Αποχωρήσεις από το ΠΑΣΟΚ φέρνει το νέο κόμμα Παπανδρέου. Την αρχή έκανε ο Μανόλης Πετράκης που παραιτήθηκε από τη Νομαρχιακή και το τοπικό ΠΑΣΟΚ για να ακολουθήσει το κόμμα Παπανδρέου και από σήμερα αναμένονται κι άλλες παραιτήσεις όπως της κ.Εφης Βολανάκη, της κ.Ελένης Άρμαου κ.ά.
Ο κ.Πετράκης στη δήλωση του ανέφερε μεταξύ άλλων:
«Πριν μερικές εβδομάδες – ο λίγος - έστω – κόσμος του ΠΑΣΟΚ συγκλονίστηκε από την «αντιπαράθεση», μεταξύ του τέως και νυν Προέδρου του ΠΑΣΟΚ, σχετικά με τις διαδικασίες ανασυγκρότησης και αναζωογόνησης του χώρου του δημοκρατικού σοσιαλισμού και της ευρύτερης δημοκρατικής παράταξης. Μια «αντιπαράθεση» που παρουσιαζόταν, και παρουσιάζεται ακόμα και σήμερα, που ο Γιώργος Παπανδρέου ιδρύει έναν νέο πολιτικό φορέα, ωσάν να έχει οργανωτίστικο περιεχόμενο. Είναι προφανές ότι η αντιπαράθεση ήταν και είναι βαθύτατα πολιτική.
Το κεντρικό πολιτικό ζήτημα της αρχικής διαφωνίας για το προ καιρού προγραμματιζόμενο συνέδριο δεν ήταν αν το συνέδριο θα ονομαζόταν «συνέδριο ΠΑΣΟΚ» ή «συνέδριο Δημοκρατικής Παράταξης» (αν και αυτό έχει την σημασία του). Το πραγματικό ζήτημα ήταν ποιο είναι το πολιτικό περιεχόμενο, η ουσία και ο σκοπός της ύπαρξης ενός δημοκρατικού σοσιαλιστικού προοδευτικού κόμματος. Το πραγματικό επίδικο είναι αν θα υπάρχει ένα κόμμα στο οποίο θα κυριαρχεί ο απροσχημάτιστος διάλογος και η γόνιμη συζήτηση για τα πραγματικά προβλήματα της χώρας.
Αν θα υπάρχει ένα κόμμα με σαφή ιδεολογική και πολιτική οριοθέτηση σε σχέση με τους άλλους πολιτικούς χώρους και αν θα υπάρχει έντονη λαϊκή-κοινωνική συμμετοχή και πρωτοβουλία! Παράλληλα, αν θα πάψει να αποτελεί επιλογή το κόμμα να μεταλλάσσεται διαρκώς στα πλαίσια της εκάστοτε προεκλογικής «στρατηγικής». Αν θα σταματήσει να συγκροτείται στη βάση σύνθεσης προσωπικών στρατηγικών και επίδοξων προεκλογικών συμφωνιών μεταξύ προσωπικοτήτων. Και αν θα σταματήσει να πολιτεύεται με επικοινωνιακά «τσιτάτα», ενταγμένα στο «κάδρο» της «αντιμνημονιακής» αντιπαράθεσης ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ.
Είναι προφανές ότι ένα κόμμα που δεν θα έχει τα παραπάνω χαρακτηριστικά δεν ενδιαφέρει κανέναν! Κανέναν, ίσως εκτός από μερικές δεκάδες πολιτικά στελέχη που έχουν συνυφάνει την μακρόχρονη πολιτική τους δράση με την κρατική εξουσία. Μερικές εκατοντάδες κομματικά μέλη που έχουν συνδέσει την κομματική τους δραστηριότητα με την διαμεσολάβηση «πολίτη-κράτους». Και μερικές χιλιάδες πολίτες που έχουν συνδέσει την «στρατηγική εξόδου από την κρίση» με την επιβίωση ή αναβίωση της δικής τους «ειδικής» σχέσης με τους θεσμούς και τον κρατικό προϋπολογισμό!
Είναι προφανές ότι δεν μπορεί να εκφραστεί ο χώρος του δημοκρατικού σοσιαλισμού/δημοκρατικής παράταξης από ένα τέτοιο κόμμα! Δηλαδή από ένα κόμμα που στο εσωτερικό του κυριαρχεί η «τακτική» για το πλαίσιο προσέγγισης του χώρου με έναν από τους δύο συγκυριακά ισχυρούς εκλογικούς «πόλους» (ΝΔ/ΣΥΡΙΖΑ) και όχι πολιτική αντιπαράθεση με τον δεξιό και αριστερό λαϊκισμό. Από ένα κόμμα στο οποίο η αναζήτηση περιορίζεται μεταξύ της «στρατηγικής κυβερνητικής σχέσης» με τη ΝΔ και της τυχοδιωκτικής επιδίωξης ορισμένων για το «χτίσιμο» μιας αντίστοιχης σχέσης με τον ΣΥΡΙΖΑ. Από ένα κόμμα όπου οι φιλόδοξοι «δελφίνοι» του λεγόμενου «τρίτου πόλου» αναδιατάσσουν τις δυνάμεις τους με σκοπό να παίξουν το χαρτί της δήθεν δικής τους διαφοροποίησης από την σημερινή ηγεσία, ανάλογα με το εκλογικό αποτέλεσμα (αν είναι πρώτος ο ΣΥΡΙΖΑ) και τους μετεκλογικούς συσχετισμούς «κυβερνησιμότητας» με μοναδικό στόχο την εκ νέου διασφάλιση κυβερνητικών ρόλων. Δηλαδή εν τέλει από ένα κόμμα σε ρόλο παρακολουθητή του συγκυριακού δικομματισμού», τόνισε και συνέχισε:
«Προφανώς και πολλοί από εμάς δεν μπορούμε να συμμετέχουμε πλέον σε ένα τέτοιο κόμμα. Η χώρα έχει ανάγκη από ένα έο κόμμα-πεδίο ανασύνταξης και αναζωογόνησης του χώρου, που ιστορικά εκπροσώπησε το ΠΑΣΟΚ. Από ένα κόμμα-φορέα προώθησης μεταρρυθμίσεων σε όλη τη δημόσια σφαίρα, με στόχο την δημιουργία της «μεταπελατειακής» (και όχι απλά της «μεταμνημονιακής» ή «κανονικής») Ελλάδας, στο πλαίσιο της οποίας η ισχύς του νόμου κι όχι η δύναμη της ισχύος θα καθορίζουν τα δημόσια πράγματα. Ένα κόμμα με σαφείς ιδεολογικές οριοθετήσεις, από την επικίνδυνη δεξιά του Σαμαρά και την αλλοπρόσαλλη αριστερά του Τσίπρα. Ένα κόμμα που θα επιχειρήσει να ενώσει ευρύτατα στρώματα του ελληνικού λαού σε ένα πρόγραμμα για την ανάταξη της χώρας.
Δυστυχώς, το ΠΑΣΟΚ δεν στόχευσε και δεν επιδίωξε τίποτα από τα παραπάνω τα τελευταία 1-2 χρόνια. Και για αυτό σήμερα στερείται της βασικής ζωογόνας δύναμης που χρειάζεται κάθε σύγχρονο, μεταρρυθμιστικό, δημοκρατικό, σοσιαλιστικό κόμμα, που είναι η λαϊκή συμμετοχή με όρους μαζικότητας, ανιδιοτέλειας, αποφασιστικότητας και μαχητικότητας.
Υπό αυτό το πρίσμα και με βάση ότι ο χώρος του δημοκρατικού σοσιαλισμού συνολικά (και όχι μόνο του δημοκρατικού ή ριζοσπαστικού κέντρου) είναι πραγματικά χρήσιμος και αναγκαίος για την χώρα, υπό ορισμένες προϋποθέσεις και όχι απλά επειδή υφίσταται οργανωτικά στα πλαίσια ιστορικά καταξιωμένων πολιτικών σχηματισμών, υποβάλω την παραίτηση μου από μέλος της Νομαρχιακής Επιτροπής Ηρακλείου και μέλος του ΠΑΣΟΚ, προκειμένου να ενταχτώ στο νέο κόμμα που δημιουργείται με πρωτοβουλία του Γιώργου Α. Παπανδρέου».