Της Πέλλας Λασηθιωτάκη
Ασύμφορη είναι για αρκετές επιχειρήσεις τροφίμων και ποτών της Κρήτης η συνεργασία τους με πολλά ξενοδοχεία καθώς οι πληρωμές γίνονται με «μακρινές» επιταγές, αρκετές από τις οποίες «τουμπάρονται» μέχρι τελικά να εξοφληθούν.
Το χρηματοοικονομικό κόστος είναι τεράστιο και αρκετές φορές «απορροφά» το μικρό ποσοστό κέρδους.
Όλοι λένε ότι σχεδόν πάντα τα ξενοδοχεία τελικά πληρώνουν, εκτός κάποιων μετρημένων στα δάχτυλα εξαιρέσεων. Επίσης, υπάρχουν και ξενοδοχεία που πληρώνουν στην ώρα τους είτε με επιταγές είτε τοις μετρητοίς.
Τα περισσότερα, όμως, δεν έχουν τη συνέπεια την οποία περιμένουν οι προμηθευτές τους.
Στην Κρήτη, ως γνωστό, έχει γίνει πολύς λόγος για την περίφημη σύνδεση του πρωτογενούς και του δευτερογενούς τομέα (παραγωγή αγροτικών προϊόντων, μεταποίηση, τυποποίηση) με τον ξενοδοχειακό τουρισμό. Κι όλοι σχολιάζουν ότι αν αυτοί οι τομείς βρουν τελικά δρόμους συνεργασίας, η οικονομία του νησιού θα αναπτυχθεί καθώς χιλιάδες επιχειρήσεις και αγρότες θα ευνοηθούν.
Στις περιπτώσεις που τα ξενοδοχεία δίνουν ιδιαίτερη βαρύτητα στην ποιότητα των τροφίμων και των ποτών, πράγματι οι προμηθευτές αλλά και οι ξενοδόχοι είναι ευνοημένοι. Αξίζει μάλιστα να σημειωθεί ότι όλο και αυξάνονται οι ξενοδοχειακές μονάδες που υιοθετούν το κρητικό (ελληνικό) πρωινό και γενικότερα την κατανάλωση φρέσκων και ποιοτικών ντόπιων προϊόντων.
Στην παρούσα φάση όμως, σύμφωνα με επικεφαλής τοπικών επιχειρήσεων τροφίμων και ποτών, τα περισσότερα ξενοδοχεία δείχνουν μεγάλη ασυνέπεια.
Συγχρόνως, όπως λένε παράγοντες από το χώρο των ξενοδοχείων, ελάχιστα είναι τελικά τα προϊόντα της Κρήτης που προμηθεύονται, κυρίως λόγω υψηλών τιμών. Οι τιμές για παράδειγμα των κρητικών τυριών δεν συγκρίνονται με αυτές των εισαγόμενων, ούτε του ελαιόλαδου με του σπορέλαιου. Οι ίδιοι υπολογίζουν σε 2% το ποσοστό των τροφίμων και των ποτών που τα ξενοδοχεία προμηθεύονται από την Κρήτη. Τα υπόλοιπα είδη προέρχονται κυρίως από εισαγωγές και από διάφορες άλλες περιοχές της Ελλάδας.
Πληρωμές με οχτάμηνες επιταγές!
Σύμφωνα με ιδιοκτήτη κάβας ο οποίος μίλησε στην «Π» τα περισσότερα ξενοδοχεία πληρώνουν με μακρινές, ακόμα και…οχτάμηνες επιταγές. Σε κάποιες περιπτώσεις αυτές οι επιταγές «τουμπάρονται» αρκετές φορές μέχρι να εξοφληθούν!
Επικεφαλής εταιρείας εμπορίας ελαιόλαδου είπε στην «Π» ότι συνεργαζόταν επί αρκετά χρόνια με ξενοδοχειακές μονάδες, αλλά τελευταία έχει «κόψει» κάθε συνεργασία. «Δεν με συμφέρει! Το χρηματοοικονομικό κόστος είναι τόσο υψηλό, που απορροφά κάθε κέρδος. Γιατί να συνεργαστώ μαζί τους; Δεν υπάρχει νόημα!» είπε χαρακτηριστικά.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ορισμένοι επιχειρηματίες θέτουν ως προϋπόθεση στη συνεργασία τους με τα ξενοδοχεία ότι οι πληρωμές θα γίνονται με την παράδοση των προϊόντων. «Ορισμένες επιχειρήσεις δεν ξεφορτώνουν τα εμπορεύματα τους παρά μόνο όταν θα πάρουν χρήματα» είπε στην «Π» γνώστης της αγοράς.
«Σκληροί» στα παζάρια οι ξενοδόχοι
Ανέκαθεν οι ξενοδόχοι ήταν «σκληροί» στα παζάρια με τους προμηθευτές τους, όπως λένε έμπειροι γνώστες της αγοράς. «Θυμάμαι κάποιον πολύ γνωστό ξενοδόχο της Κρήτης που πλήρωνε κάθε πρώτη Πέμπτη του μήνα και μάλιστα τοις μετρητοίς. Ουρά έκαναν τότε οι προμηθευτές του έξω από το λογιστήριο. Ο συγκεκριμένος ξενοδόχος ήταν σκληρός στα παζάρια του, αλλά πλήρωνε στην ώρα του. Τώρα πια αυτό το φαινόμενο σχεδόν δεν υπάρχει!»
Τα παζάρια έμειναν, όμως η συνέπεια στις πληρωμές δεν υπάρχει πια από πολλούς ξενοδόχους! Ενώ λοιπόν ασκούν πιέσεις για φθηνές προμήθειες, όταν φθάνει η ώρα των πληρωμών, εξοφλούν με επιταγές διάρκειας από τέσσερις έως και οκτώ μήνες, με αποτέλεσμα οι προμηθευτές να βγαίνουν τελικά χαμένοι και να απογοητεύονται.
«Μη μου δίνεις καλό κρασί, το πίνουν!»
Δεν λείπουν μάλιστα από το χώρο και οι ξενοδόχοι οι οποίοι όσο κι αν αυτό φαίνεται απίστευτο, αποφεύγουν να προσφέρουν στους πελάτες τους ποιοτικά προϊόντα, κυρίως όσοι δουλεύουν φθηνά με το σύστημα all inclusive. «Πάντα φροντίζω να έχω ποιοτικό κρασί σε προσιτές τιμές και προμηθεύω μεταξύ άλλων και ξενοδοχεία. Κάποιοι ξενοδόχοι λοιπόν που δουλεύουν με all inclusive μου λένε να μην τους πηγαίνω… καλό κρασί, επειδή οι πελάτες το πίνουν! Επιδιώκουν να καταναλώνεται όσο το δυνατόν λιγότερο κρασί για να χαμηλώσουν το κόστος τους!» είπε στην «Π» ένας οινοποιός. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι ορισμένοι ξενοδόχοι φροντίζουν να προμηθεύονται πάμφθηνο και μέτριας ποιότητας κρασί από το εξωτερικό, διότι δεν τους συμφέρει το ντόπιο.
Επίσης, αρτοποιός με τον οποίο επικοινώνησε η «Π» απάντησε ότι έχει σβήσει από τη λίστα των πελατών του τις ξενοδοχειακές μονάδες. «Όχι! Δεν γίνεται να έχω ξενοδόχους πελάτες, διότι θα ρίξω έξω την επιχείρηση μου. Δεν θα μπορώ να κάνω σωστό προγραμματισμό, αφού δεν πληρώνουν στην ώρα τους» σχολίασε.
Το… πρόσχημα των επιστροφών
Όπως λένε στην «Π» προμηθευτές, αυτή την περίοδο δεινοπαθούν καθώς περιμένουν τα ξενοδοχεία να κάνουν τον απολογισμό τους για να τους πληρώσουν. «Μου λένε ότι θα κάνουν απολογισμό για παράδειγμα στις 27 Νοεμβρίου, να υπολογίσουν τις επιστροφές και να μου δώσουν τα χρήματα μου. Κάθε χρόνο το ίδιο συμβαίνει. Συνήθως ο απολογισμός μετατίθεται π.χ. το Δεκέμβριο. Γίνεται απολογισμός με καθυστέρηση, μου χρωστούν για παράδειγμα 3.000 ευρώ για εμπορεύματα που τους έχω παραδώσει το Σεπτέμβριο και μου επιστρέφουν εμπορεύματα αξίας 200 ευρώ. Στη συνέχεια μου δίνουν επιταγή που λήγει το Μάιο. Δηλαδή, με το πρόσχημα του απολογισμού, μου καθυστερούν την πληρωμή. Έτσι, για εμπορεύματα που έχω παραδώσει το Σεπτέμβριο, πληρώνομαι το Μάιο!» εξηγεί προμηθευτής ξενοδοχείου και προσθέτει: «Όταν οι τράπεζες έπαιρναν επιταγές για προεξόφληση, το πρόβλημα ήταν μικρότερο. Τώρα όμως η κατάσταση είναι χειρότερη από ποτέ! Το καταλαβαίνω όταν μια χρονιά είναι κακή για τον τουρισμό. Έκανα υπομονή! Όμως οι δύο τελευταίες χρονιές είναι καλές και οι ξενοδόχοι μας αντιμετωπίζουν με την ίδια ασυνέπεια. Δεν λέω, να κοιτάζουν την τσέπη τους. Αλλά ας κοιτάξουν λίγο και τον άλλο επιχειρηματία, διότι στο τέλος θα τον χάσουν!»
«Να δοθούν κίνητρα!»
Ωστόσο, παρʼ όλα αυτά, υπάρχουν και ξενοδόχοι συνεπείς στις πληρωμές τους, που προμηθεύονται ποιοτικά είδη στις μονάδες τους. Σύμφωνα με γνώστες της αγοράς, χρειάζεται σε αυτούς τους ξενοδόχους να δίνονται κίνητρα, όπως μόρια για την ένταξη τους σε επιδοτούμενα προγράμματα ή και για την άνοδο της κατηγορίας που ανήκουν τα ξενοδοχεία τους. Για παράδειγμα ένα ξενοδοχείο να γίνεται πεντάστερο όταν στα ala carte εστιατόρια του έχει έξτρα παρθένο ελαιόλαδο ή να μοριοδοτείται για την υπαγωγή του σε επενδυτικά προγράμματα όταν υιοθετεί το κρητικό (ελληνικό) πρωινό.
«Και τα ξενοδοχεία δεν πληρώνονται…»
Τουριστικά πρακτορεία τα οποία εισπράττουν τοις μετρητοίς, πληρώνουν με επιταγές τα ξενοδοχεία, σύμφωνα με τουριστικούς παράγοντες. Οι ίδιοι υποστηρίζουν ότι και βέβαια οι επικεφαλής των ξενοδοχειακών μονάδων αντιλαμβάνονται ότι οι ντόπιοι προμηθευτές είναι σημαντικός κρίκος της αλυσίδας που πρέπει να παραμείνει, όμως δεν έχουν τη δυνατότητα να πληρώνουν τοις μετρητοίς ή με κοντινές επιταγές. «Για ένα χρονικό διάστημα υπήρξε πολύ μεγάλο πρόβλημα, όταν ένα μεγάλο τουριστικό πρακτορείο είχε δανείσει τα ξενοδοχεία με ορίζοντα πενταετίας, αλλά στη συνέχεια εισέπραξε τα δάνεια του μέσα σε δύο χρόνια, καθώς δεν πλήρωνε για τους πελάτες που έφερνε. Πράγματι, γύρω στο 2012 η οικονομική στενότητα που υπήρχε στο χώρο ήταν τεράστια και η καθυστέρηση στην πληρωμή των προμηθευτών μεγάλη. Από τότε όμως μέχρι σήμερα, η κατάσταση έχει βελτιωθεί αρκετά. Τα περισσότερα ξενοδοχεία πληρώνουν με τετράμηνες επιταγές, όπως άλλωστε πληρώνονται από τα τουριστικά πρακτορεία» επισημαίνει παράγοντας του χώρου.
Ο ίδιος παραδέχεται ότι υπάρχει μια μεγαλύτερη καθυστέρηση στην εξόφληση των προμηθευτών, κάθε φθινόπωρο, όταν γίνεται το κλείσιμο της τουριστικής περιόδου.
«Τα πράγματα θα ήταν πολύ διαφορετικά, αν δεν υπήρχε η οικονομική κρίση. Τώρα και οι τράπεζες δίνουν με πολύ μεγάλη φειδώ τα μπλοκ των επιταγών» καταλήγει ο ίδιος.

