Η κατάθεση των δυο, Σημίτη, Βενιζέλου, στις 13 Μαίου είναι έτσι ή αλλιώς ιστορική. Ήρθε επί τέλους η ώρα να ακούσουμε πώς και με ποια κριτήρια αποφασίστηκαν οι προμήθειες, αν τελικά κάποιοι μας πίεσαν για τις αγορές εν όψει τότε και της αποδοχής μας ως μέλη της ευρωζώνης, τι ρόλο έπαιξε για την προμήθεια των υποβρυχίων το ότι ο τότε καγκελάριος Σρέντερ που κατάγονταν από το Κίελο, περιοχή όπου είχε την έδρα της η προμηθεύτρια γερμανική εταιρεία HDW και άλλα ενδιαφέροντα.

Μόνο που όλα αυτά, λένε όσοι έχουν αντιρρήσεις, πόση σχέση έχουν με την κατηγορία του ξεπλύματος των μιζών; Η αλήθεια είναι ότι είναι μη ορατή η σχέση, εμείς όλοι όμως θέλουμε να μάθουμε.

Η δίκη του Άκη Τσοχατζόπουλου, που προκάλεσε τις κλήσεις των πολιτικών, σε δεύτερο βαθμό έχει σίγουρα πολιτικό ενδιαφέρον. Και έχει από πάνω της μια μεγάλη σκιά: Μόνος ο Άκης επωφελήθηκε από τη θέση του και εισέπραξε μίζες, σύμφωνα με την πρωτόδικη καταδικαστική απόφαση; Το ρωτάνε οι πολίτες.

Οι κλήσεις των πολιτικών και η κατάθεσή τους ενώπιον του Εφετείου πρέπει να «καθαρίσει» αυτή τη σκιά. Μια και καλή. Τώρα είναι η ευκαιρία και σωστά ήταν όλοι παρόντες στην αίθουσα του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών και την αίθουσα τελετών. Ας την εκμεταλλευτούν!