
“...Δούλεψα με διαφορετικό τρόπο στη Ρωσία, έφτιαξα το χαρακτήρα μου. Θέλω να βοηθήσω την Εθνική ομάδα να πετύχει το στόχο της”
Ο Νίκος Καρέλης μπορεί να αγωνίζεται στον Παναθηναϊκό αλλά τα κατορθώματά του με την Εθνική ομάδα Ελπίδων, στην ελπιδοφόρα εμφάνισή του πρόσφατα στο ντεμπούτο του με την Ανδρών, κάνουν υπερήφανους πολλούς και εδώ στο Ηράκλειο.
Εδώ γεννήθηκε στις 24 Φεβρουαρίου του 1992 και στην Αυλή Πεδιάδος έμαθε να κλωτσάει την μπάλα από τον πατέρα του Κώστα, παλιά δόξα του Εργοτέλη.
Τελικά το μήλο έπεσε κάτω από την μηλιά και ο Νίκος ακολούθησε τα χνάρια του πατέρα του. Του έμοιασε στο δυνατό και γυμνασμένο κορμί όμως η φύση τον προίκισε με μεγαλύτερο ταλέντο. Έγινε επιθετικός ξεκινώντας κι αυτός-από που αλλού-από τα παιδικά τμήματα του Εργοτέλη.
Ξεχώρισε από νωρίς στα τμήματα υποδομής και από 14 ετών άρχισε να προπονείται με την πρώτη ομάδα. Στα 15 του υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο και στις 20 Απριλίου του 2008 έκανε ντεμπούτο στην μεγάλη κατηγορία σε παιχνίδι (78λεπτο) του Εργοτέλη με την Ξάνθη στο Παγκρήτιο.
Το καλοκαίρι του 2008 , το όνομα του άρχισε να παίζει σε ελληνικό και ξένο τύπο.
Η Άρσεναλ ήταν η ομάδα που του πρόσφερε την ευκαιρία να ζήσει το όνειρο συμμετέχοντας σε προπονητικά καμπ.
Στο τουρνουά που συμμετείχε στην Ιταλία πέτυχε δύο γκολ και είχε μια εύστοχη εκτέλεση πέναλτι στον άτυπο τελικό με τη Γιουβέντους, αφήνοντας καλές εντυπώσεις.
Ωστόσο η ειδοποίηση που περίμενε από τους Αγγλους δεν ήρθε ποτέ κι έτσι παρέμεινε τον Εργοτέλη.
Η δεύτερη σεζόν του δεν είχε την εξέλιξη που φανταζόταν με μόλις δύο συμμετοχές και 17ʼ, ωστόσο η ομάδα του πίστευε στο ταλέντο του και το 2009 υπέγραψε τριετές συμβόλαιο, που του έδινε ασφάλεια για το άμεσο μέλλον του και την ελπίδα ότι σταδιακά θα καθιερωθεί.
Η επόμενη σεζόν θα έφερνε έξι συμμετοχές και η καλύτερη θα ερχόταν το 2010-11. Ο Καρέλης πιο ώριμος πλέον αγωνίστηκε σε 13 ματς, δύο φορές ως βασικός, σκοράροντας και το πρώτο του γκολ στην Λίγκα.
Στο φινάλε της σεζόν 2011-12, έχοντας παίξει μόλις σε εννέα ματς, βίωσε τον υποβιβασμό της ομάδας και στο μυαλό του άρχιζε να στροβιλίζεται η ιδέα της αποχώρησης για μια καλύτερη τύχη.
Είχε προτάσεις από την Ελλάδα αλλά στόχος του ήταν το εξωτερικό. Δοκιμάστηκε στην Ναϊμέγκεν αλλά το πεπρωμένο του ήταν να πάει στην μακρινή και παγωμένη Ρωσία.
Μεγάλη απόφαση για ένα παιδί 20 ετών να αφήνει πίσω οικογένεια, φίλους και τον ζεστό ήλιο για την… κατάψυξη της Αμκαρ.
“Πήγα στην Ρωσία για να ακολουθήσω το όνειρό μου. Η Αμκαρ ήταν για μένα εμπειρία ζωής και ο προθάλαμος για μια καλύτερη καριέρα“ είχε πει ο Καρέλης για το πέρασμά του από την Αμκαρ.
Συμμετοχές δεν είχε πολλές, κέρδισε όμως πολλά σε εμπειρία και έγινε πολύ πιο σκληρός και ανθεκτικός στις δύσκολες συνθήκες. “Κάναμε προπόνηση με την θερμοκρασία να είναι στους -25 βαθμούς Κελσίου και παρόλο που φορούσαμε γάντια και σκούφους το κρύο μας διαπερνούσε. Δεν έγιναν έτσι όπως τα περιμέναμε τα πράγματα στη Ρωσία. Ηταν, όμως, μία καλή χρονιά, δούλεψα με διαφορετικό τρόπο, έφτιαξα το χαρακτήρα μου. Ωρίμασα στη Ρωσία και σε ένα κλίμα, όπως αυτό της Ρωσίας». έχει δηλώσει για αυτή την σημαντική εμπειρία στην ζωή του ο Ηρακλειώτης επιθετικός.
Ήταν στην προεπιλογή για το Μουντιάλ χωρίς τελικά να κληθεί για την τελική φάση. Είχε πει γιʼ αυτό: «Μου φτάνει που είμαι στους 30.
Είναι το πρώτο βήμα, σημαντικό, εννοείται... Αν ο παίκτης πάει πολύ καλά, θα πάρει αυτό που αξίζει... Με έκανε πολύ χαρούμενο το ότι είμαι στην προεπιλογή... Μου δίνει κίνητρο για να δουλεύω σκληρά. Η Εθνική είναι άλλη μία οικογένεια για μένα».
Τελικά λίγους μήνες αργότερα ήρθε η δικαίωση. Κλήθηκε στην Εθνική και σκόραρε στο ντεμπούτο του με την Φινλανδία ακολουθώντας τα βήματα δυο ακόμα Ηρακλειωτών του Μαχλά και του Σαμαρά.
Για τις σκέψεις του μετά το γκολ: «Αυτό ήταν το όνειρό μου από την αρχή που θυμάμαι τον εαυτό μου. Να παίξω στην Εθνική ομάδα, να σκοράρω και να βοηθήσω την ομάδα να πετύχει τον στόχο της».
Αυτός είναι ο Νίκος Καρέλης. Ένα παιδί της διπλανής πόρτας που έχει μάθει από μικρός να δουλεύει και να περιμένει επιμένοντας. Και ο επιμένων…νικά.

