Κωνσταντίνος Τσακιρέλης, χορογράφος : “Προτείνω κάποια κλειδιά στο πώς μπορεί νʼ αλλάξει το σώμα”
Ο χορογράφος Κωνσταντίνος Τσακιρέλης καλείται να προσφέρει ορισμένες προτάσεις κινησιολογίας στους ηθοποιούς, προκειμένου να είναι διακριτές οι διαφορές στην κίνηση των ρόλων που «ζωντανεύουν».
«Ο καθένας καλείται συνεχώς να αλλάζει χαρακτήρες κατά τη διάρκεια του έργου και τους προτείνω κάποια «κλειδιά» στο πώς μπορεί το σώμα να αλλάξει από τη μία συνθήκη στην άλλη και ψάχνουμε μαζί ιδέες για την πιο έξυπνη και λειτουργική χρήση των αντικειμένων και του σκηνικού. Ο ρόλος μου είναι περισσότερο συμβουλευτικός. Προσπαθώ να λέω την άποψή μου μέσα από μια κινησιολογική ματιά», αναφέρει.
Χρόνης Σαπουντζάκης, ηθοποιός : “Το έργο προσπαθεί
να σπάσει κάποια ταμπού”
Το «φωστήρα» ερμηνεύει ο Χρόνης Σαπουντζάκης, ο οποίος ξέρει πολλά και κατά βάθος μπορεί να μην ξέρει, τελικά, και τίποτα. «Το έργο προσπαθεί να σπάσει κάποια ταμπού που έχουμε και φοβόμαστε να μιλήσουμε για αυτά στα παιδιά, όπως την απώλεια. Πιστεύω ότι με σωστή δουλειά, καθοδήγηση από το σκηνοθέτη και τη χημεία μεταξύ των συναδέλφων θα βγει ένα ωραίο αποτέλεσμα».
Ρένα Πασπάτη, ηθοποιός : “Η παράσταση έχει να πει πολλά σε μικρούς και μεγάλους”
Η Ρένα Πασπάτη είναι η «κυρία» στο έργο. «Είναι ένα ξεχωριστό κείμενο και για μένα, δεν έχω ξανακάνει κάτι τέτοιο, ήταν μεγάλη πρόκληση για όλους μας. Με τη βοήθεια του σκηνοθέτη και του χορογράφου πιστεύω ότι θα έχουμε ένα καλό αποτέλεσμα. Η παράσταση έχει να πει πάρα πολλά πράγματα σε μικρούς και μεγάλους, αναφέρεται σε πολύ σημαντικά κομμάτια που έχουν να κάνουν με τις ζωές μας», περιγράφει. Η ίδια επηρεάστηκε από το κομμάτι που αναφέρεται στην απώλεια, «για όλους μας είναι λίγο δύσκολο να το προσεγγίσουμε αλλά είναι κάτι αναπόφευκτο και πρέπει να το αντιμετωπίσουμε», τονίζει.
Τάσος Καϊσαρλής, ηθοποιός: “Ελπίζουμε να δώσουμε καλά μηνύματα στα παιδιά”
«Ο ρόλος μου είναι ο «εκείνος», είναι εν μέρει ο αρχηγός της παρέας, γνωρίζει καλύτερα από όλους το έργο μέσα στο έργο, κινώ στο μεγαλύτερο μέρος του έργου την κούκλα, τον Τυχερό Στρατιώτη», αναφέρει ο Τάσος Καϊσαρλής.
Μήνυμα, όπως λέει, της παράστασης, είναι ότι όλα αλλάζουν, όλα τα πράγματα στη ζωή έχουν κάποιο νόημα, κάποιες φορές θετικό, κάποιες φορές αρνητικό. «Είναι μια παράσταση που θεωρώ ότι πρέπει να τη δουν όλοι, μικροί και μεγάλοι, και ελπίζουμε να δώσουμε καλά μηνύματα στα παιδιά», τονίζει.
Κατερίνα Μυλωνάκη, ηθοποιός : “Ενα έργο που αφήνει μια αισιόδοξη νότα”
«Κάνω την «ψυχούλα», είμαι η πολύ ευχάριστη νότα, είμαι ευδιάθετη σχεδόν σε όλο το έργο, λίγο αφελής, θα έλεγα, τα βλέπει όλα λίγο παραπάνω από όσο είναι , βιώνει ακόμα πιο έντονα, ακόμα και το θάνατο αλλά μένει στο «συνεχίζουμε» στις αντιξοότητες, στην ελπίδα», αναφέρει η Κατερίνα Μυλωνάκη. Σε ερώτηση αν θεωρεί πως όλοι οι ρόλοι αποτελούν κομμάτια του χαρακτήρα μας, απαντά «τι δεν είναι μέσα μας; Η αισιοδοξία - η απαισιοδοξία, η ζωή- ο θάνατος, υπάρχει μια μάχη κάθε μέρα. Είναι ένα έργο που έχει από όλα αλλά αφήνει μία αισιόδοξη νότα, ένα ωραίο συναίσθημα».
Σοφία Δερμιτζάκη, ηθοποιός: “Η παράσταση διαπραγματεύεται τα βασικά θέματα της ζωής”
«Ο κύριος ρόλος μου είναι ο «γκρίνιας», οι ρόλοι εναλλάσσονται, μεταμφιεζόμαστε. Προσπαθεί με κάποιους τρόπους να μην προχωρήσει η παράσταση, βάζει κάποια εμπόδια με τη συμπεριφορά του, όχι πρακτικά, δε θα ήθελε να φτάσει στο τέλος η ιστορία, ωστόσο παρακινείται από τους άλλους και συνεχίζει», αναφέρει η Σοφία Δερμιτζάκη. «Η παράσταση διαπραγματεύεται πολύ βασικά θέματα της ζωής και το τι κάνουμε όταν όλα μας έρχονται πολύ εύκολα, πώς το εκμεταλλευόμαστε και πού μπορούμε να φτάσουμε από την αλαζονεία μας», περιγράφει.
