Του Κώστα Μπογδανίδη

Όταν ρωτήσεις στη Λότζια “πώς βλέπετε το χρόνο που πέρασε από τότε που ανέλαβε η νέα δημοτική αρχή το Ηρακλειο» κάνουν ένα λογοπαίγνιο: υπάρχουν καλά και κακά νέα. Τα καλά είναι ότι πέρασε κιόλας ένας χρόνος, τα κακά ότι έχουμε ακόμη άλλα τέσσερα».

Εντάξει, το πιάσαμε το υπονοούμενο! Αλλά για ποιον είναι καλά ή κακά τα νέα; Για τους δημοτικούς άρχοντες ,που συμπλήρωσαν 365 μέρες στις καρέκλες ή για τους δημότες που ψήφισαν περιμένοντας κάτι καλύτερο; Κάτι πιο δυναμικό; Μια αλλαγή πλεύσης προς το ποιοτικότερο όσον αφορά τις δομές, την καθημερινότητα αλλά και αισθητικά, κοινωνικά - πολιτισμικά δρώμενα;

Όποιος επιχειρήσει να δώσει μια απάντηση μόλις στο 1/5 της θητείας του Βασίλη Λαμπρινού θα αδικήσει και το δήμαρχο και την ιστορία. Ας συμφωνήσουμε ότι είναι πολύ νωρίς ακόμη να ασκήσει κριτική κάποιο , να αποτιμήσει το έργο και τις ημέρες της νέας δημοτικής αρχής. Άλλωστε στο τέλος ξυρίζουν το γαμπρό! Μερικές παραδοχές πάντως και κάποιες αρχικές παρατηρήσεις μπορούν να γίνουν. Κάποια πρώτα συμπεράσματα είναι δυνατόν να εξαχθούν ίσως και να βοηθήσουν στην πλοήγηση του “καραβιού” «για το οποίο δεν έχουμε καταλάβει και εμείς οι ίδιοι που πάει» κατά την προσφιλή έκφραση στελέχους της Λότζια.

ΠΑΡΑΔΟΧΗ πρώτη: Η διαφορετική πολιτική καταγωγή των ανθρώπων που απαρτίζουν τη νέα αρχή, η αποκομματικοποίηση και η πανσπερμία ιδεών ακούγονται ωραία στη θεωρία, αλλά σε ένα Δημοτικό Συμβούλιο που πρέπει να πάρει αποφάσεις και να βάλει τάξη δεν βοήθησε μέχρι τώρα στην πράξη.

Η δημοτική αρχή συμπεριλαμβάνει κεντρώους, δεξιούς, αριστερούς κλπ που συμφωνούν μεταξύ τους στα ελάχιστα. Έχουν κοινή γραμμή για τα απορρίμματα; Μπορούν να μπουν ιδιώτες σε αυτά; Τι γνώμη έχουν για το αεροδρόμιο Ηρακλείου: να φύγει και να πάει στο Καστέλι; Τι αναφορά έχουν στα μείζονα κοινωνικά ζητήματα; Πώς βλέπουν το δήμο στις κοινωνικές του δομές; Πρέπει να γίνουν έργα μεγάλης κλίμακας πχ στο λιμάνι, στην παραλιακή κα.; Να προχωρήσει η μαρίνα στον κόλπο Δερματά; Όλα αυτά δεν έχουν τεθεί ακόμη από τη δημοτική αρχή γιατί ακριβώς οι απόψεις διίστανται.

«Αλλά χωρίς τα μεγάλα χάνεται το όραμα για μια σύγχρονη πόλη» σχολιάζει έμπειρος δημοτικός παράγοντας.

ΠΑΡΑΔΟΧΗ δεύτερη: Ο Δήμος έφτασε από το ένα άκρο του υπερσυγκεντρωτισμού και την ενός ανδρός αρχή στην...χαλαρότητα και του «ο καθένας και πάνω του».

Πολλοί αποδίδουν την «απόλυτη αποκέντρωση» στο ότι ο δήμαρχος κ. Λαμπρινός ήθελε πραγματικά να δείξει ότι διοικεί με άλλο στιλ και ύφος, έδωσε ελευθερίες και αρμοδιότητες, απελευθέρωσε εξουσίες σε αντιδημάρχους - και όχι μόνο για να μπορέσει να εμπνεύσει το νέο και το διαφορετικό. Αλλά έτσι δεν υπήρχε ούτε σχέδιο, ούτε λογική και προτεραιότητες. Ήδη λένε οι πληροφορίες ότι έχει μετανιώσει για την επιλογή του αυτή, ακόμη και για την έμφυτη ευγένειά του, και προσπαθεί τουλάχιστον να ενημερώνεται πριν προχωρήσει οτιδήποτε.

ΠΑΡΑΔΟΧΗ τρίτη: Δόθηκε βάρος κι έμφαση στη νομιμότητα, τη διαφάνεια και την ισονομία ώστε να πειστεί ο Ηρακλειώτης ότι η πόλη άλλαξε σελίδα. Ήταν και βασική επιλογή του δημάρχου που έχει σημαία του ως άνθρωπος και ως νομικός αυτή τη λογική. Αλλά η νομιμότητα πολλές φορές έγινε τυπολατρία, η διαφάνεια έγινε...αδράνεια και πολλά πράγματα κόλλησαν. Για μήνες ο δήμος ασχολείται με την υπόθεση «Τάλως» χωρίς να μπορέσει να τη λύσει, άλλο τόσο με τον παραλιακό και μονίμως με τα τραπεζοκαθίσματα. Και στο μεταξύ η στοχοποίηση του δέντρου εξαφανίζει το...δάσος. Η καθαριότητα στην πόλη, η ευταξία, τα δρομολογημένα έργα έμοιαζαν να μπαίνουν σε δεύτερη μοίρα-μπορεί και να μην ήταν έτσι αλλά αυτή την εικόνα έδινε ο Δήμος.

«Αυτή η ιστορία πχ με τα τραπεζοκαθίσματα ήταν σαν το μνημόνιο. Το σηκώσαμε πολύ σαν τον Τσιπρα και φτάσαμε να το...υιοθετήσουμε ως μόνιμο πρόβλημα της πόλης σηκώνοντας τα χέρια ψηλά» λέει χαρακτηριστικά αντιδήμαρχος που μάλλον εξαρχής γνώριζε ότι «αυτό δεν φτιάχνει έτσι απλά».

Σηκώνονται θέματα από το πουθενά. Το ίδιο έχει συμβεί και με άλλα θέματα όπως για τα απορρίμματα, για τα οποία κάνεις ακόμη δεν έχει καταλάβει ποιος είναι ο βαθύς και ουσιαστικός λόγος που ο Δήμος αντέδρασε στον περιφερειακό σχεδιασμό.

ΠΑΡΑΔΟΧΗ τέταρτη: Από την «απόλυτη επικοινωνία» που δίδαξε ο...προκάτοχος του Λαμπρινού, Γιάννης Κουράκης, φτάσαμε κι εκεί στο ναδίρ. Ο δήμαρχος σπανίως εμφανίζεται στα μεσα, ελάχιστες δηλώσεις κάνει, αποφεύγει την επαφή με αυτό που λέμε κοινή γνώμη. Εδώ κι ένα χρόνο οι εμφανίσεις του είναι μετρημένες στα δάκτυλα του ενός χεριού κι αυτό δύσκολα μεταφράζεται ως συνεπή στάση που έχει επίσης να κάνει με τον χαρακτήρα του ή δικαιολογείται από την αποστροφή που έχει για τα μέσα, τη δημοσιότητα κλπ. Δεν αμφισβητεί κανένας ούτε τη σεμνότητα του δημάρχου, ούτε τους χαμηλούς τόνους του, αλλά «πρέπει να συνειδητοποιήσει πως δεν είναι πια πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου ή πολιτειακός παράγων που σπάνια πρέπει να κάνει δηλώσεις. Είναι δήμαρχος της μεγαλύτερης πόλης της Κρήτης, έχει καθημερινότητα, ο πολίτης έχει ανάγκη να τον βλέπει, να τον ακούει και γιατί όχι να του λέει τα παράπονά του».

Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η εσωστρέφεια του Δήμου. Ποια είναι η επαφή του Δήμου με τα υπουργεία, τις υπηρεσίες, τα στελέχη των οργανισμών; Κάθε πότε βρίσκεται ο δήμαρχος ή οι αντιδήμαρχοι στην Αθήνα για επαφές, για λεφτά, για εντάξεις έργων; Όχι και τόσο συχνά είναι αλήθεια...

Στα “λάθη” κι αυτής της περιόδου συμπεριλαμβάνεται ίσως και το γεγονός ότι ο δήμαρχος Ηρακλείου απέχει από σημαντικά κέντρα αποφάσεων ή όργανα όπως είναι η ΚΕΔΕ κλπ.

ΠΑΡΑΔΟΧΗ πέμπτη: Αυτός ο ένας χρόνος τουλάχιστον σε επίπεδο κοινωνίας και δημοτικού συμβουλίου ήταν γεμάτος...μέλι. Ούτε αντιπολίτευση ούτε σοβαρές αντιδράσεις, με εξαίρεση τα πρόσφατα επεισόδια με τον Κουμπενάκη και κάποιες εσωτερικές αρρυθμίες.

Ο Κουράκης επέλεξε να μην εμφανίζεται συχνά, η αντιπολίτευση ήταν χαμηλών τόνων τις περισσότερες φορές και η πλευρά Λυγερού κράτησε μια επαμφοτερίζουσα στάση. Μάλιστα έκανε και εντύπωση ότι τις περισσότερες φορές συνέπλεαν και συναποφάσιζαν π.χ. στα σκουπίδια. Τώρα ακούγεται βεβαια ότι ο χρόνος του μέλιτος τελειώνει, θα δείξει...

ΠΑΡΑΔΟΧΗ έκτη: Υπήρξε και υπάρχει ακόμη μια φοβία απέναντι στα μεγάλα έργα και στην προηγούμενη αρχή. Οι αρχές είναι συνέχεια η μια της άλλης. Δεν έχει νόημα εάν ο προηγούμενος έφτιαξε το Πολιτιστικό Κέντρο, τη Βικελαία, τις ενετικές πύλες έκανε ένα μεγάλο έργο. Με το να το κρατάς κλειστό δεν κερδίζεις τίποτα. Αντιθέτως όταν το βελτιώσεις, το αναδείξεις, το λειτουργήσεις τότε το κέρδος είναι δικό σου και ο κόσμος ξεχνάει τους προηγούμενους.

Ο δήμαρχος έχει δείξει ότι δεν έχει κολλήματα και σύνδρομα τέτοιου τύπου-αντίθετα με ορισμένους συνεργάτες του- και πρέπει να πάρει πάνω του τις μεγάλες αποφάσεις, τα σημαντικά έργα.

ΠΑΡΑΔΟΧΗ έβδομη: Υπήρξαν λανθασμένες επιλογές προσώπων και όχι μόνο. Το αντίθετο βέβαια θα ήταν έκπληξη. Να μην κάνει και λάθος επιλογές ένας άνθρωπος που βρέθηκε στο δημαρχιακό θώκο, ενώ και ο ίδιος δεν είχε προσχεδιάσει κάτι τέτοιο και τη...δουλειά δεν ήξερε τόσο καλά. Πρωτάρης ο ίδιος ο δήμαρχος επέλεξε ανθρώπους που σε αυτές τις 365 ημέρες δεν...του βγήκαν. Τουλάχιστον 3-4 αντιδήμαρχοι τον έχουν απογοητεύσει, κάποιοι πρόεδροι δεν του βγήκαν.

Έδωσε...αέρα σε αντιδημάρχους που τον εξέθεσαν για ένα καπρίτσιο, πόνταρε σε στελέχη που δεν το...είχαν και αντιθέτως δεν έπαιξε...μπάλα με πιο έμπειρους και πιο συγκροτημένους πολιτικά. Και ο δήμαρχος, ως εκ τους χαράκτηρος του, συνεχίζει να είναι ευγενής. Αλλά ώς πότε αρκεί η ευγένεια και η υπομονή;

Αυτά τα λάθη όμως δεν είναι εκείνα που τώρα μπορεί να του προσάψει κανείς ως καίρια και καταλυτικά. Θα αποδειχθούν όμως ”θανάσιμα” εάν δεν τα διορθώσει άμεσα με αλλαγές και πυγμή, εάν αφήσει να περάσει κι άλλος χρόνος όπως ακούγεται. «Δεν έχω πάγκο» είναι η φράση που αποδίδουν συνεργάτες του στο δήμαρχο, αλλά δεν είμαι σίγουρος ότι είναι ποδοσφαιρόφιλος ο κ.Λαμπρινός.

Θα μπορούσε κανένας να γράψει πολλά. Μερικά τετριμμένα και κουραστικά , αλλά απολύτως αληθή και αντικειμενικά. Ο χρόνος που πέρασε ήταν έντονος, συνέβησαν πολλά - πολιτικά, κοινωνικά, οικονομικά - κι έγιναν λάθη, τα οποία προφανώς και μπορούν να διορθωθούν. Υπάρχει χρόνος εάν υπάρχει βούληση και τότε στο τέλος της πενταετίας, τα νέα θα είναι...καλά!