Του Γιάννη Ζωράκη

Στην τοπική αγορά το τελευταίο διάστημα όλοι ξέρουν ότι τα καταστήματα δουλεύουν τις πρώτες μέρες κάθε μήνα, όταν μισθωτοί και συνταξιούχοι πληρώνονται.
Αυτές μπορεί να είναι και οι δύο εβδομάδες και αυτό ισχύει ακόμη και για τα καταστήματα τροφίμων, σούπερ-μάρκετ και κρεοπωλεία).
Τις υπόλοιπες, οι καταστηματάρχες δεν κάνουν πολλές φορές ούτε “σεφτέ”!
Δεν υπάρχει πια αγορά όπως την ξέραμε είπε στην “Π” άνθρωπος της “πιάτσας” εδώ και 30 χρόνια. Κι αυτοί που ακόμη μένουν με ανοικτά μαγαζιά, μένουν γιατί για φορολογικούς λόγους δεν μπορούν να κλείσουν μας λέει.

Οι τζίροι της απελπισίας

Η χθεσινή ήταν μια μέρα με περιορισμένη κίνηση (τουλάχιστον μέχρι τη 1 το μεσημέρι) στην αγορά του Ηρακλείου. Επιχειρήσαμε ένα μικρό αλλά ενδεικτικό γκάλοπ σε τέσσερις από τους κεντρικότερους δρόμους (Δικαιοσύνης, κεντρική αγορά, οδός 1821 και Καλοκαιρινού) με στόχο να “καταγράψουμε” τους τζίρους ενδεικτικά έως τις 12.30 σε διαφορετικά καταστήματα.
Δείτε το αποτέλεσμα:
•Σε κατάστημα με τυροκομικά η είσπραξη ήταν 45 ευρώ.
•Σε κατάστημα με τρόφιμα-αποικιακά η είσπραξη ήταν 30 ευρώ.
•Σε κρεοπωλείο (από τα πιο γνωστά) η είσπραξη ήταν 65 ευρώ.
•Σε κατάστημα με ηλεκτρικά η είσπραξη ήταν 15 ευρώ.
•Εμπορικό με είδη ένδυσης δεν είχε κάνει ακόμη “σεφτέ” αν και η ώρα είχε περάσει τις 12!
•Κατάστημα με τουριστικά είδη είχε εισπράξει 13 ευρώ.
•Για κατάστημα με είδη δώρων και υαλικά η χθεσινή ήταν μια καλή μέρα, αφού στη 1 ακριβώς είχε στο ταμείο του 250 ευρώ!
•Σε απόσταση λίγων μέτρων γνωστό βιβλιοπωλείο είχε κάνει είσπραξη 15 ευρώ, ενώ γνωστό καφέ με σάντουιτς και αναψυκτικά είχε εισπράξει μόλις 8 ευρώ!
Ζητήσαμε από τον γνωστό Ηρακλειώτη κι άνθρωπο “της πιάτσας” στο εμπορικό κέντρο να μας σχολιάσει τις εισπράξεις αυτές:
-”Είμαστε όλοι σε κατάρρευση” μας λέει και επισημαίνει:
“Πώς να κρατηθεί μια επιχείρηση με 800-1000 ευρώ ενοίκιο όταν κάνει μέσο όρο ημερησίως 30 - 50 ευρώ; Τι να πληρώσει απʼ αυτά ο καταστηματάρχης; Βάζουμε όλοι λουκέτο”, λέει χαρακτηριστικά επισημαίνοντας ότι όταν μια οικογένεια δεν μπορεί να αγοράσει τα απαραίτητα για να ζήσει, τι απαιτήσεις μπορεί να έχει η αγορά απʼ αυτούς;
Ο ίδιος άνθρωπος που ξέρει για χρόνια όσο κανείς άλλος την αγορά μας λύνει το αίνιγμα και με τους τουρίστες, οι οποίοι τα προηγούμενα τουλάχιστον χρόνια “σήκωναν στα ύψη“ την αγορά.
Είναι αλήθεια μας λέει πως κάποτε οι τουρίστες που έρχονταν στο Ηράκλειο ξόδευαν αγοράζοντας από αναμνηστικά μέχρι και ρούχα. Τώρα όμως κι αυτοί που βρίσκουν χρόνο για να κυκλοφορήσουν στην πόλη δεν αγοράζουν ούτε το πιο φθηνό αναμνηστικό. Κάποιοι ελάχιστοι όμως θα καθίσουν για ένα καφέ και οι περισσότεροι θα περπατήσουν στους δρόμους του κέντρου και στην καλύτερη περίπτωση θα περιεργαστούν τις βιτρίνες. Πιστεύω, μας λέει καταλήγοντας, ότι έσβησε και ο μύθος του τουρισμού τουλάχιστον για τα εμπορικά της πόλης.