Της Άννας Κωνσταντουλάκη

Σε εφιάλτη γαι τους νοσηλευόμενους ασθενείς και τους συγγενείς τους εξελίσσονται καθημερινά οι ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις αφού συχνά ασθενείς ολοκληρώνουν με επιτυχία ένα σοβαρό χειουργείο, χάνουν όμως τη μάχη λίγες ημέρες αργότερα από κάποιο πολυανθεκτικό μικρόβιο μέσα στο νοσοκομείο.

Είναι γνωστό ότι σε επίπεδο Κρήτης, στο Βενιζέλειο καταγράφονται τα περισσότερα κρούσματα ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων ενώ η χώρα μας κατέχει πανευρωπαϊκά τον υψηλότερο δείκτη λοιμώξεων εντός των νοσηλευτικών ιδρυμάτων, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΟΣΑ. Εκτιμάται ότι στην Ελλάδα, που παρουσιάζει και τον υψηλότερο δείκτη στην χρήση αντιβιοτικών, κάθε χρόνο πεθαίνουν 3.000 άνθρωποι από ενδονοσοκομειακή λοίμωξη.

Χάνονται άνθρωποι που θα μπορούσαν να είχαν σωθεί

Ο καθηγητής Αχιλλέας Γκίκας πρόεδρος της επιτροπής ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων είπε στην “Π”: “Είναι γεγονός ότι χάνονται άνθρωποι που θα μπορούσαν να είχαν σωθεί. Το θέμα των λοιμώξεων έχει πάρα πολλές παραμέτρους”. Οπως εξήγησε ο ίδιος, τα απαιτούμενα μέτρα υγιεινής που πρέπει να εφαρμόζονται για παράδειγμα στο Πανεπιστημιακό νοσοκομείο δεν εφαρμόζονται στο βαθμό που θα έπρεπε λόγω μεταξύ άλλων και του μεγάλου φόρτου εργασίας του προσωπικού που δεν επαρκεί και δεν προλαβαίνει να ακολουθήσει όλες τις διαδικασίες που απαιτούνται.

Οι κανόνες υγιεινής είναι πάρα πολλοί εφαρμόζονται σε ποσοστό 30%-80%”.

Το ελλιπές προσωπικό δεν προλαβαίνει να τηρήσει όλα τα μέτρα

“Σίγουρα χάνονται άνθρωποι από μικρόβια στα νοσοκομεία και οι λόγοι είναι πολλοί. Υπάρχει αλόγιστη χρήση αντιβιοτικών, το προσωπικό δεν προλαβαίνει να τηρήσει όλα τα μέτρα υγιεινής. Πώς να προλάβει μια νοσοκόμα στη ΜΕΘ που παρακολουθεί ταυτόχρονα 3 ασθενείς; Ο οργανισμός του ασθενούς είναι ευάλωτος στα μικρόβια” σημείωσε ο διευθυντής της ΜΕΘ του ΠΑΓΝΗ καθηγητής Δημήτρης Γεωργόπουλος χαρακτηρίζοντας το θέμα ιδιαίτερα περίπλοκο.

Στη ΜΕΘ του Βενιζελείου αυξήθηκαν τα μέτρα, μειώθηκαν τα μικρόβια

Ο Ανέστης Κιούλπαλης, διευθυντής στη ΜΕΘ του Βενιζελείου, είπε στην “Π”: “Τους τελευταίους μήνες, μετά από μια σύσκεψη που κάναμε τον Αύγουστο με την Επιτροπή Ενδονοσοκομειακών Λοιμώξεων αυξήσαμε τα μέτρα υγιεινής, με συνεχή καθαρισμό, συνεχή απολύμανση κρεβατιών κ.λπ. και έχουμε καταφέρει να μειώσουμε πάρα πολύ τα περιστατικά των λοιμώξεων”.

Ο ίδιος ωστόσο τόνισε ότι το πρόβλημα των μικροβίων είναι πολυπαραγοντικό και αφορά σε όλα τα νοσοκομεία εντός και εκτός Ελλάδας.

Σύμφωνα με τις μετρήσεις, στην Ευρωπαϊκή Ένωση υπολογίζεται ότι κάθε χρόνο περίπου 4,1 εκατ. ασθενείς εμφανίζουν νοσοκομειακή λοίμωξη, με τον εκτιμώμενο αριθμό θανάτων να αγγίζει τις 37 χιλ. Παρόμοιο πρόβλημα αντιμετωπίζουν και τα ελληνικά νοσοκομεία, τα οποία κυρίως κατά την τελευταία δεκαετία έρχονται αντιμέτωπα με τα ολοένα αυξανόμενα επίπεδα της μικροβιακής αντοχής και την εμφάνιση νοσοκομειακών λοιμώξεων από πολυανθεκτικούς Gram-αρνητικούς μικροοργανισμούς.

Ως νοσοκομειακή χαρακτηρίζεται κάθε λοίμωξη η οποία εκδηλώνεται σε νοσηλευόμενο ασθενή, ενώ δεν ήταν παρούσα, έστω και σε στάδιο επώασης, κατά την εισαγωγή του στο νοσοκομείο. Κατά κανόνα, νοσοκομειακή χαρακτηρίζεται μια λοίμωξη που εκδηλώνεται μετά την πάροδο 48-72 ωρών από την εισαγωγή του ασθενή στο νοσοκομείο.

Οι συνηθέστερες νοσοκομειακές λοιμώξεις είναι αυτές του ουροποιητικού συστήματος, του ανώτερου και κατώτερου αναπνευστικού συστήματος, του χειρουργικού πεδίου, του αίματος (βακτηριαιμίες), του δέρματος και των μαλακών μορίων. Σε ορισμένες περιπτώσεις ο ασθενής, ενώ μολύνεται όσο νοσηλεύεται, είναι πιθανό να εκδηλώσει τη λοίμωξη μέρες, μήνες ή και χρόνια (ηπατίτιδα, μετεγχειρητικά τραύματα) μετά την έξοδό του από το νοσοκομείο. Επίσης υπάρχουν λοιμώξεις που εμφανίζονται όχι μόνο στους νοσηλευόμενους, αλλά και στους εργαζομένους και πολλές φορές και στους επισκέπτες.