Του Κώστα Μπογδανίδη

Να…πάει και να μην ξανάρθει αυτή η χρονιά, λένε οι άνθρωποι που χειρίζονται το φράγμα Αποσελέμη! Εκεί που τα έργα με τα όποια προβλήματα, εμπόδια και…”κατάρες” ολοκληρώνονται, τα νερά της βροχής ήταν λιγότερα από κάθε άλλη χρονιά!

Σύμφωνα με τις μετρήσεις που έχουν καταγραφεί τη φετινή βροχομετρική περίοδο από τον Οκτώβριο του 2013 μέχρι τον Μάϊο του 2014 η ποσότητα του νερού που εισήλθε είναι περίπου 450.000 κυβικά μ3! Αυτή η ποσότητα είναι η μικρότερη που έχει καταγραφεί τις τελευταίες δεκαετίες.

Μόνο το 1985-6 μετρήθηκε τόσο λίγη ποσότητα νερού!

“Ο μέσος όρος των μετρήσεων που έκαναν οι Κρατικές Υπηρεσίες (Υ.Ε.Β.) από το 1964 μέχρι το 1997 ήταν 11,5 εκατ. κυβικά μέτρα ανά έτος” λέει στην “Π” ο κ.Κώστας Μπριλάκης, μηχανικός που ξέρει όσο λίγοι το φράγμα.

Οι μετρήσεις της ΥΕΒ έγιναν τα έτη 1967 έως 2001. Ο νέος μέσος όρος είναι μικρότερος κατά 1 εκατ. περίπου. Στις μετρήσεις μετά το 2001 ο μέσος όρος δεν αλλάζει δραματικά.

Το 2007-2008 έβρεξε πολύ μέτρησαν στο εργοτάξιο του Αποσελέμη πάνω από 15 εκατ. κυβικά απορροές! Μάλιστα από το Λασίθι έλεγαν ότι ο Χώνος πλημμύρισε εκείνη την υδρολογική χρονιά Οκτώβριο 2007 έως Μάιο του 2008 οκτώ φορές!

Ο κίνδυνος

Άραγε υπάρχει κίνδυνος ξηρασίας όπως λέγεται συχνά και δραματοποιείται από τα μέσα ενημέρωσης ή είναι κύκλοι που γίνονται από τον καιρό;

Την απάντηση την έδωσε ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Πατρών Γεωλόγος κ. Καλλέργης που είχε πει ότι: Ο πλανήτης Γη έχει καλυμμένη κατά 70% την επιφάνειά του με νερό και το υπόλοιπο 30% αποτελούν οι ήπειροι Ευρασία, Αμερική, Αφρική και Αυστραλία. Εάν επομένως αυξηθεί η μέση θερμοκρασία της Γης θα αυξηθεί η εξάτμιση, άρα και οι βροχοπτώσεις. Παρατηρείται όμως μια ανισοκατανομή και πολλά πλημμυρικά φαινόμενα κατά τόπους αλλά απαιτείται πολύ μακρά περίοδος μετρήσεων για να βγει ασφαλές συμπέρασμα.

“Τελικά ο μέσος όρος είναι ένας αριθμός χωρίς αξία αφού εκείνο που μας ενδιαφέρει δεν είναι ο μέσος όρος ετών, αλλά πόσο νερό μπορούμε να διαθέσουμε στην κατανάλωση. Μεγάλο πρόβλημα είναι η ανισοκατανομή από χρόνο σε χρόνο και γιʼ αυτό όλα τα φράγματα ονομάζονται αποθήκες νερού υπερετήσιας εξίσωσης” αναφέρει ο κ. Μπριλάκης.

Η σωστή λύση, λέει, είναι αυτή της μεταφοράς νερού από παρακείμενους χειμάρρους.

Γιʼ αυτό στον Μπραμιανό ο χώρος κατασκευής του φράγματος επιλέχθηκε διότι έχει λεκάνη στεγανή και μικρού μήκους άνοιγμα η θέση κατασκευής του φράγματος. Νερό όμως δεν έχει. Γιʼ αυτό μεταφέρουν νερό από τον χείμαρρο του Μύρτου και από τον Καλαμαυκιανό. Ο μέσος όρος του Μπραμιανού είναι μόλις 1,2 εκατ. κυβικά, ενώ του Καλαμαυκιανού 5,37 εκατ. και του Μύρτος 10,75 εκατ. κυβ. Το ίδιο έκαναν και στο ποταμό Πείρο για την ύδρευση της Πάτρας. Το Φράγμα κατασκευάσθηκε στον παραπόταμο του Πείρου που λέγεται Παραπείρος, γιατί έχει στεγανά πετρώματα η λεκάνη αποθήκευσης και μικρό άνοιγμα η θέση που γίνεται το φράγμα. Έφτιαξαν λοιπόν στον κύριο χείμαρρο, στον Πείρο, που έχει και το νερό, ένα μικρό φράγμα παροχέτευσης που συγκρατεί τα νερά μιας πλημμύρας και τα αποδίδει στο φράγμα με σωλήνα Φ800 μήκους 14 χιλιόμετρα.

Το ίδιο μπορεί να γίνει και στον Αποσελέμη.

Σε κάθε περίπτωση το πρόβλημα με τα καιρικά φαινόμενα είναι η μεταβλητότητα και κυρίως η αβεβαιότητα και συνήθως κάποιες ακραίες διαπιστώσεις είναι ανοησίες.