Ο καλύτερος της τελευταίας 15ετίας, παρακαταθήκη το γεμάτο γήπεδο

Ο ΟΦΗ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΑΙΑ ΤΟΥ ΣΤΙΓΜΗ ΑΠΟ ΤΟ 2000 ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΣΤΗ ΣΟΥΠΕΡ ΛΙΓΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ 44 ΒΑΘΜΟΥΣ, ΤΗΝ 6Η ΘΕΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΣΤΟ ΚΥΠΕΛΛΟ


Η τρίτη χρονιά του ΟΦΗ από την επιστροφή του στην Σούπερ Λίγκα ήταν και η καλύτερη της τελευταίας 15ετίας για την κρητική ομάδα στην μεγάλη κατηγορία. Οι αριθμοί τις περισσότερες φορές λένε την αλήθεια και ο ΟΦΗ φέτος έσπασε όλα τα ρεκόρ. Συγκέντρωσε 44 βαθμούς και κατέκτησε την 6η θέση, έφτασε μια ανάσα από την πρόκριση του στον τελικό του κυπέλλου και παράλληλα η χρονιά αυτή ήταν η καλύτερη από πλευράς προσέλευσης θεατών και διάθεσης εισιτηρίων.

Η σεζόν ξεκίνησε με τις καλύτερες προυποθέσεις το περασμένο καλοκαίρι. Σε αντίθεση με την προηγούμενη σεζόν ο ΟΦΗ πήρε την άδεια, επέλεξε γρήγορα τον προπονητή (Παύλος Δερμιτζάκης) έκανε μετά από πολλά χρόνια προετοιμασία στο εξωτερικό, προχώρησε σε αρκετές και ηχηρές μεταγραφές (ξεχώρισαν τα ονόματα των Γκαλέτι, Όγιος, Φερνάντες, Ζε Εντουάρντο, Ζόρο) και μπήκε στο πρωτάθλημα με πολλές φιλοδοξίες. Έκανε ρεκόρ διάθεσης αμπονέ ωστόσο το ξεκίνημα δεν ήταν ανάλογο των προσδοκιών καθώς η ομάδα παρουσιάζοντας πρόβλημα στην συνοχή και στο σκοράρισμα έμεινε χωρίς νίκη μέχρι την 10η αγωνιστική. Η μέτρια πορεία στην αρχή έφερε την αλλαγή στην τεχνική ηγεσία με τον Σα Πίντο να παίρνει την θέση του Δερμιτζάκη. Η επιλογή τότε θεωρήθηκε ρίσκο αλλά ο Πορτογάλος ήταν όπως αποδείχθηκε η κίνηση ματ της διοίκησης καθώς αν και ξένος ως προς την ελληνική πραγματικότητα έδωσε αμέσως το δικό του στιλ, φτιάχνοντας εν μέσω της σεζόν μια ομάδα με νοοτροπία νικητή.

Οι αλλαγές δεν περιορίστηκαν μόνο στην τεχνική ηγεσία. Τον Ιανουάριο πολλές από τις μεταγραφές του καλοκαιριού αποτέλεσαν παρελθόν. Ο Πίντο έστειλε σπίτι τους τους Ζβασίγια, Νιμανί, Γκαλέτι, Νιμανί, Μακουκούλα, Όγιος και άλλαξε σε μεγάλο βαθμό την ομάδα. Η μεταγραφή του Ντουντού ήταν ένας ακόμα καταλύτης καθώς ο Βραζιλιάνος με τα γκολ που σημείωσε βοήθησε τον ΟΦΗ να πάρει σημαντικούς βαθμούς και να ξεφύγει από την ουρά πετυχαίνοντας ουσιαστικά μια άνετη παραμονή. Ο ΟΦΗ με άξονα την δυνατή του έδρα (όπου πάντως και φέτος χάθηκαν αρκετοί βαθμοί) έκανε μια πολύ καλή πορεία στο δεύτερο μισό του πρωταθλήματος και κατάφερε να τερματίσει στην καλύτερη θέση των τελευταίν 15 χρόνων. Παράλληλα με την πορεία του στο πρωτάθλημα διεκδίκησε μέχρι το τελευταίο λεπτό της παράτασης την πρόκριση του στον τελικό του κυπέλλου όμως γνώρισε την ήττα από τον Παναθηναϊκό στην Λεωφόρο και το όνειρο έμεινε στην μέση. Κι όλα αυτά ουσιαστικά με 13-14 παίκτες αφού ο Πίντο δεν άλλαζε εύκολα την ομάδα του.

Σε σχέση με την περσινή σεζόν ο ΟΦΗ πέραν της 6ης θέσης γοήτρου έχει το κέρδος ότι διαθέτει περίπου 20 δελτία και δεν θα χρειαστεί να κάνει πολλές προσθαφαιρέσεις όπως έγινε το περασμένο καλοκαίρι που η ομάδα είχε ανάγκη μετάγγισης νέου ποδοσφαιρικού αίματος. Στα μείον το γεγονός ότι (χωρίς δική του ευθύνη) δεν κατάφερε να κρατήσει τον προπονητή που του άλλαξε επίπεδο και θα χρειαστεί να βρει ένα νέο καπετάνιο για το καράβι του.

Ως παρακαταθήκη πάντως κρατάει την συσπείρωση του κόσμου του, τις ωραίες στιγμές που έζησε φέτος στο Γεντί Κουλέ (ποιος μπορεί να ξεχάσει τα πανηγύρια μετά τους αγώνες με τον Παναθηναϊκό στο κύπελλο και με την Ξάνθη στο πρωτάθλημα) και με αυτά οδηγό καλείται να πορευτεί και τη νέα περίοδο, προσέχοντας πάντως να μην ξεφύγει από τον στόχο της οικονομικής εξυγίανσης που αποτελεί την πρώτη προτεραιότητα…