Της Ευαγγελίας Καρεκλάκη

Οξύνεται το πρόβλημα με τις αγέλες στους δρόμους και στα δημόσια κτίρια

Από την εκκλησία στο ...νοσοκομείο κατέληξε μία γυναίκα από την περιοχή του Κατσαμπά μετά από δαγκωματιά αδέσποτου σκύλου. Μάλιστα η κατάσταση της είναι τόσο άσχημη που χρειάστηκε να εισαχθεί στην χειρουργική κλινική του Βενιζέλειου Νοσοκομείου καθώς έχει υποστεί εκτεταμένη μόλυνση.

Όπως ανέφερε στην «Π», το πρωί της Κυριακής είχε πάει στην εκκλησία και στην επιστροφή για το σπίτι της έπεσε πάνω σε ένα μικρό καφετί σκυλάκι. «Ούτε που κατάλαβα πώς έγινε. Με δάγκωσε και εξαφανίστηκε. Αν και φορούσα παντελόνι, έπαθα μεγάλη ζημιά».

Δίπλα της βρίσκεται ο σύζυγος της, ο οποίος δεν μπορεί να συνειδητοποιήσει πώς από τη μία στιγμή στην άλλη βρίσκονται σε τέτοια ταλαιπωρία. «Το πότε θα φύγουμε από το νοσοκομείο είναι άγνωστο. Δεν ξέρω τι να πω. Το σκυλί ήταν αδέσποτο. Ποιοι έχουν την ευθύνη γιʼ αυτήν την κατάσταση;» μας είπε εμφανώς απογοητευμένη.

Μία εβδομάδα πριν στο Βενιζέλειο Νοσοκομείο είχε διακομιστεί μία ακόμα γυναίκα, η οποία επίσης είχε δεχτεί επίθεση από αδέσποτο σκύλο. Όπως μας είπαν, στην περίπτωση εκείνη ο σκύλος έκοψε ολόκληρο κομμάτι από τον μηρό της παθούσας, η οποία επίσης χρειάστηκε να νοσηλευτεί.

«Καμπανάκι» για τα αδέσποτα

Το φαινόμενο των αδέσποτων ζώων τόσο στην πόλη του Ηρακλείου όσο και χωριά της ενδοχώρας έχει πάρει πλέον δραματικές διαστάσεις. Όπου και αν γυρίσεις το βλέμμα, αντικρίζεις αγέλες αδέσποτων ζώων να περιφέρονται ακόμα και σκελετωμένα, πεινασμένα, διψασμένα, χωρίς  στείρωση και εμβολιασμό.

Το πρόβλημα είναι εξαιρετικά σοβαρό καθώς εκτός από ζήτημα πολιτισμού, συνιστά και ζήτημα δημόσιας υγείας. Στις κεντρικές πλατείες, στα πάρκα, στις γειτονιές, στο αεροδρόμιο,  στο λιμάνι, στην εθνική οδό, παντού περιφέρονται αδέσποτα με όποιους κινδύνους συνεπάγεται αυτή η κατάσταση τόσο για τα άμοιρα τετράποδα όσο και για τους διερχόμενους πολίτες και οδηγούς. Ακόμα και στα δημόσια νοσοκομεία η συγκέντρωση αδέσποτων σκύλων είναι μεγάλη και προκαλεί αίσθηση ότι πολλά από αυτά είναι γεμάτα  τσιμπούρια. Τουλάχιστον στους χώρους αυτούς θα έπρεπε να ληφθεί πρωτοβουλία για τον εμβολιασμό και την στείρωση τους,  αντί να τα διώχνουν με κλωτσιές προκειμένου να τα απομακρύνουν από τις εισόδους των κτιρίων.

Οι όποιες προσπάθειες γίνονται από πλευράς πολιτείας και αυτοδιοίκησης, είναι ξεκάθαρο ότι δεν επαρκούν. Από την άλλη οι φιλοζωϊκές οργανώσεις τρέχουν και δεν προλαβαίνουν αφού πλέον μιλάμε για ραγδαία αύξηση των αδέσποτων ζώων.

Υπάρχουν δεκάδες περιπτώσεις πολιτών που βρίσκουν κάποιο αδέσποτο, το περιθάλπουν προσωρινά και όταν ζητήσουν τη βοήθεια των αρμοδίων για να μεταφέρουν το ζώο σε κάποιο ασφαλές καταφύγιο προκειμένου να βρει μία καλύτερη τύχη στο μέλλον, απλώς αναμένουν στο ακουστικό τους.

Την ίδια ώρα κάποιοι άλλοι, δήθεν φιλόζωοι, εγκαταλείπουν τα σκυλιά τους με την πρώτη δυσκολία, αδιαφορώντας για το τι θα επακολουθήσει, ενώ οργή προκαλούν τα δεκάδες περιστατικά βασανισμών, κακοποίησης και θανάτωσης αδέσποτων στην Κρήτη.

Στις περιπτώσεις αυτές η εφαρμογή του νόμου πρέπει να είναι μονόδρομος προς τιμωρία και παραδειγματισμό των υπανθρώπων, οι οποίοι εκτονώνουν τη διαταραχή τους με τόσο νοσηρό τρόπο.

Περιφέρεια, δήμοι, φορείς, φιλοζωϊκές οργανώσεις, κτηνιατρικοί σύλλογοι θα πρέπει από κοινού να εξετάσουν σοβαρά το θέμα προκειμένου να υπάρξει ουσιαστική λύση σε ένα πρόβλημα που ήδη το βιώνουμε στην καθημερινότητα μας.