Το γέλιο και τον ενθουσιασμό συνδυάζει η διαδραστική παράσταση «Φατς και Ζβου» του Ken Campbell που ανεβάζει η Theatre Factory, σε μετάφραση Ξένιας Καλογεροπούλου και σκηνοθεσία Μαρίας Σαριτσάμη, κάθε Κυριακή στο Τεχνόπολις. Η ηθοποιός, σκηνοθέτιδα και θεατροπαιδαγωγός, Μαρία Σαριτσάμη, μιλά στην «Π» για την παράσταση, τους μικρούς θεατές και το Ηράκλειο. «Πιστεύω στο θέατρο που εμπνέει, γιατρεύει, δίνει τροφή στη σκέψη, ενδυναμώνει, δίνει στη γλώσσα τη θέση που της αρμόζει ως δημιουργικής δύναμης, αναδεικνύει την ευγένεια αλλά και τις αδυναμίες του ανθρώπου, ενισχύει την ανθρωπιά και την αυτοεκτίμηση μας», τονίζει, στη συνέντευξή της.
Ποιο είναι το μήνυμα που περνά στα παιδιά η νέα σας παράσταση «Φατς και Ζβου»;
«Μετά το τέλος της πρεμιέρας κράτησα ένα σχόλιο που άκουσα από μία μητέρα ʽʼ...όλοι έχουν δικαίωμα στην ευτυχία και οι ʽʼχαζοίʼʼ και οι αδύναμοι....ʼʼ
Πρόκειται για μια διαδραστική παράσταση που συνδυάζει το γέλιο και τον ενθουσιασμό, την ενεργή συμμετοχή των παιδιών στην ανέλιξη
της πλοκής, τον κοινωνικό προβληματισμό αναφορικά με την αποδοχή της διαφορετικότητας, την αναθεώρηση των κοινωνικών στερεοτύπων και του αθέμιτου ανταγωνισμού. Ποιος τελικά θα κερδίσει την καρδία της πριγκίπισσας Καρολίνας; Ο υστερόβουλος κ.Τίπτις, ο ατσαλάκωτος Αλβέρτος ή μήπως κάποιος άλλος του οποίου η αγαπητική αφέλεια και η ανιδιοτελής προσφορά ξεπερνά την ψυχρή λογική των δύο πρώτων; Η καρναβαλική ανατροπή στο τέλος του έργου, υπαινίσσεται το θρίαμβο του έρωτα, της αγάπης και της φιλίας!!!»
Γιατί θα παροτρύνατε τους γονείς να μάθουν στα παιδιά τους να αγαπούν το θέατρο;
«Κάθε φορά που ανεβάζω μια παράσταση έχω ως στόχο η ίδια η παράσταση να δημιουργεί τις συνθήκες για μια διαφορετική ποιότητα συνάντησης ανάμεσα σε ηθοποιούς και θεατές.
Το παιδί μέσω του θεάτρου συνταιριάζει το πραγματικό με το φανταστικό βρίσκει νέες λύσεις και οδηγείται σε νέες εσωτερικές και εξωτερικές στάσεις Το παιδί ευαισθητοποιείται προς τις τέχνες. Τα μηνύματα μέσω του θεάτρου γίνονται βίωμα στο παιδί, αφομοιώνονται καλύτερα μέσω αυτού. Ενεργοποιείται όχι μόνο το νοητικό επίπεδο αλλά και το αισθαντικό. Μέσω του θεάτρου το παιδί κινητοποιεί και αποδεσμεύει συγκινήσεις. Σε μια διαδραστική παράσταση, το παιδί συμμετέχει ενεργά στη δράση του έργου, και έτσι ξεπερνάει τους δισταγμούς και τις φοβίες του, γίνεται οδηγός και οδηγούμενος, συνεργάζεται και καθοδηγεί τους ήρωες προκειμένου να συνεχιστεί η ιστορία. Έτσι το παιδί γεμίζει αυτοπεποίθηση, ενθουσιασμό και χαρά , ανανεώνεται και πραγματώνεται το είναι του. Πιστεύω στο θέατρο που εμπνέει, γιατρεύει, δίνει τροφή στη σκέψη, ενδυναμώνει, δίνει στη γλώσσα τη θέση που της αρμόζει ως δημιουργικής δύναμης, αναδεικνύει την ευγένεια αλλά και τις αδυναμίες του ανθρώπου, ενισχύει την ανθρωπιά και την αυτοεκτίμηση μας.
Το θέατρο καλλιεργεί τη σκέψη, την έκφραση, τη δημιουργική φαντασία, την επικοινωνία, βοηθάει μικρούς και μεγάλους να κατανοήσουν τον εαυτό τους και τον κόσμο, ενθαρρύνοντας τους να μεταμορφώσουν τον κόσμο και τους εαυτούς τους!»
Πώς βλέπετε τη σχέση των Ηρακλειωτών, ενηλίκων και παιδιών, με το θέατρο;
«Όλο και περισσότεροι γονείς σήμερα ενημερώνονται και διαβάζουν για το θέατρο, αντιλαμβάνονται τη σπουδαιότητα του και πηγαίνουν τα παιδιά τους σε θεατρικές παραστάσεις! Επίσης και οι μικροί μας θεατές θέλουν και απολαμβάνουν να παρακολουθούν θεατρικές παραστάσεις αλλά και να συμμετέχουν σε αυτές.
Πιστεύω ότι στη σχέση αυτή του παιδιού με το θέατρο έχει συμβάλει και το σχολείο! Πολλοί είναι οι εκπαιδευτικοί που με μεράκι, πολλή, προσωπική δουλειά και με λιγοστά πολλές φορές μέσα, οργανώνουν και δημιουργούν μαζί με τους μαθητές στο πλαίσιο του σχολείου αξιόλογες θεατρικές παραστάσεις».
