Συγκλονιστικά είναι τα όσα γράφει ο Διόδωρος ο Σικελιώτης για κάποιες επιθυμίες του Μεγάλου Αλεξάνδρου, τις οποίες μάλιστα οι Μακεδόνες τις θεώρησαν… υπερβολικές.

Επιθυμία του ήταν: «κατά δέ την Μακεδονίαν εν Δίω μεν του Διός, εν Αμφιπόλει δε της Ταυροπόλου”

Συγκεκριμένα γράφει:

«Να ναυπηγήση χίλια πολεμικά σκάφη, μεγαλύτερα από τις τρίηρεις, στη Συρία και την Κιλικία και την Κύπρο για να εκστρατεύση εναντίον των Καρχηδονίων και των άλλων λαών που κατοικούσαν στα παραλία της Λιβύης και της Ιβηρίας και στη συνεχόμενη παραθαλάσσια ζώνη ως τη Σικελία.

(Η εκστρατεία θα στρεφόταν εναντίον των βαρβάρων στα βόρεια παράλια της Αφρικής και στα παράλια της Ευρώπης ατό την Ισπανία ως τη Σικελία ( Αρρια. 7,1,-4).

Να κατασκευάση ένα δρόμο κατά μήκος της ακτής της Λιβύης που να φθάνη ως τις Ηράκλειες στήλες, και να κατασκευάση επίσης στα κατάλληλα σημεία λιμένες και ναυστάθμους για τις ανάγκες ενός τόσο μεγάλου στόλου.

Να ανεγείρη εξ πολυτελείς ναούς με μια δαπάνη χιλίων πεντακοσίων ταλάντων για τον καθένα. Και τέλος να ίδρυση πόλεις και να μεταφυτεύση πληθυσμούς απ την Ασία στην Ευρώπη και απ την Ευρώπη στην Ασία, ώστε να φέρη τις μεγαλύτερες ηπείρους σε μία ενιαία κοινότητα και φιλική συγγένεια με τις επιγαμίες και τους οικογενειακούς δεσμούς. 5. Οι ναοί που αναφέραμε έπρεπε να κατασκευασθούν στην Δήλο και στους Δελφούς και στη Δωδώνη, στη Μακεδονία ένας ναός προς τιμήν του Διός στο Δίο, στην Αμφίπολη ναός της Ταυροπόλου Αρτέμιδος, και στην Κύρνο ναός της Αθηνάς. Και στο Ίλιο επίσης πρόβλεπε να ιδρυθή ναός της, Αθηνάς, τέτοιος που μεγαλύτερος του να μην υπάρξη πότε. Επίσης να ιδρυθή τάφος του πατέρα του Φιλίππου, παρόμοιος με τη μεγαλύτερη απ τις πυραμίδες της Αιγύπτου, τις οποίες καταριθμούν μεταξύ των επτά μεγαλυτέρων έργων του ανθρώπου. .

6. Όταν διαβάστηκαν όλα τα σχέδια του Αλεξάνδρου, οι Μακεδόνες, αν και εκτιμούσαν πολύ τον Αλέξανδρο, έβλεπαν ότι τα σχέδια του ήταν μεγαλεπήβολα και ανεφάρμοστα και αποφάσισαν να μη εκτελέσουν κανένα»

Προφανώς οι συγκεκριμένες παραστάσεις που απεικονίζουν ένα ταύρο, έχουν σχέση με την Άρτεμιν Ταυροπόλο. Η Άρτεμις θεωρείτο από τους Ορφικούς θεά της σελήνης και ως χθόνια θεότητα δεχόταν νεκρικές θυσίες.