«Υπάρχει καλή πιθανότητα να έχουν διατηρηθεί πολύτιμα στοιχεία, τουλάχιστον σε ένα τμήμα των οστών» λέει ο καθ. Αναγνώστης Αγελαράκης. Συνεργάτης πολλών Ελλήνων αρχαιολόγων, μεταξύ αυτών του καθηγητή Νίκου Σταμπολίδη, ο οποίος ανασκάπτει την αρχαία Ελεύθερνα στην Κρήτη, ο ο έλληνας καθηγητής και πρόεδρος του Τμήματος Ανθρωπολογίας στο Πανεπιστήμιο Adelphi της Νέας Υόρκης, Αναγνώστης Αγελαράκης, έχει μελετήσει και την αρχαιότερη κρανιακή, χειρουργική επέμβαση στην Ελλάδα, που πραγματοποιήθηκε στα αρχαία Άβδηρα της Θράκης στα τέλη του 7ου π.Χ. αιώνα.

«Πάντα πρέπει να συνεχίζουμε την έρευνα σε βάθος, έστω και αν υπάρχουν ταφονομικές αλλαγές στο σκελετικό υλικό» λέει ο κ. Αγελαράκης μιλώντας στο “The Toc”. Πρέπει να κάνουμε τις αρχαιομετρικές έρευνες, χωρίς αναστολές. Είναι ο μόνος τρόπος να γνωρίσουμε την αλήθεια.

Μάλιστα, παρόλο που μπορεί να υπήρξαν (και συνήθως πάντα υπάρχουν σε υγρά περιβάλλοντα) ταφονομικές αλλαγές στα οστά, υπάρχει καλή πιθανότητα να έχουν διατηρηθεί πολύτιμα στοιχεία, τουλάχιστον σε ένα τμήμα των οστών.

Το λεγόμενο «μικροπεριβάλλον» έχει την δυνατότητα να διατηρεί βιολογικά στοιχεία διότι π.χ. δεν επιδρούν οι ταφονομικές επιδράσεις με τον ίδιον ακριβώς τρόπο σε όλα τα οστά του σκελετού (λόγω της θέσης των οστών, λόγω του ανατομικού είδους των οστών, λόγω του είδους χώματος ή άλλων υλικών που ενταφιάστηκαν σαν νεκρικά δώρα για τον νεκρό). Τα δόντια είναι συνήθως τα πιο ασφαλή για αρχαιοβιομετρικές αναλύσεις».

DNA στα καμένα οστά της Βεργίνας;

«Εξαρτάται από τον βαθμό καύσης» εκτιμά ο κ. Αγελαράκης. «Εάν τα οστά έχουν καεί σε ανώτατο βαθμό (να το πω απλά, έχουν γίνει σαν κιμωλία, αν και υπάρχουν διαβαθμίσεις σε μια κλίμακα 6 επιπέδων βαθμού καύσης), όπου βασικά έχει αναλωθεί όλο το οργανικό υλικό, δεν θα μπορέσουμε ακόμη δυστυχώς να έχουμε άμεσα αποτελέσματα σύγκρισης...

Εάν όμως δεν έχουν καεί σε ανώτατο βαθμό καύσης μπορούν να γίνουν κάποιες αναλύσεις για να δούμε αν παρουσιάζονται αποτελέσματα, έστω και αν δεν έχουμε άμεσα μια ακριβή εικόνα συγγένειας.