Της Λίλιαν Δαφερμάκη
Ένα βήμα πριν την αναχώρηση της από τη Λότζια η δημοτική Αρχή επιχειρεί να νομιμοποιήσει την παράνομη χρήση των ενετικών τειχών ως πάρκινγκ με προσφυγή της στο Συμβούλιο της Επικρατείας! Μέσα από τη διαδικασία αυτή προσβάλλει την απόφαση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου (Κ.Α.Σ.) και του υπουργού Πολιτισμού με την οποία απαγορεύεται η χρήση του ενετικού τείχους ως χώρου στάθμευσης.
Όπως είναι γνωστό, πριν από την απόφαση του Κ.Α.Σ. και του αρμόδιου υπουργού, το Τριμελές Διοικητικό Πρωτοδικείο είχε καταρρίψει ισοπεδωτικά όλους τους ισχυρισμούς της ΔΕΠΤΑΗ σε σχέση με το πώς εκδίδονται οι άδειες λειτουργίας των δημοτικών πάρκινγκ και είχε δείξει με τον πιο καθαρό τρόπο ότι είναι απολύτως ακάλυπτη και έκθετη σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία. Παρʼόλα αυτά η δημοτική Αρχή ως τελευταία πράξη της θητείας της επιλέγει τη διεκδίκηση να χρησιμοποιείται το μεγαλύτερο οχυρωματικό έργο της Μεσογείου ως πάρκινγκ το οποίο μάλιστα την ίδια ώρα προτείνει να ενταχθεί και … στη λίστα της Ουνέσκο. Από την πλευρά του ο πρόεδρος της ΔΕΠΤΑΗ Αλ. Λαζαρίδης, με δηλώσεις του στην “Π” υπεραμύνεται των χειρισμών της δημοτικής Αρχής αφού όπως ισχυρίζεται είναι άδικη η απόφαση του υπουργού και του ΚΑΣ, και γι΄αυτό το λόγο αποφασίστηκε να γίνει η προσφυγή.
Ο ίδιος επιμένει ότι οι χώροι αυτοί καλύπτουν ζωτικές ανάγκες εφόσον η στάθμευση αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά προβλήματα της πόλης, και στη βάση αυτή θα πρέπει να αντιμετωπισθεί το όλο θέμα.
Το χρονικό
Επί σειρά ετών συντηρούσε η δημοτική Αρχή και η ΔΕΠΤΑΗ Α.Ε. την παράνομη δραστηριότητα της χρήσης των ενετικών τειχών ως πάρκινγκ, εισπράττοντας χωρίς καμία νομιμοποίηση και συστολή το αντίτιμο του εισιτηρίου από τους Ηρακλειώτες και τους επισκέπτες της πόλης. Οι επιχειρήσεις των πάρκινγκ αποδείχτηκαν “χρυσοφόρες” για τα οικομικά της ΔΕΠΤΑΗ Α.Ε. και κατάφεραν να επιβιώσουν και να παραμείνουν ανοικτές, παρά το γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια υπήρχαν αποφάσεις όλων των θεσμικών οργάνων της πολιτείας που επέβαλλαν τη σφράγιση τους.
Τα πράγματα άλλαξαν όταν εκδόθηκε δικαστική απόφαση του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου, που κατέρριψε ισοπεδωτικά όλους τους ισχυρισμούς της δημοτικής επιχείρησης, σε σχέση με το πώς εκδίδονται οι άδειες λειτουργίας των δημοτικών πάρκινγκ, ξεκαθαρίζοντας ότι είναι απολύτως ακάλυπτη και έκθετη σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία.
Τελικώς η δικαστική απόφαση εφαρμόστηκε, αλλά η δημοτική Αρχή δεν το έβαλε κάτω, και ξεκίνησε μία ακόμα μάχη με σκοπό να διασφαλίσει το “ζεστό χρήμα” που εισέπραττε για χρόνια από την παράνομη λειτουργία των πάρκινγκ. Έτσι επέλεξε να απευθυνθεί αυτή τη φορά στο ΚΑΣ (Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο) με σκοπό να ζητήσει την αδειοδότηση για την παράνομη λειτουργία των πάρκινγκ.
Στην προσπάθεια της μάλιστα αυτή βρήκε και ένα απροσδόκητο σύμμαχο, δηλαδή τη 13η Εφορία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων η οποία ενώ επί σειρά ετών έδινε μάχες για την απομάκρυνση των πάρκινγκ από τα ενετικά τείχη, έκανε στροφή 180 μοιρών, προτείνοντας την εκχώρηση προσωρινών αδειών στάθμευσης σε επιλεγμένα σημεία του μεγαλύτερου οχυρωματικού έργου της Μεσογείου, διευκολύνοντας την Ανώνυμη Εταιρεία ΔΕΠΤΑΗ να χρησιμοποιήσει το μνημείο ως εισπρακτικό μηχανισμό, για να ενισχύσει τα οικονομικά της εισπράττοντας “ζεστό” χρήμα από τις τσέπες των Ηρακλειωτών.
Το ενδιαφέρον της υπόθεσης είναι ότι στην εισήγηση της υπηρεσίας δεν υπήρξε καμία τεκμηρίωση που να ερμηνεύει τους λόγους που την ώθησαν να αλλάξει μέτωπο και να σταθεί αρωγός στην προσπάθεια της δημοτικής Αρχής να μετατρέψει το μνημείο σε πάρκινγκ.
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι εδώ και 10 χρόνια που η δημοτική Αρχή χρησιμοποιεί τα τείχη ως πάρκινγκ ισχυρίζεται ότι είναι ένα προσωρινό μέτρο, μέχρι να εφαρμόσει την κυκλοφοριακή μελέτη. Παράλληλα είχε ανακοινώσει και την δημιουργία υπόγειου πάρκινγκ στην πλατεία Ελευθερίας το οποίο ποτέ δεν υλοποίησε όπως επίσης δεν εφάρμοσε ποτέ και την κυκλοφοριακή μελέτη με τις συνθήκες στάθμευσης στην πόλη. Η επιμονή της δημοτικής Αρχής να χρησιμοποιεί τείχη ως πάρκινγκ δεν εμποδίστηκε ούτε μετά τις καταγγελίες για τη στατική επιβάρυνση των ενετικών τειχών, που είχαν προκαλέσει ακόμα και εισαγγελική παρέμβαση προκειμένου να διερευνηθεί το θέμα.
Την επιβάρυνση αυτή επικαλέστηκε στην απόφαση του το Κκεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο, τονίζοντας ότι η χρήση των πάρκινγκ αποτελεί άμεση και έμμεση βλάβη στο μνημείο το οποίο να σημειωθεί είναι μοναδικό στο είδος του καθώς πρόκειται για το μεγαλύτερο οχυρωματικό έργο της Μεσογείου.
Στα αξιοσημείωτα της υπόθεσης με τα δημοτικά πάρκινγκ στο κέντρο της πόλης είναι και το γεγονός ότι η δημοτική Αρχή δεν προσπάθησε ποτέ να κατοχυρώσει τη λειτουργία τους διασφαλίζοντας την αδειοδότηση τους, (πράγμα ομολογουμένως καθόλου εύκολο… λόγω της προφανούς ασυμβατότητας της χρήσης ενός μνημείου ως πάρκινγκ) ούτε την κυκλοφοριακή σύνδεσή τους η οποία θα διασφάλιζε συνθήκες ασφάλειας για την είσοδο και έξοδο των οχημάτων από αυτά.
Και ενώ η ΔΕΠΤΑΗ εμφανιζόταν παντελώς αδιάφορη για την κυκλοφοριακή σύνδεση των πάρκινγκ στο κέντρο της πόλης, είχε μια εντελώς διαφορετική διαχείριση στην υπόθεση του πάρκινγκ του ΠΑΓΝΗ.
Επικαλούμενη την αδυναμία της να εκδώσει άδεια κυκλοφοριακής σύνδεσης, η ΔΕΠΤΑΗ “τίναξε στον αέρα” τη συμφωνία που είχε υπογράψει με τη διοίκηση του νοσοκομείου, οδηγώντας ανενδοίαστα το έργο στα χέρια ιδιωτών!
Όλα αυτά βέβαια, αφού πρώτα είχε πληρώσει αδρά – με διαδικασίες απ΄ευθείας ανάθεσης- πανάκριβα έργα για τη διαμόρφωση του ακινήτου απέναντι από το ΠΑΓΝΗ, τα οποία βρήκε έτοιμα στην πορεία ο ιδιώτης, για να προχωρήσει στην αξιοποίηση της έκτασης και τη διαμόρφωση της σε χώρο στάθμευσης. Το ενδιαφέρον την υπόθεσης είναι ότι αυτό που ισχυριζόταν η ΔΕΠΤΑΗ ότι δεν μπορούσε να κάνει με το δομημένο μηχανισμό και τις υπηρεσίες της για την έκδοση άδειας κυκλοφοριακής σύνθεσης, το έκανε με ευκολία ιδιώτης, στον οποίο παραχωρήθηκε ο χώρος.
Έτσι σήμερα δεκάδες συμπολίτες μας που επισκέπτονται το νοσοκομείο είναι αναγκασμένοι να χρυσοπληρώνουν το ιδιωτικό πάρκινγκ το ο οποίο η ΔΕΠΤΑΗ είχε δεσμευτεί ότι θα παρέχει στους πολίτες χωρίς αντίτιμο, ισχυριζόμενη ότι αντιλαμβάνεται την κοινωνική διάσταση του χώρου λειτουργίας του.

