Σημαντικά έργα παραδίδονται στην κυκλοφορία και οδικοί άξονες τελειώνουν. Αλλά κάτι...ξεχνούν οι αρμόδιοι! Τις φυτεύσεις και τον περιβάλλοντα χώρο!

Όπως για παράδειγμα το γεγονός απόδοσης στην κυκλοφορία του νέου τμήματος της εθνικής οδού Αγίου Νικολάου – Σητείας και συγκεκριμένα του κομματιού Άγιος Νικόλαος – Καλό Χωριο.

Όχι ότι είναι τέλειος δρόμος. Όχι ότι δεν θα μπορούσε να έχει διαχωριστικό. Θα μπορούσε βέβαια να επισημάνει πολλά ζητήματα, αλλά ας μείνουμε πλέον στο μείζον γεγονός της παράδοσης ενός αρκετά σύγχρονου δρόμου που διευκολύνει σε σημαντικό βαθμό την κίνηση προς την Ανατολική Κρήτη.

Μια επισήμανση μόνο κρίνεται επιβεβλημένη: Θα γίνει φύτευση παραλλήλως της νέας χάραξης- όπως φαντάζομαι προβλέπει η Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων-, ή θα μείνουν εις αεί ορατά τα άχαρα πρανή του λαβωμένου τοπίου, που εκ των πραγμάτων επιβάλει μια νέα χάραξη; Ειδικά εδώ που η χάραξη διασχίζει ένα εξαιρετικού κάλλους, αλώβητο, έως χτες, δασικό τοπίο. Κάποιοι λένε ότι μπορεί να γίνει σε δεύτερο χρόνο, και ότι δόθηκε προτεραιότητα στην άμεση παράδοση του δρόμου στην κυκλοφορία.

Ναι, αλλά μήπως αν δε γίνει τώρα δε θα γίνει ποτέ; Κάπως έτσι δεν έγινε και με το νέο δρόμο που παρακάμπτει τα Μάλια στο Ηράκλειο; Τρία σχεδόν χρόνια τώρα στην κυκλοφορία και φύτευση δεν έγινε ακόμη…

Για να μην πάμε πιο πίσω, στο ακόμη πιο ανατολικό τμήμα, που περιλαμβάνει και τη «γέφυρα Φρουζή», όπου τα κομμένα πρανή των βράχων, ελλείψη οποιουδήποτε δέντρου, θυμίζουν ακόμη, μετά από δεκαετία και πλέον, σεληνιακό τοπίο.

Αλήθεια, μήπως δεν προβλέπονται φυτεύσεις στους δρόμους της Ανατολικής Κρήτης, ή μήπως κάποιοι παραδίδουν ανολοκλήρωτα επί της ουσίας έργα; Και αν ισχύει το δεύτερο, τότε ποιοι και γιατί τα παραλαμβάνουν;