Εύκολα εντοπίζει κάποιος μια συνεχή ροή στην καλλιτεχνική σας φλέβα και θα ήθελα να μας πείτε αν όλα έρχονται αβίαστα ή αν τα έλκετε κοντά σας με διαρκή κόπο.

«Η αλήθεια είναι ότι μου αρέσει να έρχονται να με βρίσκουν τα πράγματα που έχω ονειρευτεί. Έχει μια μαγεία αυτό και μια έκπληξη».

Ποια είναι η στιγμή που αισθάνεστε ως ερμηνεύτρια ότι συναντάτε τον θεό της τέχνης σας; Αυτές οι ώρες σας φέρνουν κοντά στην επιτυχία ή έχετε καταλήξει πως η επιτυχία είναι κάτι που μετράτε με άλλα μεγέθη π.χ. μεγάλη δισκογραφία, υψηλότερες αμοιβές, ευρύτερη αναγνώριση…

«Ένα ζευγάρι υγρά μάτια μου αρκεί για να έρθω κοντά στον θεό της τέχνης μου, όπως λέτε. Τώρα, αν αυτό μπορέσει να αγγίξει ακόμα περισσότερους ανθρώπους είναι ευχής έργον!».

Δύο πολύ πρόσφατα ταξίδια σας έγιναν στην Αμερική και στο Ισραήλ αντίστοιχα. Πώς θα περιγράφατε αυτές τις εμπειρίες καλλιτεχνικά και ανθρώπινα;

«Ήταν τρομερές εμπειρίες και τα δυο ταξίδια. Στην Αμερική πήγαμε με τον Β. Λέκκα τον Γ. Ανδρεάτο και την Α. Λινάρδου καλεσμένοι του ΚΕΠ για μια συναυλία αφιέρωμα στον Μ. Θεοδωράκη. Έλληνες από όλη την Αμερική είχαν γεμίσει το θέατρο, υπήρχε πολλή συγκίνηση και ήταν όλη η εκδήλωση σαν μια οικογένεια που ξαναβρέθηκε μετά από χρόνια και αγκαλιάζεται με δάκρυα χαράς. Θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στους ανθρώπους του ΚΕΠ που μας χάρισαν αυτές τις στιγμές. Στο Ισραήλ πήγαμε με τον σπουδαίο λαϊκό σύνθετη Χρ. Νικολόπουλο για μια συναυλία αφιέρωμα στην μουσική του. Ήταν απίστευτο το πόσο γνωρίζουν και αγαπούν την ελληνική μουσική, ένα κατάμεστο θέατρο που τραγουδούσε σύσσωμο όλα τα τραγούδια! Συγκλονιστική εμπειρία!».