Ο ομότιμος καθηγητής Ιστορίας της Τέχνης, ακαδημαϊκός, κ. Χρύσανθος Α. Χρήστου, γράφει για τον καλλιτέχνη:
«Καλλιτέχνης με γόνιμη παρουσία στον καλλιτεχνικό χώρο και πολλές εκθέσεις ο Αριστείδης Βλάσσης συνεχίζει τις κάθε κατηγορίας προσπάθειες του. Και κατορθώνει όχι μόνο να διευρύνει την εκφραστική του γλώσσα αλλά και να πλουτίζει το μορφοπλαστικό λεξιλόγιο και με νέες θεματογραφικές και εκφραστικές διατυπώσεις. Δημιουργός που γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης και έκανε ελεύθερες καλλιτεχνικές σπουδές, κατόρθωσε πολύ γρήγορα να προχωρήσει στην ολοκλήρωση μιας περισσότερο προσωπικής εκφραστικής γλώσσας. Πολύ νωρίς φαίνεται ότι προτίμησε να στραφεί σε μια θεματογραφία που ανταποκρινότανε περισσότερο και στον εσωτερικό του ψυχικό κόσμο. Και αυτή ήτανε και σε κάποιο βαθμό εξακολουθεί να είναι τόσο η ζωή και οι άνθρωποι του χωριού και γενικά της επαρχίας, τόσο της κοντινής και γνωστής του, όσο και αυτής που μπορούσε να πλησιάσει με διάφορους τρόπους, μνήμες, αναμνήσεις ακόμη και ιστορίες. Και πάντα κατόρθωνε να δίνει στα έργα του πολύ περισσότερα από μια τυπική εξωτερική αναφορά, δηλαδή μια μόνο εξωτερική περιγραφή. Κατόρθωνε να συλλαμβάνει και τις εσωτερικές διαστάσεις των θεμάτων του. Αυτά άλλοτε με την χρήση του εξπρεσιονιστικού χρώματος, άλλοτε την παρεμβολή σουρεαλιστικών τύπων και ακόμη άλλοτε με τον συνδυασμό ανθρώπινης μορφής και φυσικού ή και δομημένου χώρου.
Περισσότερο ανθρωποκεντρική η καλλιτεχνική δημιουργία του Βλάσση, ελαιογραφία σχέδιο και χαρακτικό, ειδικά οξυγραφία κατορθώνει πάντα να προχωρεί πέρα από το εξωτερικό στο εσωτερικό και από την επιφάνεια στο βάθος. Και ενώ σε παλαιότερες εργασίες του, δεν μπορούσε να μην σημειώσει κανείς επιδράσεις από διάφορες κατευθύνσεις, λαϊκή τέχνη, αντικειμενικός ρεαλισμός σου¬ρεαλιστικές αναφορές σε λεπτομέρειες, στις νεώτερες και τελευταίες προσπάθειες του, επικρατούν τα καθαρά προσωπικά μορφοπλαστικά στοιχεία. Τώρα όλο και περισσότερο αποβλέπει και κατορθώνει να δώσει και νέες εκφραστικές προεκτάσεις στον συνδυασμό της ανθρώπινης μορφής με τον χώρο, του εσωτερικού με το εξωτερικό, των καθέτων και οριζοντίων με τα καμπυλόμορφα θέματα, της πραγματικότητας με την ποιητική της περισσότερο διάσταση. Και αυτό το διαπιστώνει κανείς αν μείνει περισσότερο έστω και συνοπτικά σε μερικά από τα πιο χαρακτηριστικά νέα έργα του”.
