Το συγκλονιστικό και πρωτοφανές έως τότε (6 Οκτωβρίου 1943) στα χρονικά των πολέμων γεγονός στο νότιο Ρέθυμνο, «ξεθάφτηκε» μετά από εφτά και πλέον δεκαετίες, αξιολογήθηκε από τις αρμόδιες κριτικές επιτροπές του Φεστιβάλ για προβολή, και εντάχθηκε στον κατάλογο των 63 ντοκιμαντέρ που συνεχίζουν να προβάλλονται. Κατά τη μαύρη εκείνη Τετάρτη Γερμανοί ναζί και συνεργάτες τους, αφού δεν εντόπισαν άνδρα στο χωριό, συγκέντρωσαν τα γυναικόπαιδα και αφού έβαλαν φωτιά σε σπίτια καλούσαν τις γυναίκες να την σβήσουν. Οι γυναίκες, παρά τις επίμονες ερωτήσεις τους να τους αποκαλύψουν πού βρίσκονταν οι άντρες τους και πού είχαν κρύψει τα όπλα τους, αρνήθηκαν να τους αποκαλύψουν το παραμικρό. Μετά από αυτό με προτεταμένα τα όπλα, τις οδηγούσαν στις καιόμενες κατοικίες και τις έριχναν ζωντανές και τις έκαιγαν ή τις πυροβολούσαν και καίγονταν τραυματισμένες. Βρήκαν μαρτυρικό θάνατο συνολικά 12 γυναίκες, από τις οποίες οι 8 από την Καλή Συκιά και οι 4 από το Ροδάκινο, καθώς και ένας ηλικιωμένος πάνω από 80 χρόνων.

Η παραγωγή είναι διάρκειας 27 λεπτών, δημιουργήθηκε από τους δημοσιογράφους Γιάννη Κανελλάκη και Μανόλη Παντινάκη, έχει τη σφραγίδα του καταξιωμένου σκηνοθέτη Τάσου Μπιρσίμ, τα κείμενα αφηγείται ο γνωστός λαογράφος Παναγιώτης Μυλωνάς και τα γυρίσματα έγιναν από το τηλεοπτικό συνεργείο του Νίκου Σαράντου. Με την ολοκλήρωση του Φεστιβάλ, μετά από άδεια που παραχώρησαν οι παραγωγοί στο Φεστιβάλ θα προβληθεί σε εκδηλώσεις σε πολλές περιφερειακές πόλεις της χώρας.

Και ενώ οι προβολές των ντοκιμαντέρ στο Διεθνές Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης συνεχίζονται, η τραγική υπόθεση της Καλής Συκιάς έχει λάβει διεθνείς διαστάσεις και στις προβολές της ταινίας βρέθηκαν ανάμεσα στους άλλους και Έλληνες και ξένοι πανεπιστημιακοί, ερευνητές, ιστορικοί, δημοσιογράφοι, σκηνοθέτες κ.α που εκδήλωσαν το ενδιαφέρον τους να το προμηθευτούν και να το προβάλλουν σε εκδηλώσεις που θα οργανώσουν. Ανάλογο ενδιαφέρον εκδηλώθηκε και από την Παγκρήτια Αδελφότητα Μακεδονίας αλλά και από πολλούς Κρητικούς της Αθήνας.