Του Στέλιου Κτενιαδάκη*

Η κορυφαία στιγμή έκφρασης της Δημοκρατίας πλησιάζει. Είναι η ώρα των πολιτών να επιλέξουν εκείνους που θα τους εκπροσωπήσουν, εκείνους που θα μιλήσουν στο όνομα τους. Και φτάνουμε εδώ κουβαλώντας ένα μεγάλο φορτίο. Το Μεγάλο Θυμό.

Τα χρόνια της κρίσης έχουν αφήσει βαριά τη σκιά τους στις ψυχές και τα πρόσωπα των ανθρώπων. Άνθρωποι που κουβαλούν σκέψεις βαριές, έτοιμοι να τσακωθούν, να επιτεθούν στο διπλανό τους, μέσα στο σπίτι τους, στους δρόμους που οδηγούν στις Δημόσιες Υπηρεσίες που χρησιμοποιούν. Θυμωμένοι με όλα αυτά και όλους εκείνους που τους έφεραν ως εδώ. Θυμωμένοι με το πελατειακό κράτος που χρόνια θρεφόταν και στηριζόταν από μας. Οι ίδιοι πάντα ηγήτορες που άλλαζαν μανδύες, που άλλαζαν κόμματα ή κρατικές θέσεις έκλειναν το μάτι στον πολίτη κάνοντας μικρές εκδουλεύσεις. Την ίδια στιγμή υπηρετούσαν συγκεκριμένα συμφέροντα ολίγων, έκλειναν συμφωνίες με συντεχνίες, κρατούσαν μια χώρα δέσμια στον εξωτερικό δανεισμό.

Και ο θυμός μεγαλώνει. Απαξιώνει συλλήβδην το πολιτικό σκηνικό, απευθύνει κατάρες στους πολιτικούς στο σύνολο τους αλλά κυρίως σταματά να ελπίζει. Δεν ελπίζει σε καλύτερο αύριο αλλά στο λιγότερο κακό. Στρέφεται σε ακραία κόμματα, σε ακραίες πρακτικές, σε επικίνδυνα μονοπάτια μισαλλοδοξίας και διχασμού.

Είναι όμως η στιγμή που πρέπει να βρούμε το δρόμο της συνεννόησης. Να βρούμε εκείνους τους ανθρώπους που έχουν να επιδείξουν τα ένσημα της εργασίας τους και όχι τα κομματικά τους ένσημα. Εκείνους που δεν έχουν πει ψέματα, που δεν υπόσχονται παραδείσους, που δεν χτυπάνε φιλικά στην πλάτη. Είναι η ώρα που πρέπει να καταλάβουμε ότι το «μέσον»,το «γρηγορόσημο», το «φακελάκι» συντηρούν τη διαφθορά και τους διαφθορείς.

Σήμερα είναι αδήριτη η ανάγκη της συνεργασίας. Να απλώσουμε το χέρι στον διπλανό που έχει ανάγκη. Να βρούμε στα κόμματα τους ανθρώπους της λογικής και της αλήθειας. Εκείνους που θα εξασφαλίσουν ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα στους μη έχοντες, που θα προστατεύσουν το σύστημα Υγείας για όλους τους πολίτες. Που θα δημιουργήσουν συνθήκες σταθερότητας για ανάπτυξη νέων επιχειρήσεων και στήριξη όσων επιβιώνουν με σταθερό φορολογικό σύστημα, δημιουργώντας θέσεις εργασίας και προστατεύοντας τις υπάρχουσες. Που θα στηρίξει την Παιδεία και την Υγεία εξασφαλίζοντας την ισότιμη πρόσβαση όλων. Που θα αξιοποιήσει το πολιτιστικό κεφάλαιο της χώρας, που θα έχει ανοιχτά ακομμάτιστα Πανεπιστήμια. Που θα αξιοποιήσει τα ευρωπαϊκά προγράμματα, ως ισότιμο ο μέλος της Ευρώπης και όχι ως επαίτης για την ενίσχυση των μεταφορών, των εξαγωγών και της καινοτομίας. Που θα φέρει ξανά τη Δικαιοσύνη στη χώρα, την ισονομία και την κατάργηση της πολυνομίας.

Στο χέρι μας είναι να επιλέξουμε τις δυνάμεις που φέρνουν αλλαγές, τις δυνάμεις που θα δουλέψουν μαζί για το καλύτερο αποτέλεσμα. Που δεν υπόσχονται αλλά πράττουν. Δυνάμεις που θα μετατρέψουν το στείρο θυμό σε δημιουργικό πείσμα. Κι όπως έχει πει και ο Ρ. Κένεντυ: Donʼt get mad, get even. Δεν θυμώνουμε, ανταποδίδουμε στα ίσια!

* Ο Στέλιος Κτενιαδάκης είναι χειρουργός και υποψήφιος με το “Ποτάμι”