Της Αννας Κωνσταντουλάκη

Το σοκ όταν μαθαίνεις ξαφνικά ότι έχεις προσβληθεί από καρκίνο είναι δυνατό και γίνεται ακόμη ισχυρότερο αν είσαι άνδρας και ο γιατρός σου λέει ότι πρέπει να υποβληθείς σε μαστεκτομή, γιατί πάσχεις από καρκίνο του μαστού.

Ενας 52χρονος καθηγητής Αγγλικών από το Ηράκλειο, ο Στέλιος Κόκκινος, μιλά στην “Π” για την αμηχανία, το φόβο και τη θλίψη που ένιωσε όταν έμαθε πριν περίπου 2,5 χρόνια ότι πάσχει από μια μορφή καρκίνου για την οποία δεν είχε ιδέα ότι προσβάλλει και τους άνδρες, για την ανάγκη που αισθάνθηκε από την πρώτη στιγμή να μοιραστεί με άλλους ανθρώπους την εμπειρία του αλλά και για την ιδιότυπη δύναμη και αισιοδοξία που έχει βγει στην επιφάνεια από τον εκ φύσεως, όπως λέει απαισιόδοξο χαρακτήρα του.

“Είναι ψέμα αυτό που λέγεται ότι με την πάροδο του χρόνου δεν νιώθεις το φόβο του θανάτου, η αγωνία πάντα υπάρχει. Προσωπικά δεν με βοηθάει καθόλου να μου λένε οι άλλοι “μην φοβάσαι όλα θα πάνε καλά” γιατί αυτό κανείς δεν το ξέρει. Με βοηθάει αυτό που κάνω τώρα, να μοιράζομαι την ιστορία μου μαζί σας με την ελπίδα ότι κάποια βοήθεια θα προσφέρω σε άλλους άνδρες που αισθάνονται τόσο άβολα με τον καρκίνο του μαστού” μας λέει ο κ. Κόκκινος ο οποίος έχασε πριν λίγα χρόνια τον πατέρα του από καρκίνο στο πάγκρεας.

Στα 49 χρόνια του, τον Απρίλιο του 2013, ο καθηγητής παρακολουθούσε τηλεόραση ξαπλωμένος στο κρεβάτι όταν ακουμπώντας το τηλεκοντρόλ στο στήθος αισθάνθηκε ένα μικρό εξόγκωμα.

“Ηταν περίπου 10 το βράδυ, την ημέρα της γιορτής του Αγίου Γεωργίου όταν ένιωσα αυτό το εξόγκωμα. Αρχισα να κάνω ψηλάφηση και φώναξα τη σύζυγό μου να δει τι μπορεί να είναι. Μου είπε ότι πρέπει να πάω αμέσως για εξετάσεις. Μέσα σε 2 μέρες είχα κάνει υπέρηχο, μαστογραφία και παρακέντηση. Στο ιατρικό κέντρο η ακτινολόγος μού είπε χωρίς περιστροφές: “Εχετε καρκίνο στον αριστερό μαστό, είστε στο δεύτερο στάδιο πρέπει να υποβληθείτε άμεσα σε μαστεκτομή”.

“Οταν το έμαθα έπαθα σοκ”

“Μόλις το άκουσα αυτό, κυριολεκτικά κατέρρευσα, έπαθα σοκ. Γιατί σʼ εμένα και γιατί αυτός ο καρκίνος που ανέκαθεν νόμιζα ότι αφορά μόνο τις γυναίκες” σκέφτηκα. “Ο πατέρας μου είχε πεθάνει από καρκίνο στο πάγκρεας και η πρώτη μου σκέψη είναι πως ούτε κι εγώ θα γλιτώσω”.

Αγωνία και ταμπού για τους άνδρες

Η σύζυγος, τα παιδιά του, συγγενείς και φίλοι άκουσαν με έκπληξη ότι έπασχε από καρκίνο του μαστού. “Εμειναν με ανοιχτό το στόμα, γιατί ούτε και εκείνοι είχαν ξανακούσει ότι μπορεί να νοσήσουν και οι άνδρες από καρκίνο στο στήθος και πολύ σύντομα κατάλαβα ότι για τους άνδρες είναι ένα ισχυρό ταμπού που δεν μπορούν εύκολα να διαχειριστούν”.

Ο 52χρονος υπεβλήθη λίγες μέρες μετά από την αρχική διάγνωση σε μαστεκτομή και ακολούθησε χημειοθεραπεία για 1 χρόνο στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ηρακλείου.

“Αισθάνθηκα πολύ άβολα πηγαίνοντας για τις χημειοθεραπείες αλλά με έκπληξη είδα άλλους 14 άνδρες με καρκίνο του μαστού στο χώρο αναμονής. Ηταν πολύ μαζεμένοι, σιωπηλοί, αμήχανοι. Δεν ήθελαν καν να συζητήσουν το θέμα της ασθένειας. Το μόνο που έλεγαν είναι “τώρα μπλέξαμε, να δούμε πώς θα ξεμπλέξουμε”. Το χειρότερο είναι ότι κάποιοι ντρέπονται τόσο που ίσως ζητούν ιατρική βοήθεια με μεγάλη καθυστέρηση”.

Ο Στέλιος Κόκκινος λέει ότι μέχρι σήμερα η εμπειρία του ήταν πολύ περισσότερο συναισθηματικά παρά σωματικά οδυνηρή. “Οταν έκανα χημειοθεραπεία είχα ατονία, απώλεια μνήμης και ήμουν ιδιαίτερα ευέξαπτος. Μετά την διακοπή της χημειοθεραπείας άρχισα να παίρνω φάρμακα που θα παίρνω σε όλη μου τη ζωή αλλά και κάποιες αποφάσεις. Είπα στον εαυτό μου ότι αφού μου έτυχε αυτή η παράξενη για έναν άνδρα αρρώστια, θα την πολεμήσω και με τον τρόπο μου αυτό κάνω”.

“Πήγα στο φροντιστήριο και το πρώτο που έκανα είναι να δείξω την ουλή

στους μαθητές μου”

Η πρώτη κίνηση που έκανε ο καθηγητής Αγγλικών στο φροντιστήριο ήταν να μιλήσει στους μαθητές του για την ασθένειά του.

“Μπήκα στην τάξη, τους είπα από τι πάσχω και τους έδειξα την ουλή στο στήθος μου. Σοκαρίστηκαν το ξέρω, το έδειξαν και μου το είπαν και στη συνέχεια. Προσπάθησαν να μου δώσουν κουράγιο λέγοντάς μου ότι όλα θα πάνε καλά. Σε όλους ήθελα να το πω, σε φίλους, συγγενείς, συναδέλφους και σε όλους έκανε τη μέγιστη εντύπωση ακριβώς γιατί υπάρχει άγνοια για τον καρκίνο του μαστού στους άνδρες. Αυτό πρέπει νʼ αλλάξει”.

“Δεν έχω

συμφιλιωθεί

με την εικόνα μου”

Ο 52χρονος δεν έχει ακόμη συμφιλιωθεί με την εικόνα του σώματός του και του στήθους του που έχει αφαιρεθεί και μέχρι τώρα αρνείται να πάει στη θάλασσα.

“Είναι πρώιμο ακόμη, δεν το έχω συνηθίσει, ελπίζω να τα καταφέρω” σημειώνει και προσθέτει: “Η σκέψη του θανάτου με κυνηγούσε έντονα το πρώτο διάστημα, τώρα όχι μόνο νιώθω λίγο καλύτερα αλλά πολύ καλύτερα. Αλλά κακά τα ψέματα αυτή η αγωνία δεν φεύγει. Ομως σήμερα διαπιστώνω και εγώ ο ίδιος σημαντικές αλλαγές στον εαυτό μου. Μια περίεργη αισιοδοξία που στο παρελθόν δεν είχα γιατί ήμουν φύσει απαισιόδοξος άνθρωπος, αλλά και ένα καινούργιο ενδιαφέρον για τη ζωή” αναφέρει και συνεχίζει:

“Διδάσκω τους μαθητές μου με περισσότερο κέφι, απολαμβάνω περισσότερο το φαγητό, τις βόλτες στην εξοχή, τις παρέες με φίλους, το χρόνο με τη γυναίκα μου και τα παιδιά μου που μου δείχνουν απεριόριστη αγάπη.

Μια τέτοια περιπέτεια σε κάνει να βλέπεις τον κόσμο με άλλα μάτια”.

“Το πρώτο πράγμα που έκανα όταν έμαθα για τον καρκίνο του μαστού ήταν η διαθήκη μου” μας είπε με αφοπλιστική ειλικρίνεια ο Στέλιος Κόκκινος προσθέτοντας με χαμόγελο: “Αυτό που ξέρω τώρα είναι ότι είμαι έτοιμος για όλα, κυρίως όμως για να ζήσω”.