Στοιχεία – σοκ για τα οικονομικά δεδομένα του ΠΑΣΟΚ την περίοδο προεδρίας του Γιώργου Παπανδρέου με απίστευτες σπατάλες έδωσε ο γενικός διευθυντής του κόμματος, Νίκος Σαλαγιάννης.

Κάνοντας στο 10ο Συνέδριο τον απολογισμό της οικονομικής κατάστασης του ΠΑΣΟΚ, ο κ. Σαλαγιάννης περιέγραψε με τα μελανότερα χρώματα την διαχείριση που έγινε τα προηγούμενα χρόνια δείχνοντας ως υπεύθυνη την τότε ηγεσία του Γιώργου Παπανδρέου.

«Είναι απίστευτο, το γεγονός ότι αυτοί που οδήγησαν το ΠΑΣΟΚ στην χρεοκοπία, δεν είχαν το πολιτικό – αλλά ούτε και το ανθρώπινο φιλότιμο, να κάνουν μια, ελάχιστη έστω, αυτοκριτική. Και όχι μόνο αυτό, αλλά διέσπασαν το Κίνημα την πιο κρίσιμη στιγμή του και ηγούνται άλλου κόμματος σα να μη συμβαίνει τίποτα.

Η πολιτική ευθύνη που τους βαραίνει θα είναι ανεξίτηλη στην ιστορία της Παράταξης» είπε κλείνοντας ο κ. Σαλαγιάννης.

Ο γενικός διευθυντής του ΠΑΣΟΚ διευκρίνισε ότι τα στοιχεία που παραθέτει είναι από τους ισολογισμούς που έχουν δημοσιευθεί και δεν έχουν σχέση με το πόρισμα των 5 ελεγκτικών εταιρειών που προσέλαβε ο Ευ. Βενιζέλος.

Ο κ. Σαλαγιάννης συγκεκριμένα ανέφερε:

• Το 2009 Το ΠΑΣΟΚ πήρε από κρατική επιχορήγηση 24 εκ. ευρώ και ταυτόχρονα έλαβε 47 εκ. ευρώ δάνειο.

•Το 2010, πήρε 20 εκ. ευρώ κρατική επιχορήγηση και ταυτόχρονα έλαβε και 40 εκ. ευρώ δάνειο.

•Το 2010 που κορυφώθηκε ο ήδη υψηλότατος δανεισμός των προηγούμενων χρόνων, προς διασφάλιση των τραπεζών, υπογράφτηκε σύμβαση εκχώρησης των μελλοντικών κρατικών επιχορηγήσεων.

Το 2010, δηλαδή, ουσιαστικά, αποκλείσαμε τη δυνατότητα να λάβουμε άλλο δάνειο από τράπεζες και ταυτόχρονα εκχωρήσαμε και τα μελλοντικά έσοδα του κόμματος απʼ την στην κρατική επιχορήγηση. Ουσιαστικά αποκλειστήκαμε από οποιαδήποτε χρηματοδότηση.

Γιατί οδηγηθήκαμε σε υπερδανεισμό; Είναι απλό. Κάθε χρόνο, παίρναμε απʼ την κρατική επιχορήγηση 20 – 22 εκ. ευρώ. Όμως τα λειτουργικά μας έξοδα, τα έξοδα δηλαδή εκτός των εκλογικών δαπανών και των δαπανών για την εξυπηρέτηση του χρέους, ήταν πολύ μεγαλύτερα.

Δανειζόμασταν, δηλαδή, για να καλύψουμε τις υπέρογκες λειτουργικές δαπάνες και για να εξυπηρετήσουμε τα προηγούμενα δάνεια.

Αντί, δηλαδή, να εξορθολογήσουμε τις δαπάνες, τις καλύπταμε με δανεισμό.

Τόσο δανεισμό, που δε γινόταν άλλος”.