Οι δυσμενέστατες συνέπειες για την πορεία της οικονομίας λόγω της κυβερνητικής ολιγωρίας καταγράφονται αναλυτικά και στο κεφάλαιο για την Οικονομική Κατάσταση του πρώτου εξαμήνου του 2015.
Συνοπτικά αναφέρεται ότι «η γρήγορη χειροτέρευση των τελευταίων μηνών πρέπει να αποδοθεί στις επιλογές πολιτικής» οι οποίες είχαν ως αποτέλεσμα να ανατραπεί ένας «μικρός μεν αριθμός μεγέθυνσης του ΑΕΠ ο οποίος υποδήλωνε ότι η οικονομία ανέκαμπτε και οι προβλέψεις για το 2015 ήταν αισιόδοξες καθώς υπέδειχναν ότι θα επιτυγχάνονταν ισχυρότερος ρυθμός μεγέθυνσης του ΑΕΠ».
Ωστόσο, οι κυβερνητικοί σχεδιασμοί είχαν ως συνέπεια να εξαλειφθεί το πρωτογενές πλεόνασμα, να καταρρεύσουν τα φορολογικά έσοδα, να συρρικνωθούν περαιτέρω οι δημόσιες δαπάνες, αλλά και το πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, να υποπέσει σε στασιμότητα το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων.
Αποτέλεσμα είναι ότι οι απώλειες του ΑΕΠ θα ανέλθουν το 2015 από 4 έως 10 δις ευρώ ανάλογα με το ποσοστό της ύφεσης που θα κυμανθεί από 2% έως 4%.
Μετά τους περιορισμούς στην κίνηση κεφαλαίων- οι οποίοι δεν θα καταργηθούν άμεσα- οι επιπτώσεις διευρύνονται καταλυτικά.
Η μείωση του εβδομαδιαίου ΑΕΠ εκτιμάται από 1,75 δισ. ευρώ έως και 2,8 δισ. ευρώ με capital controls για την περίοδο Ιούλιο-Σεπτέμβριο.
Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στην έκθεση «η αναγωγή του τριμηνιαίου ΑΕΠ της περιόδου Ιουλίου-Σεπτεμβρίου σε εβδομαδιαία βάση ανέρχεται σε 3,9 δισ. ευρώ. Η μείωση του εβδομαδιαίου ΑΕΠ αγγίζει τα 2,8 δισ. ευρώ ανά εβδομάδα με capital controls και έλλειψη ρευστότητας ή το 1,5% του ύψους ΑΕΠ του 2014 στην περίπτωση που η μείωση της κατανάλωσης αγγίζει το 80% και τα 1,75 δισ. ευρώ ανά εβδομάδα ή 0,9% του ΑΕΠ όταν η μείωση της κατανάλωσης κυμαίνεται 50%.
Την ίδια στιγμή αναμένεται να υπάρξει και πρωτογενές έλλειμμα της τάξης του 1% κάτι «που θα επηρεάσει άμεσα τις δανειακές ανάγκες, το χρέος και τη βιωσιμότητα του».
Συμπερασματικά οι συντάκτες της έκθεσης εκφράζουν την δυσοίωνη άποψη ότι «οι επόμενοι μήνες και ίσως τα επόμενα 2-3 χρόνια θα είναι δύσκολα για την πολιτική, την κοινωνία και την οικονομία».
Προκρίνουν για να βγούμε από το φαύλο κύκλο της ύφεσης ευρύτερες πολιτικές συναινέσεις και οπωσδήποτε κριτική επανεξέταση ιδεών που συνόδευσαν και πρακτικών που σημάδεψαν την πορεία προς την κρίση και εμπόδισαν την έξοδο από αυτή.
«Να μην ξεχνάμε, καταλήγουν, δεν υπάρχει κακή κατάσταση που να μην μπορεί να γίνει χειρότερη».

