Μεγάλη συζήτηση έχει ανοίξει τα τελευταία 24ωρα αναφορικά με τις όποιες ποινικές ευθύνες μπορούν να αποδοθούν σε σχέση με την αυτοκτονία του Βαγγέλη Γιακουμάκη στα άτομα, τα οποία φέρονται όλο αυτό το χρονικό διάστημα  να ασκούσαν ψυχολογική και σωματική βία. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στο άρθρο 301 του Ποινικού Κώδικα για «συμμετοχή σε αυτοκτονία» στο οποίο μεταξύ άλλων αναφέρεται «όποιος με πρόθεση κατέπεισε άλλον να αυτοκτονήσει, αν τελέστηκε αυτοκτονία ή έγινε απόπειρα της, καθώς και όποιος έδωσε βοήθεια κατʼ αυτήν, τιμωρείται με φυλάκιση». Με βάση το ισχύον νομικό πλαίσιο, εκτιμάται ότι είναι πολύ δύσκολο να στοιχειοθετηθεί μία τέτοια κατηγορία σε βάρος ατόμων ακόμα και αν είχαν ασκήσει ψυχολογική βία ή είχαν κακοποιήσει τον Βαγγέλη. Όπως τονίζεται, η άσκηση ψυχολογικής βίας από μόνη της δεν συνιστά συμμετοχή σε αυτοκτονία, εκτός και αν αποδειχτεί ότι ο δράστης ή οι δράστες ασκούσαν ψυχολογική ή σωματική βία με σκοπό να προκαλέσουν στο θύμα την απόφαση να αυτοκτονήσει. Η κατάπειση δηλαδή που αναφέρεται στο επίμαχο άρθρο πρέπει να έχει ως αποτέλεσμα την δημιουργία βούλησης αυτοκτονίας στο θύμα. Αν, όπως σχολιάζουν δικηγόροι, στην πορεία της προανάκρισης  προκύψουν τέτοιες καταθέσεις, τότε μπορεί να υπάρξει διαφορετική τροπή στην υπόθεση και στην ποινική αντιμετώπιση των εμπλεκομένων. Σε διαφορετική περίπτωση είναι εξαιρετικά δύσκολο να στοιχειοθετηθεί και να σταθεί στο ακροατήριο μία τέτοια κατηγορία.