά ζητήματα.
Συναντήθηκε στο Λονδίνο με τον Mc Neel, ο οποίος τον ρώτησε ποια ήταν η άποψή του για την κατάσταση στην Ελλάδα. Ο μεγάλος Κρητικός του απάντησε με ειλικρίνεια ότι μόνο μία λύση υπήρχε για το ελληνικό «πρόβλημα»: ο σχηματισμός οικουμενικής κυβέρνησης με τη συμμετοχή και του ελληνικού κομμουνιστικού κόμματος. Πρόσθεσε ότι η κυβέρνηση αυτή θα έπρεπε να ασκήσει πολιτική κατευνασμού και συμφιλίωσης, δήλωσε δε ότι, σύμφωνα με την εκτίμησή του, το ελληνικό κομμουνιστικό κόμμα αντιπροσώπευε το 30% τουλάχιστον του ελληνικού λαού, ενώ ο Mc Neel υπολόγιζε αυτό το ποσοστό στο 5%!
Σχετικά με το επικείμενο δημοψήφισμα για την αποκατάσταση της μοναρχίας στην Ελλάδα, την οποία υποστήριζαν ενεργά οι Άγγλοι, ο Καζαντζάκης έστειλε μήνυμα στην Αθήνα, στην «Ένωση για τη δημοκρατία στην Ελλάδα», σημειώνοντας ότι «ο ελληνικός λαός, ύστερα από τη δοκιμασία του Μεταξά και την ακόμα μεγαλύτερη δοκιμασία της Κατοχής, δεν μπορεί νʼ ανεχτεί να του επιβάλουν ένα νεοφασιστικό καθεστώς». Μην μπορώντας να αλλάξει τον Νίκο Καζαντζάκη, η βρετανική κυβέρνηση τον απέλασε!
Ύστερα από πρόσκληση της γαλλικής κυβέρνησης, έφτασε στο Παρίσι. Εκεί εργάστηκε για την ΟΥΝΕΣΚΟ, με συνεργάτιδά του τη φίλη μας Yvette Renoux-Herbert. Στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στην Αντίμπ μέχρι το θάνατό του, το 1957.
