Η διάσημη συγγραφέας Βικτόρια Χίσλοπ μιλά στην “Π” με αφορμή την παρουσίαση του νέου της βιβλίου “Ανατολή” , που διαδραματίζεται στην Αμμόχωστο
Έχει αποκτήσει ελληνικό ταπεραμέντο, παρά το αγγλικό αίμα που κυλάει στις φλέβες της.
Η Victoria Hislop θα μπορούσε να πολιτικογραφηθεί Ελληνίδα ή και Κύπρια, αν λάβει κανείς υπόψη του το νέο της βιβλίο «Η Ανατολή», που εκτυλλίσσεται στην Κύπρο.
Η διάσημη συγγραφέας του «Νησιού» μιλά στην «Π» για το νέο της συγγραφικό βήμα, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για τις παρουσιάσεις του βιβλίου της που γίνονται στην Κρήτη.
Στο Ηράκλειο, το βιβλίο παρουσιάζεται την ερχόμενη Τρίτη 18 Νοεμβρίου στις 7 το απόγευμα στην αίθουσα Ανδρόγεω του Δήμου Ηρακλείου (β όροφος).
Την εκδήλωση οργανώνουν οι εκδόσεις Διόπτρα και ο Σύλλογος Εκδοτών Βιβλιοχαρτοπωλών Ηρακλείου . Η συγγραφέας Victoria Hislop θα διαβάσει αποσπάσματα και θα απαντήσει σε ερωτήσεις που θα της θέσει ο δημοσιογράφος Λευτέρης Κουμαντάκης.
Πώς αποφασίσατε να γράψετε ένα βιβλίο που διαδραματίζεται στην Κύπρο;
“Περίπου πριν από τρία χρόνια, βρέθηκα στη Βόρεια Κύπρο, σε μία παραλία και κοιτούσα το συρματόπλεγμα που περικυκλώνει την Αμμόχωστο. Αν το κοιτάξεις μεμονωμένα, είναι μία εικόνα που σοκάρει.
Από την παραλία, παρατηρούσα τα σκοτεινά παράθυρα ερημωμένων ξενοδοχείων και τις ρωγμές στους τοίχους. Όταν ανέβηκα στην οροφή ενός κτιρίου , από όπου μπορούσα να δω όλη την εγκαταλελειμμένη πόλη της Αμμοχώστου και το σύνολο της τραγωδίας που εκτυλίχτηκε εκεί, τότε ήταν η στιγμή μου. Υπάρχουν τόσοι δρόμοι με άδεια σπίτια και μαγαζιά, όπου δέντρα μεγαλώνουν στη μέση αυτών των δρόμων.
Αποφάσισα, λοιπόν, να γράψω μία φανταστική ιστορία για ένα μέρος, όπου δεν επιτρέπεται η πρόσβαση σε κανέναν, ακόμα και στους ιδιοκτήτες των σπιτιών που βρίσκονται εκεί».
Ποια ήταν η προετοιμασία του βιβλίου; Πού αναζητήσατε πηγές; Μιλήσατε με Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους;
«Διάβασα όσα περισσότερα μπορούσα για την ιστορία της Κύπρου και ό, τι συνέβη δύο δεκαετίες πριν από τον πόλεμο καθώς και όσα διαδραματίστηκαν το 1974. Διάβασα άρθρα σε περιοδικά και εφημερίδες, είδα ταινίες με αυτό το θέμα καθώς και φωτογραφίες με το πώς ήταν η Αμμόχωστος εκείνη την εποχή. Μίλησα τόσο με Ελληνοκύπριους όσο και με Τουρκοκύπριους και ταξίδεψα στη νότια αλλά και τη βόρεια πλευρά του νησιού. Μία ιδιαίτερα ξεχωριστή μέρα ήταν όταν συναντήθηκα με Ελληνοκύπριους, οι οποίοι ζουν στο βορρά, και έχουν Τουρκοκύπριους γείτονες».
Πιστεύετε πως η Ελλάδα αποτελεί αστείρευτη πηγή έμπνευσης;
«Μέχρι στιγμής, η Ελλάδα μου έχει προσφέρει άφθονη έμπνευση! Ελπίζω να μην εξαντληθεί καθώς λατρεύω τη χώρα σας και μου αρέσει να ζω εδώ».
Πώς βλέπετε εσείς την κρίση που βιώνει η χώρα μας;
«Βλέπω δύο πράγματα. Από τη μία είναι μια χώρα σε κρίση, όμως οι κάτοικοί της ποτέ δε χάνουν το «πνεύμα» τους. Σήμερα περπάτησα στην Αθήνα, είναι μέσα Νοεμβρίου, ο ήλιος λάμπει τόσο πολύ και ο κόσμος μοιάζει σα να έχει πλημμυρίσει τους δρόμους. Οι πλατείες είναι γεμάτες από ανθρώπους που συζητούν και πίνουν καφέ. Η φιλία, η αγάπη και η συζήτηση κρατούν τον κόσμο εδώ, τώρα, ακόμα και αν ένας καφές διαρκεί δύο φορές περισσότερο από όσο στο παρελθόν, η δύναμη που ο ένας άνθρωπος αντλεί από τον άλλο, φαίνεται ότι τον κάνει πιο δυνατό από ό, τι παλιότερα».
Ποιο είναι το επόμενο συγγραφικό σας σχέδιο;
«Το επόμενο βιβλίο μου θα είναι μία συλλογή με μικρές ιστορίες. Πριν από έναν χρόνο κυκλοφόρησαν τα πρώτα μου διηγήματα με τίτλο «Ο τελευταίος χορός». Όλες οι ιστορίες σε αυτό το βιβλίο διαδραματίζονταν στην Ελλάδα και μου έδωσαν την ευκαιρία να πειραματιστώ αλλά και να χρησιμοποιήσω το χιούμορ μου, κάτι που δε γίνεται συχνά στα μυθιστορήματά μου. Οπότε, αυτό είναι το επόμενό μου βήμα».
