Του Θάνου Περβολαράκη

Τον Δεκαπενταύγουστο «κληρώνει» για τον “Σήφη” το Ρεθυμνιώτη κροκόδειλο. Εάν μέχρι τότε δεν έχει πιαστεί, οι επικεφαλής της προσπάθειας που γίνεται για τον εγκλωβισμό του θα συσκεφθούν για να αποφασίσουν για την τύχη του, όπως δηλώνει στην «Π» ο διευθυντής διαχείρισης συγκοινωνιακών και υδραυλικών έργων του Οργανισμού Ανατολικής Κρήτης, Β. Μαμαγκάκης. Μέχρι τότε το ερπετό «κυκλοφορεί» ανενόχλητο αποφεύγοντας τις παγίδες που έχουν τοποθετηθεί για τη σύλληψή του.

Σύμφωνα με τις επισημάνσεις του κ. Μαμαγκάκη, τις επόμενες ημέρες θα αποφασιστεί “το τι μέλλει γενέσθαι”, ενώ είναι πιθανό να ζητηθεί η άφιξη ενός Γάλλου επιστήμονα, ο οποίος είχε εξαρχής δείξει ενδιαφέρον για το θέμα, λέγοντας πως θέλει να έρθει στην Κρήτη και να βοηθήσει με τις γνώσεις και την εμπειρία του στην επιχείρηση που έχει στηθεί για τη σύλληψη του κροκόδειλου.

Την ίδια ώρα η αντιπεριφερειάρχης Μαίρη Λιονή περιμένει απάντηση από το ΥΠΕΚΑ στο αίτημα της αντιπεριφέρειας να αναλάβει δράση το υπουργείο ως το καθʼ ύλην αρμόδιο και να προχωρήσει στις σχετικές αδειοδοτήσεις που προβλέπονται από τη νομοθεσία.

Τέσσερις παγίδες

Αναφορικά με τον αριθμό των μεταλλικών παγίδων που υπάρχουν στη λίμνη, αυτές είναι τέσσερις και είναι τοποθετημένες ως εξής: τρεις στη μεριά του Πατσού και μια στις Βαγιωνιές. Είναι τα σημεία, τα οποία όπως εξηγεί ο κ. Μαμαγκάκης, ο «Σήφης» επιλέγει για να ξεκουραστεί αλλά και να λιαστεί.

Ο ίδιος πάντως έχει έρθει πολύ κοντά στις μεταλλικές αυτές κατασκευές που είναι καμουφλαρισμένες με κλαδιά δέντρων με σκοπό να ξεγελάσουν το ερπετό. Εκείνο όμως όχι μόνο δεν πέφτει στην παγίδα αλλά επιδεικτικά αγνοεί και τα κοτόπουλα που του έχουν βάλει στο εσωτερικό τους για να τον δελεάσουν.

Όλο αυτό το διάστημα ο κροκόδειλος προτιμάει φρέσκο κρέας, έχοντας επιλέξει τις πάπιες που κολυμπούν μαζί του και εξαφανίζονται μία προς μία ανά εβδομάδα περίπου.

Οι φωνές πάντως που θέλουν τον “Σήφη” μόνιμο κάτοικο της Κρήτης και κυρίως του Φράγματος δεν έχουν σταματήσει να υπάρχουν. Κάθε άλλο, όλο και περισσότεροι είναι εκείνοι που υποστηρίζουν ότι το ζώο είναι η ατραξιόν της περιοχής και θα πρέπει να παραμείνει εκεί, αφού και μπορεί να επιβιώσει και αποτελεί πόλο έλξης πολλών τουριστών σε καθημερινή βάση.