Συνέντευξη στην Κατερίνα Μυλωνά

“Θα κάνω φασαρία για το Ηρώδειο”

Ο Ψαραντώνης αποκαλύπτει στην “Π” πώς τα κυκλώματα τον κυνήγησαν


Με «όπλα» την πλούσια και μοναδική σε ανταπόκριση μουσική του διαδρομή και την αγάπη του κόσμου, ο Ψαραντώνης τολμά και τα βάζει με τα κυκλώματα που επί χρόνια του στερούσαν το Ηρώδειο, όπου η επιτυχία της εμφάνισής του τον δικαίωσε.

Ο Ψαραντώνης είναι από μόνος του ένα κεφάλαιο για την Κρήτη, τη μουσική της, την ιστορία, την παράδοσή της.

Σήμερα, στην Ελλάδα της κρίσης, στεναχωριέται για όσους υποφέρουν αλλά δεν παύει να ελπίζει.

Πιστεύει ότι η Κρήτη ήταν, είναι και θα είναι λεβεντογέννα, αφού «ό, τι έχει γράψει η Ιστορία δεν μπορεί να σβήσει».

Δηλώνει αισιόδοξος για το αύριο της κρητικής μουσικής και χαίρεται γιατί βλέπει πολλά νέα παιδιά να ασχολούνται με τη λύρα.

Θεωρεί πως αν έχει ένας καλλιτέχνης καλό χαρακτήρα, αυτό φαίνεται στην τέχνη του, και αν είναι καλός, δεν τον σταματάει τίποτα, ούτε τα κυκλώματα της Αθήνας που κυνήγησαν τον ίδιο και του στέρησαν για χρόνια το Ηρώδειο. Όταν όμως εμφανίστηκε στο αρχαίο θέατρο, η επιτυχία της συναυλίας του ήταν άνευ προηγουμένου.

Ο Ψαραντώνης μιλά στην «Π» για τη μουσική, την κρίση και τον αγώνα που θα ξεκινήσει ενάντια στα κυκλώματα.

Το πλήρες κείμενο της συνέντευξης έχει ως εξής:

Ερωτ: Η αναγνώριση κορυφώνεται από την Ελλάδα ή από το εξωτερικό;

Απ: «Ξεκίνησα από εδώ πρώτα και μετά έκανα εμφανίσεις σε όλο τον κόσμο. Έχω πάει σε πολλά φεστιβάλ, σε πολλά μέρη, όπου με καλούν. Εκεί λένε καλά λόγια για τη χώρα μας, λόγια που δε μας λένε εδώ, κι έτσι ευχαριστιέμαι. Λένε τα καλύτερα λόγια για εδώ, «η τέχνη της Ελλάδος», «η κραυγή της Κρήτης» και «το νησί των Θεών». Όλος ο κόσμος έχει να το λέει ότι από εδώ ξεκίνησαν όλα...

Η λύρα ήταν που από όλα τα όργανα έπαιζε ο Θεός Απόλλωνας, τα τύμπανα και τους αυλούς. Ο πολιτισμός μας έφερε φως σε όλο τον κόσμο.»

Ερωτ: Ποια χώρα και ποιο κοινό σας συναρπάζει;

Απ: «Σε όλες τις χώρες υπάρχουν ανθρώποι, πνεύματα, καλοί. Δεν ξεχωρίζω ανάλογα τη χώρα τους καλούς και τους κακούς. Παντού υπάρχουν.»

Ερωτ: Το κοινό της Κρήτης είναι διαφορετικό σε σχέση με άλλες περιοχές;

«Όχι, όπως φέρεται ο κόσμος σε άλλες περιοχές, έτσι φέρονται και οι Κρητικοί.»

Απ: Ποιες χώρες θεωρείτε ότι έχουν εφάμιλλη μουσική παράδοση με της Ελλάδας; Ποιες ξεχωρίζετε;

«Νομίζω όλες. Αν υπάρχει καλός μουσικός, κάνει τη δουλειά του, από όπου και να είναι. Όπως είναι ο Νικ Κέιβ, ο Βινίτσιο Καποσέλα.»

Ερωτ: Πόσο σας επηρέασε και τι προβλέπετε για την κρίση;

Απ: «Το τι προβλέπω, δεν ξέρω τι θα μας ξημερώσει. Όπου και αν πας λένε οι άνθρωποι τα ίδια, παραπονιούνται, δυστυχούνε και αυτό είναι το μεγάλο μας πένθος. Πού θα το πάνε, τι θα κάνουν; Τι γυρεύουν εδώ οι άνθρωποι από ξένες χώρες να αποφασίζουν για εμάς; Αφού ζούνε αλλού. Δεν έχουμε ανθρώπους εδώ να φροντίσουν τον τόπο μας;»

Ερωτ: Η Κρήτη παραμένει λεβεντογέννα;

Απ: «Βέβαια, ό, τι έχει γράψει η Ιστορία δεν μπορεί να σβήσει. Είναι λεβεντογέννα η Κρήτη».

Ερωτ: Είστε αισιόδοξος ότι θα συνεχίσει η μουσική παράδοση της Κρήτης και τις επόμενες γενιές;

Απ: «Πάντα. Το καλό είναι ότι υπάρχουν εκατοντάδες παιδιά που παίζουν λύρες και λαούτα, τόσα δεν υπήρξαν ποτέ. Αυτό μου αρέσει εμένα. Κάποιος θα βρεθεί να κάνει καλά πράγματα για την παράδοσή μας. Δεν είναι στάσιμη η παράδοση, πρέπει να προχωράει, να βγαίνουν και νέα πράγματα».

Ερωτ: Ποια είναι η συμβουλή σας στα παιδιά σας και τους νέους;

Απ: «Να ακούνε το καλό και να το παίζουν, να μαθαίνουν έτσι, όπου κάνουν λάθος να το διορθώνουν. Επίσης, να βγάζουν τον καλό τους χαρακτήρα. Αν έχεις καλό χαρακτήρα, το πράγμα θα μιλήσει μόνο του. Προχωράει και δε σταματάει. Τον καλό μουσικό δεν τον σταματάει τίποτα. Μπορεί να τον κυνηγάνε οι κομπλεξικοί, αλλά όταν κυνηγάνε κάτι είναι υπαρκτό. Αν δεν το κυνηγάνε είναι ανύπαρκτο. Είναι η καλύτερη διαφήμιση και τζάμπα, όπως μου είπε κάποτε ένας.»

Ερωτ: Σας κυνήγησαν, για αυτό το λέτε;

Απ: «Ναι, τα κυκλώματα στην Αθήνα τι κάνουν; Αφού ξέρουν πού πάω, τι κουβαλώ. Οι άλλοι μουσικοί, τις πιο πολλές φορές έχουν συμπαραστάτες στο υπουργείο Πολιτισμού. Ποια είναι η δουλειά του υπουργείου; Να στηρίζει την ιστορία και τον τόπο του.

Στο Ηρώδειο πόσα χρόνια έκανα αίτηση και δε μου το δίδανε, γιατί; Όταν είπαμε ότι θα κολλήσουμε αφίσες να παίξω έξω από το Ηρώδειο, μου το έδωσαν.

Όταν έπαιξα, αυτό που έγινε, δεν είχε γίνει ξανά, το έλεγαν και οι ίδιοι.

Έπαιξα Τετάρτη, γέμισε από κόσμο, μέσα και έξω. Οι επόμενοι δεν είχαν τόσο κόσμο.

Οι Ιταλοί με έβαλαν να παίξω στο αρχαίο θέατρο της Κατάνιας, μου το είπαν ότι θα παίξω όταν ήμουν ήδη εκεί. Έμπαινε ο κόσμος, κοίταζα το όμορφο περιβάλλον, το θέατρο, το νερό... Είχα τα όργανά μου, έκανα φωνές... Στο διάλειμμα ήρθαν οι υπεύθυνοι, χοροπηδούσαν και ο Καποσέλα είπε ότι θα παίζω εκεί συνέχεια.

Στα μέρη που πηγαίνω ευφραίνεται η ψυχή σου...».

Ερωτ: Μετά από το Ηρώδειο, έχετε κάποιο απωθημένο;

Απ: «Ο πρόεδρος του φεστιβάλ έλεγε ότι δε φτάνουν τρία με τέσσερα βράδια για να έρθει όλος ο κόσμος που θέλει να με δει την επόμενη χρονιά. Δε με φώναξαν, όμως, μπήκαν τα κυκλώματα ξανά. Δε θα το αφήσω έτσι. Θα κάνω φασαρία.

Το υπουργείο Πολιτισμού επηρεάζεται από τα κυκλώματα. Άλλοι κάνουν συναυλία και έχουν δεν έχουν κόσμο, παίρνουν λεφτά. Εμάς δε μας έδωσε το υπουργείο χρήματα».