Της Ευαγγελίας Καρεκλάκη
Χιονοστιβάδα του Έβερστ καταπλάκωσε άλλους ορειβάτες που έμεναν μέσα σε σκηνές με τουλάχιστον 8 νεκρούς
Τύχη... Έβερεστ είχε ο 40χρονος Ηρακλειώτης, Σοφοκλής Πλαΐτης, μέλος της οχταμελούς Ελληνικής ορειβατικής αποστολής που στις 14 Απριλίου έφθασε στο Κατμαντού του Νεπάλ με σκοπό την κατάκτηση της ψηλότερης κορυφής του κόσμου. Λίγο πριν την αναχώρηση της αποστολής για την οροσειρά των Ιμαλαϊων από την πλευρά του Θιβέτ, ο οδηγός του βουνού (σέρπα) εξαφανίστηκε μαζί με τα λεφτά τους.
Παρά τις προσπάθειες των Ελλήνων ορειβατών να βρεθεί λύση μέσω της παγκόσμιας Ομοσπονδίας ώστε να συνεχιστεί η πολυπόθητη αποστολή τους, αυτό δεν κατέστη δυνατό και έτσι με άσχημη ψυχολογία επέστρεψαν στην Ελλάδα στις 21 Απριλίου.
Λίγα 24ωρα αργότερα σημειώθηκε ο φονικός σεισμός στο Νεπάλ, ο σφοδρότερος των τελευταίων οχτώ δεκαετιών με χιλιάδες νεκρούς και βιβλικές καταστροφές με την κατάρρευση κτιρίων ακόμα και ιστορικών μνημείων.
Στην περιοχή του όρους Έβερεστ χιονοστιβάδα που προκάλεσε ο φονικός σεισμός καταπλάκωσε τμήμα του κεντρικού καταυλισμού με τις σκηνές που χρησιμοποιούν οι ορειβάτες για τις αναβάσεις τους με αποτέλεσμα να υπάρχουν νεκροί, τραυματίες και εγκλωβισμένοι.
«Εμείς θα κινούμασταν από την βόρεια πλευρά του Έβερεστ, από την πλευρά του Θιβέτ. Σίγουρα μπορούμε να πούμε ότι είμαστε τυχεροί μέσα στην ατυχία μας, γιατί ποτέ κανείς δεν ξέρει τι μπορεί να συμβεί» λέει στην «Π» ο 40χρονος ορειβάτης από το Ηράκλειο, πατέρας τριών μικρών παιδιών. «Πρώτη φορά στα χρονικά εξαπατήθηκε ορειβατική αποστολή και αυτή ήταν η δική μας. Αυτό δεν έχει ξαναγίνει.
Η σύζυγος μου λέει ότι αυτό που πάθαμε ίσως ήταν σημάδι από τον Θεό. Ότι σαν κάποιος να μας έλεγε «φύγετε από ΄δω». Πολλά από τα κτίρια που έχουν καταρρεύσει τα αναγνώρισα γιατί τα είχα δει. Είναι μία ασύλληπτη τραγωδία». Ο ίδιος πάντως και τα υπόλοιπα μέλη της Ελληνικής ορειβατικής αποστολής δεν εγκαταλείπουν το όνειρο τους.
Όπως λέει, συνεχίζουν τις προσπάθειες για να επιστρέψουν στο Κατμαντού του χρόνου και να πατήσουν στην «κορυφή του κόσμου» σε υψόμετρο 8.848 μέτρων.
Σύμφωνα με τον κ. Πλαϊτη, εάν η αποστολή τους συνέχιζε κανονικά, θα επέστρεφαν στην Ελλάδα στις αρχές Ιουνίου. Όπως ανέφερε, η αποστολή αυτή αποτελεί όνειρο ζωής.
Δύο χρόνια προετοιμαζόταν για το Έβερεστ καθώς πρόκειται για μία πολυδάπανη ιστορία και έπρεπε να συγκεντρώσει το απαιτούμενο χρηματικό ποσό τόσο από χορηγούς όσο και από δικά του χρήματα. «Για κάθε άτομο το κόστος αντιστοιχούσε σε πενταψήφιο αριθμό».
Έφθασαν στο Κατμαντού τα ξημερώματα της 14ης Απριλίου. Όλοι και τα πάντα ήταν στη θέση τους με τον οδηγό του βουνού να δείχνει πανέτοιμος για την αναχώρηση που είχε προγραμματιστεί για τα ξημερώματα της 17ης Απριλίου.
Στο παρά πέντε, ο οδηγός επικοινώνησε μαζί τους και τους ανέφερε ότι θα υπήρχε αναβολή μίας ημέρας καθώς οδηγοί από την πλευρά του Θιβέτ είχαν κάποια προβλήματα.
Αυτή ήταν και η τελευταία επικοινωνία που είχαν μαζί του. Από την στιγμή εκείνη το τηλέφωνο του έκλεισε και το σπίτι του που λειτουργούσε και ως γραφείο άδειασε.
Όταν τον αναζήτησαν, η σπιτονοικοκυρά τους ενημέρωσε ότι την Παρασκευή είχε καλέσει ταξί, επιβιβάστηκαν η σύζυγος και τα τρία τους παιδιά και έφυγαν. Τότε πια συνειδητοποίησαν ότι είχαν πέσει θύματα απάτης.
Ξεκίνησε ένας μαραθώνιος διαδικασιών προκειμένου να ενημερώσουν την Αστυνομία και την Παγκόσμια Ομοσπονδία. Απογοητευμένοι από την μεγάλη απάτη σε βάρος τους, τα μέλη της Ελληνικής αποστολής έκλεισαν με βαριά καρδιά τα εισιτήρια της επιστροφής για τις 21 Απριλίου αν και μέχρι την τελευταία στιγμή καταβάλλονταν προσπάθειες μέσω της Ομοσπονδίας ώστε σε συνεργασία με την κυβέρνηση του Νεπάλ να αναλάβουν τα έξοδα τους και να συνεχίσουν το ταξίδι για την κορυφή του κόσμου.
Αυτή η προσπάθεια δεν «καρποφόρησε» και έτσι πήραν το αεροπλάνο για την Ελλάδα. Λίγα 24ωρα αργότερα ακολούθησε ο φονικός σεισμός.
