Κατά τη συγγραφή ενός έργου, σας επηρεάζουν δικά σας βιώματα;
«Εξαρτάται από τον ορισμό που αποδίδει κανείς στον όρο βίωμα. Βιώματα είναι όσα ζει κανείς, όσα παρατηρεί να συμβαίνουν σε τρίτους και γύρω του, όσα μελετά, εισχωρούν και διηθούνται μέσα του διαμορφώνοντας και μπολιάζοντας την ψυχή, τον νου και τον χαρακτήρα του, αλλά και όσα συνθέτουν μια ολόκληρη εποχή και μια κοινωνία. Με αυτή την ευρεία έννοια σαφώς και με επηρεάζουν τα βιώματά μου. Ωστόσο είναι ελάχιστες οι σκηνές και οι καταστάσεις της προσωπικής ζωής μου, με τη στενή έννοια, τις οποίες εντάσσω στα βιβλία μου».
Έχετε γράψει στίχους για δεκάδες τραγούδια, ποια είναι η γνώμη σας για τη σύγχρονη δισκογραφία;
«Η μετατόπιση του ενδιαφέροντος από τους δημιουργούς στους ερμηνευτές, η βίαιη εισβολή του διαδικτύου μέσω του οποίου ο καθένας παραβιάζει το πνευματικό δικαίωμα των δημιουργών χωρίς να καταβάλει το ελάχιστο τίμημα, καθώς και η απαξίωση του cd και κατʼ επέκταση του πνευματικού έργου των συντελεστών μιας δισκογραφικής δουλειάς μέσα από τη διανομή διαφόρων εντύπων ως ευτελές δώρο, επέφεραν δεινό πλήγμα στην ελληνική δισκογραφική παραγωγή. Ελάχιστες είναι πλέον οι παραγωγές και ακόμη πιο ελάχιστες οι αξιόλογες».
Ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σας;
«Μια από τις πολλές ομορφιές της γραφής είναι για τον συγγραφέα η ανεύρεση του επόμενου θέματος. Αναμένω να εκπλαγώ, να βρεθώ μπροστά στο αναπάντεχο κάλεσμα της έμπνευσης, στην ιδέα που θα με συνεπάρει και θα με καθηλώσει στο γραφείο μου επί μακρόν. Βέβαια εδώ και καιρό ερευνώ για ένα θέμα με υπόβαθρο τον Πόντο και τους Ποντίους. Όμως όλα μπορούν νʼ αλλάξουν στην πορεία, οπότε είναι πολύ νωρίς να ανακοινώσω περισσότερα. Σίγουρα όμως μπορώ να υποσχεθώ, ανεξάρτητα απʼ το θέμα, ότι θα μοχθήσω με όσες δυνάμεις διαθέτω για το καλύτερο αποτέλεσμα».
Τι σημαίνει για σας γραφή;
«Η γραφή είναι σταύρωση, καταβύθιση, ταξίδι, τροφός, μάνα και μητριά. Είναι πόνος, γέλιο, στοχασμός, δρόμος ανάστροφος στη ζωή σου και στη ζωή των άλλων. Είναι δοκιμασία, πρόκληση, πρόσκληση των αοράτων, μικρό απόδειπνο και μέγα σπήλαιο. Είναι κόσμος δικός σου, κόσμος
των αναγνωστών, κόσμος του κόσμου όλου ή του ενός. Του χθες, του σήμερα και του αύριο. Κόσμος που δεν τον γνωρίζεις κι έρχεται να σου συστηθεί με τη θεία φωτιά και τη θεία μανία που αρπάζει το νου σου και το θυμικό. Ή κόσμος που άγνωστος παραμένει κι ας θαρρείς πως τον φυλάκισες στο χαρτί σου. Η γραφή είναι σιωπή, φωνή, φωνές, κραυγή, αντίλαλος, δάκρυ που χωράνε ωκεανοί. Νυκτωδία στην έρημο, παρανάλωμα λέξεων, φλοίσβος και τρικυμία της γλώσσας και της φαντασίας. Είναι χιλιάδες εικόνες μέσα σε μια λέξη. Κόσμοι που θέλουν γεφύρια κτισμένα από καιρό στο νου όσων θα μετρηθούν με τις αράδες της, αλλά και ρέμα αδιάβατο, κατεβασμένο, οπού απάνω του θʼ απλώσει μονάχη της γεφύρια. Είναι φως, νύχτα, μυρουδιές και γεύσεις του έσω και έξω κόσμου. Είναι άγγιγμα και χωρισμός. Σύντροφος και μοναξιά. Έρωτας, πάθος, πόθος, φόβος, ψιχίο στο σύμπαν ή το σύμπαν ολόκληρο.Η γραφή είναι ζωή που δεν δίνεται πεσκέσι στο θάνατο, ούτε στις κάθε μορφής εξουσίες κι ας τις προσεταιρίζονται πολλοί και ποικιλοτρόπως».
