Μια χρονιά μετά την καλύτερη σεζόν τον ΟΦΗ στην Σούπερ Λίγκα με την κατάκτηση της 6ης θέσης και την καταπληκτική πορεία στο κύπελλο όπου έφτασε μια ανάσα από τον τελικό ήρθε η…απόλυτη καταστροφή.

Δυστυχώς για την κρητική ομάδα αυτή η πορεία δεν είχε συνέχεια, το αντίθετο η νεα σεζόν αποτέλεσε τον απόλυτο εφιάλτη της σύγχρονης ιστορίας του ΟΦΗ καθώς όχι μόνο ήρθε ο υποβιβασμός που ήταν ο δεύτερος τα τελευταία χρόνια αλλά και η αποχώρηση της ομάδας από το πρωτάθλημα και η πτώση της στην Γ` Εθνική.

Κι όμως. Η χρονιά ξεκίνησε με πολλές ελπίδες και με αισιοδοξία μετά και την πρόσληψη του Τζενάρο Γκατούζο στην τεχνική ηγεσία. Ο ΟΦΗ υποδέχθηκε ένα μεγάλο όνομα του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου αλλά αυτή συνεργασία δεν έμελλε να στεριώσει και η αποχώρηση του Ιταλού οδήγησε στην αντίστροφη μέτρηση για το μοιραίο. Το ξεκίνημα ήταν ιδανικό με τον ΟΦΗ να κερδίζει 1-0 στην πρεμιέρα τον Παναιτωλικό αλλά η συνέχεια έκρυβε δυσάρεστες εκπλήξεις. Η τελευταία μεγάλη χαρά του κόσμου πριν αρχίσει η κλεψύδρα να μετράει ανάποδα ήταν η νίκη επί του Παναθηναικού στην Λεωφόρο με 2-1. Από κει και πέρα άρχισαν τα προβλήματα που έφεραν και την ρήξη στις σχέσεις ΟΦΗ-Γκατούζο και την κατρακύλα της ομάδας.

Τον Δεκέμβριο παραιτήθηκε από την θέση του προέδρου ο Μάνθος Πουλινάκης με τον Ιταλό να σηκώνει την σημαία της αλλαγής υποσχόμενος να φέρει συμπατριώτες του επενδυτές. Αυτό τελικά δεν έγινε ποτέ, την ίδια περίοδο ο ΟΦΗ έχανε συνεχώς παίκτες και κάποια στιγμή βρέθηκε ξεκρέμαστος και χωρίς άδεια που του είχε αφαιρεθεί λίγους μήνες νωρίτερα λόγω της προσφυγής του στα πολιτικά δικαστήρια για το άρθρο 99.

Το μαρτύριο μόλις είχε αρχίσει για τον ΟΦΗ που με προπονητή πλέον τον Αναστόπουλο ξεκινούσε ένα γολγοθά. Το πρώτο παιχνίδι του “Αλενατόρε”

ήταν νικηφόρο με την Κέρκυρα στο Ηράκλειο αλλά η συνέχεια ήταν δραματική εξαιτίας της αφαίρεσης βαθμών που έρχονταν συνεχώς και χτυπούσαν την πόρτα του ΟΦΗ. Τα χρέη ήταν πολλά, ο ΟΦΗ ήταν ανίσχυρος διοικητικά και η Λίγκα τον χτυπούσε λυσσαλέα από παντού. Αποκορύφωμα ήταν ότι του στέρησε την δυνατότητα να χρησιμοποιήσει τους νέους παίκτες που απέκτησε εν μια νυκτί τον Γενάρη. Ο Αναστόπουλος δεν είχε παίκτες, η ομάδα όμως είχε ψυχή και έφτασε στο σημείο να κερδίσει ακόμα και τον ΠΑΟΚ στο Ηράκλειο τον Φεβρουάριο σε ένα αγώνα που ήταν στον αέρα μέχρι λίγο πριν την έναρξη του λόγω των πολλών οικονομικών εκκρεμοτήτων.

Όσο κι αν το πάλευε όμως ήταν αδύνατον να συνεχίσει και μοιραία ήρθε και η στιγμή του τέλους. Έχοντας απομείνει με 11-12 παίκτες δεν μπορούσε να συνεχίσει να διασύρεται όπως στο 6-1 με τον Αστέρα στην Τρίπολη.

Τελευταίο παιχνίδι στο Ηράκλειο με τον Πανθρακικό στις 18 Μαρτίου χωρίς κόσμο λόγω της τιμωρίας κεκλεισμένων των θυρών. Η αυλαία έπεσε τρεις μέρες αργότερα (21/3) στο ματς με τον ΠΑΣ Γιάννινα στο Γεντί Κουλέ όπου ο ΟΦΗ δεν κατέβηκε να αγωνιστεί προκαλώντας ρίγη συγκίνησης με τον κόσμο να αποθεώνει παίκτες και προπονητή. Μια χρονιά που άρχισε ωραία τελείωσε με αβάσταχτο πόνο για όλους τους φίλους του ΟΦΗ που θα χρειαστεί να περιμένουν για λίγα χρόνια μέχρι να ξαναδούν την αγαπημένη τους ομάδα στην Σούπερ Λίγκα. Το φινάλε ήταν πολύ άσχημο αλλά παράλληλα λυτρωτικό με την παρουσία του κόσμου και σε αυτή την χρονιά να στέλνει το μήνυμα πως όσο ο ΟΦΗ έχει δίπλα του τον 12ο παίκτη του μπορεί να ελπιζει σε ένα καλύτερο αύριο…