Για ένα πρωτοφανές σε αγριότητα έγκλημα που έγινε χωρίς λόγο και αιτία μίλησαν οι δύο γιοι του Κώστα Προβιδάκη. Πρώτος κατέθεσε ο Γιώργος, ο οποίος ήταν μαζί με τον πατέρα του στο συμβάν. Ο νεαρός βλέποντας την λύσσα με την οποία χτυπούσαν τον πατέρα του, το έβαλε στα πόδια και κρύφτηκε στην αυλή του προαναφερόμενου αυτόπτη μάρτυρα, ζητώντας βοήθεια. «Όταν γύρισα πίσω, είχαν τελειώσει όλα. Το κεφάλι του ήταν πολτοποιημένο, τα μάτια του είχαν πεταχτεί έξω. Ήταν διαλυμένος. Δεν μπορώ να περιγράψω άλλα. Ήμουν τρομοκρατημένος. Αν έμενα εκεί, θα είχα το ίδιο τέλος».

Ο δεύτερος γιος, ο Γιάννης, παντρεμένος στο Αντισκάρι, έφυγε από το χωριό λίγες ημέρες μετά την τραγωδία. Η σοκαριστική εικόνα του διαλυμένου νεκρού πατέρα του έχει χαραχτεί στο μυαλό του. Ο νεαρός μετέφερε στο δικαστήριο τον φόβο των κατοίκων του χωριού να μιλήσουν για όσα είδαν την ημέρα εκείνη. Ο αδελφός του θύματος, Παναγιώτης, με την βία συγκράτησε την οργή του στην θέα των κατηγορουμένων. «Έτσι που λυπηθήκατε εσείς τον αδελφό μου, θα σας λυπηθούν και σας» τους φώναξε. «Δεν εύχομαι σε κανένα να δει όπως είδα εγώ τον αδελφό μου νεκρό. Διαλυμένο κεφάλι, μάτια βγαλμένα. Τέτοιο ήταν το μίσος τους. Οι νταήδες της Μεσαράς. Λήσταρχο Νταβέλη αποκαλούν τον πρώτο. Για τον ψευτο-εγωισμό τους. Οποιοσδήποτε ήταν στην θέση του αδελφού μου, την ίδια μοίρα θα είχε. Γιʼ αυτό τον χτυπούσαν μόνο στο κεφάλι. Ήθελαν να τον τελειώσουν. Ο άτυχος αδελφός μου είχε οστεομυελίτιδα και το ένα του πόδι ήταν πέντε εκατοστά πιο κοντό. Είχε κάνει πρόσφατα επέμβαση. Δεν μπορούσε να τρέξει να γλυτώσει. Τώρα θα έβγαινε στην σύνταξη. Ένα χρόνο κάνω υπομονή και ζητώ Δικαιοσύνη. Αυτοί θα κλείσουν και άλλα σπίτια. Καλύτερα να τον πυροβολούσαν παρά αυτό που του έκαναν με τις μαγκούρες». Η δίκη συνεχίζεται υπό δρακόντεια μέτρα ασφαλείας.