“Στην εισήγησή μου εξετάζεται η πορεία της παράδοσης της ασκομαντούρας από τα μέσα του 20ού αιώνα έως σήμερα: ένα αρχικά κοινότατο και διαδεδομένο μουσικό όργανο με σταθερή παρουσία στη ζωή των κοινοτήτων διέρχεται μια φάση εγκατάλειψης που το φέρνει στα πρόθυρα της πλήρους εξαφάνισης, μέχρι που λίγο μετά το γύρισμα του αιώνα ανακάμπτει και αρχίζει ξανά να ακούγεται. Όμως το όργανο ήταν φορέας μιας συλλογικής γνώσης, μεγάλο μέρος της οποίας έχει χαθεί ανεπιστρεπτί. Παρακολουθούμε λοιπόν το πώς οι σημερινοί ασκομαντουράρηδες προσπαθούν να αναπληρώσουν αυτή τη χαμένη γνώση από άλλες πηγές. Καθένα από τα βήματα αυτής της πορείας είναι η κρητική παραλλαγή μιας πραγματικότητας που εξελίσσεται παράλληλα και κατά βάση παρόμοια σʼ όλο το Αιγαίο”.

Δήλωση για το συνέδριο:

“Η κρητική μουσική είναι από τα πιο δυναμικά, εξελισσόμενα και συζητημένα τοπικά παραδοσιακά μουσικά ιδιώματα της Ελλάδας· απόρησα λοιπόν μαθαίνοντας ότι δεν έχει αποτελέσει ποτέ στο παρελθόν αντικείμενο συνεδρίου. Περιμένω με ενδιαφέρον νʼ ακούσω τον συνδυασμένο λόγο μουσικών, μουσικολόγων και όσων συγνεντρώνουν και τις δύο ιδιότητες, ο οποίος δημιουργεί βάσιμες ελπίδες για ουσιαστικά ωφέλη από το συνέδριο, σε επίπεδο πληροφορίας, γνώσης και κατανόησης. Γενικά είναι τάση των τελευταίων χρόνων να συναντώνται οι θεωρητικοί με τους πρακτικούς στους ίδιους χώρους και κάποτε και στο ίδιο πρόσωπο, και είμαι βέβαιος ότι από αυτή την τάση έχουμε πολλά να κερδίσουμε”.

Περικλής Σχινάς, μουσικός – υποψήφιος διδάκτορας εθνομουσικολογίας του Τμήματος Μουσικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών.