"Κρατάω για το τέλος ένα κομμάτι αξιοπρέπειας, το οποίο θα σε κρατάει όρθιο και υπερήφανο, γιατί όλα τ'άλλα είναι ματαιοδοξίες"

-Κύριε Θαλασσινέ, τι θʼ ακούσουμε στη φετεινή σας συναυλία στο Ηράκλειο;

Τραγούδια απʼ ολη μου τη δισκογραφία μιας και είμαι μόνος μου και παίζω τραγούδια που δεν έχω ξαναπεί καθώς και επίσης ανέκδοτα και τραγούδια που με συγκινούν και εκτιμώ.

-Γιατί αποφασίσατε μια “χειμερινή περιοδεία” στα νότια;

Όπως θα ξέρετε, η μόνη μου συναυλία στην Κρήτη το καλοκαίρι ήταν στα Μουρτζάνα Μυλοποτάμου. Γι' αυτό και αποφάσισα να έρθω και χειμώνα, μιας και δεν μπόρεσα να κανονίσω συναυλίες στις μεγάλες πόλεις της Κρήτης. Θεωρώ την Κρήτη ένα κομβικό σημείο πολιτισμού, που οχι μόνο αποδέχεται αλλά και προσφέρει πολιτισμό.

-Είναι άλλο το κοινό και η ατμόσφαιρα σε πιο μικρούς χειμερινούς χώρους;Επικοινωνείτε κι εσείς αλλιώς ως καλλιτέχνης;

Νομίζω ότι στην Κρήτη είναι ιδιαίτερα και το κοινό πιο απαιτητικό, μιας και η Κρήτη ζει με τη μουσική. Νιώθω κάθε φορά στην Κρήτη ότι ανεβάζω τον πήχη μου γιατί το κοινό είναι σχετικό με τα τραγούδια μου. Δεν νομίζω να υπάρχει καμία διαφορά μεταξύ του χειμερινού και το καλοκαιρινού κοινού, για να πρέπει να λειτουργήσεις ανάλογα. Πάντως οι μικροί χειμερινοί χώροι είναι σαφέστατα πιο ζεστοί από τους αντίστοιχους μεγάλους καλοκαιρινούς.

-Πώς προέκυψε η συνεργασία σας με τους Grupo Compay Segundo από την Κουβα;

Ηταν μια συνεργασία που προέκυψε μέσω του κοινού μας manager.

-Πώς έσμιξε η κουβανέζικη και η ελληνική μουσική με σας στιχουργό;

Ούτε και εγώ το κατάλαβα, αλλά νομίζω ότι οι λαοί και γενικώς όλοι άνθρωποι έχουν τις ίδιες ευαισθησίες και τα ίδια ενδιαφέροντα. Ήταν πάρα πολύ εύκολο να αναπτύξω ένα θέμα πολυ ανθρώπινο, το ονειρικό μαγικό νησί των ανθρώπων του μόχθου, της δουλειάς και της προκοπής. Θα μπορούσε να είναι και η Κρήτη.

-Εχετε κάνει μόνος σας παραγωγή δίσκου αλλά έχετε διαθέσει τη δουλειά σας μέσω εφημερίδων. Αυτό είναι αποτέλεσμα της κρίσης ή σας δίνει ένα σχετικό έλεγχο;

Πρέπει να διευκρινίσω κάτι: το να δώσεις ένα cd στην εφημερίδα δεν είναι και αυτό που ονειρευόμασταν, ούτε είναι για εμάς κάτι κερδοφόρο. Είναι όμως περισσότερο κερδοφόρο απ' το να βγάλεις το cd μόνος σου και να βάλεις και χρήματα απʼ την τσέπη σου. Σίγουρα είναι αποτέλεσμα της κρίσης αλλά όχι μόνο της κρίσης της οικονομικής. Είναι και κρίσης αξιών. Σήμερα το τραγούδι δεν έχει καμία αξία, αλλά για μένα που κάνω μια παραγωγή και το αγαπώ έχει τεράστια αξία. Θα σας δώσω ένα παράδειγμα. Σε μία μόνο συναυλία στις Βρυξέλλες, υπήρχε στην είσοδο ένα τραπεζάκι που πούλαγε τα CD μου. Ξέρετε ποσά πούλησαν; 350 CD. Και ερωτώ: Αυτοί δεν μπορούσα να το κατεβάσουν ή να το ακούσουν από το YouTube;

-Εχετε συνεργαστεί με πολλούς σπουδαίους καλλιτέχνες. Υπάρχει κάποια συνεργασία που ονειρεύεστε;

Οι συνεργασίες για μένα τυχαίνουν και είναι απόρροια παρέας και φιλίας. Πόσες έκανα ως τώρα ούτε τις ονειρεύτηκα ποτέ, αλλά ούτε και την σχεδίασα. Απλώς υπήρξε μια ιδέα μεταξύ ενός καφέ, ή μιας ρακής.

-Έχετε πει ότι ίσως είχατε φθάσει ψηλότερα αν δεν είχατε αρνηθεί κάποια πράγματα. Γιατί είπατε τα δικά σας “όχι”;

Είναι φυσικό, σε οποιαδήποτε δουλειά, να μη σ'αρέσουν κάποια πράγματα. Αυτά λοιπόν ή τα λες, ή τα καταπίνεις. Στα πιο πολλά απ' αυτά εγώ προτιμούσα να τα λέω. Και είμαι ήσυχος με τον εαυτό μου.

-Ενα από τʼ αγαπημένα τραγούδια είναι το “κράτα για το τέλος”. Εσεις τι κρατάτε και τι αφήνετε στη λήθη;

Κρατάω για το τέλος ένα κομμάτι αξιοπρέπειας το οποίο θα σε κρατάει όρθιο και υπερήφανο, γιατί όλα τ'άλλα είναι ματαιοδοξίες.

-Στην παράσταση παρουσιάζετε καινούρια σας τραγούδια.Θα γίνουν ένας νέος δίσκος;

Έχω στα σκαριά αρκετούς καινούργιους δίσκους αλλά προτεραιότητα δίνω στη δουλειά με τον τίτλο “Αιχμάλωτοι και σκλάβοι”. Είναι μια σειρά τραγουδιών σε στίχους του Κώστα Φασουλά, που τα τραγούδια ενώ είναι σύγχρονα, και για μεγάλους, τα θέματά τους είναι παρμένα από τα παιδικά παιχνίδια. Στην παράσταση παίζω τραγούδια διάφορα ακυκλοφόρητα, ένα από κάθε δουλειά που ετοιμάζω.