Της Ευαγγελίας Καρεκλάκη

Δάκρυσε η Ελλάδα από το θάνατο του ειδικού φρουρού που κηδεύεται σήμερα. Στο πένθος βυθίστηκε η Αστυνομία

Αστείρευτα είναι τα δάκρυα του πόνου για τους τραγικούς γονείς του 36χρονου ειδικού φρουρού Στάθη Λαζαρίδη, ο οποίος έσβησε στο 401 στρατιωτικό νοσοκομείο της Αθήνας όπου νοσηλευόταν τα τελευταία χρόνια, καθηλωμένος σε ένα κρεβάτι. Ραγίζουν καρδιές τα λόγια του κύριου Γιάννη, ο οποίος μαζί με την σύζυγο του, ήταν οι φύλακες-άγγελοι του παιδιού τους επί σχεδόν οχτώ χρόνια, από όταν δηλαδή τραυματίστηκε βαρύτατα στο κεφάλι στην φονική ενέδρα των Ζωνιανών. 

Ο χρόνος στις ζωές όλων «πάγωσε»  στις 5 Νοεμβρίου του 2007 οπότε και συνέβη η αιματηρή επίθεση κατά των αστυνομικών που συμμετείχαν στην επιχείρηση-φιάσκο.

 «Στις 10.05 τη νύχτα της Κυριακής ο Στάθης μου ξεψύχησε σαν το πουλάκι» είπε συντετριμμένος στην «Π»  ο τραγικός πατέρας, ο οποίος όλα αυτά τα χρόνια βρισκόταν αγόγγυστα στο πλευρό του.

Το 36χρονο παλικάρι δεν πρόλαβε να γνωρίσει την οχτάχρονη σήμερα κορούλα του, η οποία είχε γεννηθεί 42 ημέρες πριν τον βαρύτατο τραυματισμό του.  

Ο Στάθης μόλις πρόλαβε να την αγγίξει, να την σφίξει στην αγκαλιά του, να την φιλήσει.

Με δάκρυα στα μάτια ο πατέρας του, ο κύριος-Γιάννης, ο φύλακας-άγγελός του όλα αυτά τα χρόνια, μας είπε με πόνο-ψυχής: «Το παλικάρι μου δεν γνώρισε το μοναχοπαίδι του. Δεν το έζησε, δεν είδε να μεγαλώνει η κορούλα του, δεν άκουσε από τα χείλη της τη λέξη «μπαμπά» και αυτό είναι μεγάλος πόνος».

Επί σχεδόν οχτώ χρόνια, ο κύριος Γιάννης και η σύζυγός του Ευθυμία έκαναν εναλλάξ βάρδιες για να είναι κοντά στον μοναχογιό τους. Σήκωναν αγόγγυστα τον σταυρό του μαρτυρίου, όμως ποτέ δεν το έβαλαν κάτω. Εγκατέλειψαν το σπίτι και τις δουλειές τους στο Τσοτύλι Κοζάνης για να είναι κοντά στο παλικάρι τους. Παρά τις απαισιόδοξες γνωματεύσεις των γιατρών σε Ελλάδα και εξωτερικό, δεν έχασαν την ελπίδα τους. Μέσα τους πάντα πίστευαν ότι ο Στάθης θα σηκωθεί και πάλι στα πόδια του. Πολλές φορές ο κ. Γιάννης μάς είχε πει ότι το παιδί του καταλάβαινε αλλά δεν μπορούσε να μιλήσει. «Έβλεπα τα δάκρυα του να κυλούν από τα μάτια του. Είμαι σίγουρος ότι μας ένιωθε αλλά ήταν εγκλωβισμένος».

Όπως μας εξομολογείται, τους δύο τελευταίους μήνες η ζωή του Στάθη ήταν μαρτυρική.  «Ο αγώνας τελικά δεν δικαιώθηκε. Τώρα μπορώ να σας πω ότι ίσως ήταν μία ανακούφιση για εκείνον που έφυγε.  Τους τελευταίους δύο μήνες είχε πάρει 300 κιλά χάπια. Καθημερινά του χορηγούσαν δύο με τρεις φιάλες αίμα. Κάθε μέρα πέθαινε και κάθε μέρα ανασταινόταν.  Του φώναζα “Στάθη” και γυρνούσε το κεφάλι του και ήταν με το βλέμμα του σαν να μου έλεγε: «Κάνε κάτι πατέρα, βοήθησέ με!» Ο κ. Γιάννης δεν μπορεί να συγκρατήσει τον λυγμό του.  «Δεν ξέρω πώς θα είναι το επόμενο διήμερο. Δεν ξέρω αν θα μπορέσω να σταθώ στα πόδια μου αντικρίζοντας το φέρετρο, τυλιγμένο με την σημαία. Τον πήραν στο νεκροτομείο και κάθισα στο διπλανό κρεβάτι από το δικό του στο θάλαμο. Εκεί ήμουν όλες τις ώρες και του κουβέντιαζα. Και τώρα το κρεβάτι ήταν κενό. Μου λείπει το παιδί μου, μου λείπει το παλικάρι μου. Με ένιωθε, με καταλάβαινε, του μιλούσα για τα πάντα.

Φανταστείτε ότι μία ημέρα εκεί που του μιλούσα έπαθα ανακοπή και με έβαλαν στην Εντατική. Ο Στάθης το κατάλαβε ότι σωριάστηκα κάτω. Την ίδια στιγμή υπέστη και εκείνος ανακοπή. Την ίδια στιγμή με μένα!».

Στην ιδιαίτερη πατρίδα του η κηδεία

 Σύμφωνα με τον Γιάννη Λαζαρίδη, αρχικώς υπήρξε η σκέψη ο Στάθης να κηδευτεί στα Χανιά όπου ζουν η σύζυγος και το παιδί του.  «Η σύζυγός του «λύγισε» μπροστά στον πόνο της χαροκαμένης μάνας. Η γυναίκα μου την παρακάλεσε να μας επιτρέψει να τον κηδέψουμε στο χωριό όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε. Της είπε: «Εσύ θα έχεις κοντά το παιδί σου, σε παρακαλώ άσε και μένα να είμαι κοντά στο παιδί μου και ας είναι πεθαμένο». Η νύφη μου σεβάστηκε τον πόνο της μάνας. Την αγκάλιασα και την φίλησα για να την ευχαριστήσω».

Ένας σύγχρονος ήρωας στον παράδεισο

Το Στάθη Λαζαρίδη αποχαιρετά με το δικό της τρόπο, η Ένωση Ειδικών Φρουρών Κρήτης, που εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση:

«Με θλίψη και μεγάλο πόνο αποχαιρετάμε τον συνάδελφο μας Στάθη Λαζαρίδη που έπειτα από 8 χρόνια συνεχούς μάχης, κατέληξε αργά χθες το βράδυ 06/09/2015. Υπήρξε ,πραγματικά, η μεγαλύτερη μάχη που έχει δώσει ποτέ αστυνομικός και ως ήρωας ο αδελφός μας ο Στάθης, δεν έκανε λεπτό πίσω, παλεύοντας μέχρι την τελευταία στιγμή . Το πένθος στην οικογένεια της Ελληνικής Αστυνομίας είναι βαθύ καθώς τα αίτια και οι συνθήκες αυτού του τραγικού συμβάντος δεν αποκαλύφθηκαν επαρκώς ποτέ, ενώ οι συνθήκες που επικρατούν στην Κρήτη αλλά και την υπόλοιπη χώρα μας μόνο βελτίωση δεν βλέπουν, καθιστώντας τον άδικο και αναιτιολόγητο χαμό του συνάδελφου μας ένα μικρό κομμάτι σε ένα τεράστιο παζλ.

Το Σωματείο Ειδικών Φρουρών Κρήτης εκφράζει τα βαθύτερα συλλυπητήρια του στην οικογένεια και τους γονείς του Στάθη, γνωρίζοντας ότι μια θέση στον παράδεισο έχει πλέον καλυφθεί από έναν σύγχρονο Ήρωα.

Ο θεός να σε αναπαύει, καλό ταξίδι αδελφέ!”.

Συλλυπητήρια

Για το θάνατο του Στάθη Λαζαρίδη συλλυπητήριες ανακοινώσεις εξέδωσαν και οι τέσσερις Ενώσεις Αστυνομικών Υπαλλήλων Κρήτης που θα εκπροσωπηθούν με αντιπροσωπείες τους στη σημερινή κηδεία. Τα συλλυπητήριά τους εξέφρασαν επίσης ο πρόεδρος της ΝΔ Βαγγέλης Μεϊμαράκης και ο πρόεδρος των ΑΝΕΛ Πάνος Καμμένος.