Καθώς απομακρύνεται η επιχωμάτωση από το δεξιό άκρο της περίφημης ψηφιδωτής παράστασης, η οποία ανευρέθηκε στον δεύτερο θάλαμο εντός του Τύμβου Καστά, αναδύεται το σύνολο του έργου.

Παρόλο που η «σκηνοθεσία» της σύνθεσης είναι πρωτότυπη, με την εμφάνιση της Περσεφόνης αναδεικνύεται ένα εικαστικό θέμα που αποτελούσε κοινό τόπο για τα πολυτελή ταφικά μνημεία της ύστερης αρχαιότητας.

Ωστόσο, ο Ερμής, ο Πλούτων και η Περσεφόνη, όπως εκτιμούν αρχαιολόγοι, θα πρέπει να συνθέτουν μια εικόνα-προπομπό ενός δεύτερου ψηφιδωτού, ενδεχομένως ακόμη πιο περίτεχνου και εντυπωσιακού, το οποίο θα βρεθεί στο δάπεδο του τρίτου θαλάμου.

Ο συγκεκριμένος χώρος παραμένει επιχωματωμένος, περίπου έως το μισό του ύψους του, πράγμα που σημαίνει ότι οι ερευνητές θα πρέπει να αφαιρέσουν περί τα 4 μέτρα χώματος έως ότου φτάσουν στο δάπεδο.

Ταυτόχρονα, κερδίζει έδαφος το σενάριο που υποστηρίζει ότι αυτός ο τρίτος θάλαμος θα είναι και ο τελευταίος του μνημείου.

Η αποκάλυψη του ψηφιδωτού στον χώρο πίσω από τις Καρυάτιδες, προσωρινά μετέθεσε το ενδιαφέρον στις εκπλήξεις που κρύβει ο Τύμβος, παρά στα πάγια και κρίσιμα ερωτήματα που σχετίζονται με αυτόν, δηλαδή το ποιος έχει ταφεί και κατά πόσον ο τάφος έχει συληθεί ή όχι.

Ωστόσο, το γεγονός ότι δεν έχουν βρεθεί κτερίσματα, υπολείμματα επίπλωσης ή άλλα κινητά ευρήματα, μάλλον ενισχύει το πιο απαισιόδοξο των σεναρίων, δηλαδή αυτό της τυμβωρυχίας.