Της Ευαγγελίας Καρεκλάκη
Στο Τσοτύλι Κοζάνης η Ελλάδα αποχαιρέτισε χθες με τιμές ήρωα τον αδικοχαμένο ειδικό φρουρό Στάθη Λαζαρίδη, ο οποίος είχε τραυματιστεί στο κεφάλι από σφαίρα καλάσνικοφ στην διάρκεια άνανδρης επίθεσης στα Ζωνιανά, τον Νοέμβριο του 2007. Ο τραγικός πατέρας, Γιαννης Λαζαρίδης, δεν άντεξε και με όλη τη δύναμη της ψυχής του φώναξε “Δολοφόνοι, φάγατε το παιδί μου” όταν η κοζανίτικη γη έπαιρνε στην αγκαλιά της τον Στάθη.
Εκατοντάδες συνάδελφοι του από ολόκληρη την Ελλάδα, αστυνομικοί με τους οποίους συνυπηρέτησε στην Κρήτη αλλά και ένστολοι που έζησαν την φονική ενέδρα καθώς συμμετείχαν στην επιχείρηση-φιάσκο της ΕΛ.ΑΣ, ταξίδεψαν στο Τσοτύλι για να πουν το τελευταίο αντίο στον Στάθη. Οι μνήμες από εκείνη την αιματοβαμμένη επιχείρηση είναι έντονα χαραγμένες στην καρδιά και στο μυαλό τους. Ο καταιγισμός των πυροβολισμών, ο πανικός, οι τραυματισμοί, το αίμα… Αστυνομικοί που θα μπορούσαν να βρίσκονται στη θέση του Στάθη και από καθαρή τύχη γλύτωσαν το θάνατο αλλά και τον μακρόχρονο Γολγοθά που προηγήθηκε της “λύτρωσης”. Τα συναισθήματα τους ανάμικτα. Είναι συντετριμμένοι για τον χαμό του Στάθη, όμως ακόμα και σήμερα, σχεδόν οχτώ χρόνια από την αιματηρή επίθεση που συντάραξε την Ελλάδα, νιώθουν οργή για την ατιμωρησία όσων «έπνιξαν» στο αίμα την επιχείρηση στα Ζωνιανά.
«Είμαστε ακόμα μουδιασμένοι, το κλίμα είναι βαρύ για όλους μας» είπαν στην «Π» αστυνομικοί από την Κρήτη που παρέστησαν στην κηδεία. Ο κόσμος που συνέρρευσε για να αποχαιρετίσει τον ηρωικό ειδικό φρουρό ήταν τόσος που η πομπή έφθασε με καθυστέρηση στην εκκλησία. Στην κηδεία που τελέστηκε στον ιερό ναό της Αγίας Μαρίνας παρόντες ήταν ο Γενικός Επιθεωρητής Βορείου Ελλάδος αντιστράτηγος Δημήτρης Σοφός, ο Γενικός Περιφερειακός Διευθυντής Δυτικής Μακεδονίας ταξίαρχος Δημοσθένης Χρήστου, οι πρώην Αρχηγοί της Αστυνομίας, Αναστάσιος Δημοσχάκης και Βασίλης Τσιατούρας, οι τοπικοί βουλευτές Γιώργος Κασαπίδης από τη Ν.Δ. και Μίμης Δημητριάδης από το ΣΥΡΙΖΑ, ενώ ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης Παύλος χοροστάτησε στη νεκρώσιμο ακολουθία. Μπάντα της αστυνομίας από τη Θεσσαλονίκη παιάνιζε πένθιμα εμβατήρια, άγημα απέδωσε φόρο τιμής πυροβολώντας τρεις φορές στον αέρα, ενώ το φέρετρο σκεπάστηκε με την ελληνική σημαία.
Τραγικές φιγούρες
Τραγικές φιγούρες οι γονείς του, Γιάννης και Ευθυμία, η αδελφή του, Σόνια και η σύζυγος του Μαρία. Τα δάκρυα τους αστείρευτα. Το μοιρολόι του πατέρα «λύγισε» και τους πιο ψύχραιμους.
«Ήρωας» φώναζε το πλήθος που ξέσπασε σε χειροκροτήματα με τον Γιάννη Λαζαρίδη να αποχαιρετά με όλη τη δύναμη της ψυχής του τον μοναχογιό του. «Καλό ταξίδι παλικάρι μου!!»
Ο Στάθης Λαζαρίδης πάλεψε λιονταρίσια για σχεδόν οχτώ χρόνια, ευρισκόμενος σε άγρυπνο κώμα. Παρά τις απαισιόδοξες γνωματεύσεις των γιατρών σε Ελλάδα και εξωτερικό, οι γονείς του δεν εγκατέλειψαν ποτέ τον αγώνα. Πόνεσαν, λύγισαν, όμως η πίστη ότι το παιδί τους θα γίνει καλά κρατούσε ζωντανή την ελπίδα. «Ο αγώνας τελικά δεν δικαιώθηκε» μας είπε βουρκωμένος ο πατέρας του.
Ο Στάθης αφήνει πίσω την οχτάχρονη κορούλα του, την οποία δεν πρόλαβε να γνωρίσει αφού ήταν νεογέννητη όταν τραυματίστηκε. Η μικρή γνωρίζει πράγματα για τον πατέρα της μέσα από φωτογραφίες του και περιγραφές της μητέρας της, η οποία φρόντιζε πάντα να μιλάει στο παιδί της για τον Στάθη με αγάπη και υπερηφάνεια.
